شماره ۴۷ - به پیری می کشیم آسوده، بار زندگانی را
شماره ۱۱۵ - بال و پر گر به اسیری نبود پروا نیست
شماره ۱۶۷ - به رنگین جلوه ای در خون کشیدی، گوشه گیران را
شماره ۳۱۱ - تا شانه خشک دستم، بی زلف یار مانده
بخش ۱۳ - حکایت
باب نهم: اندر ترتیب پیری و جوانی
شمارهٔ ۳ - فی رثائه علیه السلام عن لسان امه
غزل ۱۵۲ - این سطرهای چین که ز پیری بروی ماست
غزل ۴۷۷ - موشکافیها در آن اندام زیبا کرده ام
غزل ۵۳۹ - عصا و رعشه ای در دست از پیری بما مانده
شماره ١۵٢ - گر چو سندان بود ترا دندان
شماره ١۶۵ - مرا بلبل طبع شیرین نفس
شماره ۶۵۴ - بتعییر دی گفت با من یکی
شماره ۳۶۸ - هر چند که پیریم و ضعیفیم و نزار
شمارهٔ ٢١ - ایضاً
شمارهٔ ۱۱۱ - پیری
شمارهٔ ۱۳۵ - موی سپید
شماره ۵۱ - افسوس که شد جوانی و چیز نماند
بخش ۹۲ - آمدن ارهنگ به پای حصار سیستان و بیرون آمدن زال زر گوید
شماره ۲۵۶ - ای پیر به طبع تیز گامی تو هنوز