بخش ۱۰ - حکایت آن پیر هشتاد ساله که پیش طبیب رسید و از وی علاج ضعف خود پرسید و جواب دادن طبیب که علاج تو آنست که جوان شوی و از هشتاد به چهل واپس روی
بخش ۱۱ - در سبب نظم کتاب و باعث عرض این خطاب
بخش ۵۰ - مقاله پانزدهم در تنبیه آنان که صبح شیب از شب شباب ایشان دمیده است و در آن صبحگاهی نسیم آگاهی به مشام ایشان نرسیده
بخش ۲ - در سبب نظم کتاب
دوبیتی ۳۲ - ندارم راحتی جز رنج و زحمت
دوبیتی ۴۶ - مرا هم ساق و هم زانو کند درد
موی سپید
شماره ۲۰ - چون مشک سیه بود مرا هر دو بنا گوش
شماره ۲۱ - موی سیاه من به جوانی چو مشک بود
شماره ۲۵۳ - چه کنم با دلِ شوریدهء دیوانهء مست
شماره ۶۱۰ - دل از دست دادم به پیرانه سر
شماره ۱۰۰۰ - مرا جانانهای باید که باشد غم گسارِ من
شماره ۸۵۳ - من پیرو کهن گشته ز جان فرسایی
شمارهٔ ۹۸ - وله ایضاً یمدحه و یذکر الشیّب
شمارهٔ ۱۰۱ - وقال ایضاٌ و یصف الشیب
شماره ۷۹ - آن را که سری به عشق عالمسوزست
بخش ۱۹ - نه در دیده نور و نه در دل حضور
شماره ۷۷۱ - اگر من از عشق آن دو رخ میرم
شماره ۳۲۶ - افزود خواب غفلت جاهل چو پیر شد
شماره ۳۲ - به پیری عشق سازد شوختر طبع جوانم را