شماره ۵۳۴ - مرا تا کی دواند آرزوی دل به هر سویی
شماره ۲۳۸ - سفید گشت سرم از شکوفه پیری
شماره ۲۴۰ - پیغمبریم و ملت ما غم کشیدن است
شماره ۳۱۵ - کندن دل زان جوان، آسایش این پیر شد
شماره ۵۳۵ - جوانی ام به جفا رفت و موسم پیری ست
شماره ۶۴۵ - گل قبا آرد بر ما، غنچه گردد افسر ما
شماره ۶۷۱ - چه لذت وجود مرا از جوانی؟
شماره ۲۵ - از بس که بی نصیب در ایام پیری ام
شماره ۱۷۶ - از عمر به تنگم چو خلافت ز . . .
فرق است
دریای خاطرات زمان
غزل ۱۸۰ - شدم پیر از فراق نوجوانی
غزل ۱۲ - پیرم و آرزویِ وصلِ جوانان دارم
شاعر این بیت ها را گِرداگِردِ تصویرِ خویش نوشته است