قصیده ۱۹۴ - بنگر بدین رباط و بدین صعب کاروان
قصیده ۲۶۴ - جهانا مرا خیره مهمان چه خوانی؟
شمارهٔ ۳۷ - در مرثیهٔ سپهبد کیالواشیر
شماره ۵۰ - صبح شب برنائی من بوالعجب است
غزل ۷۰ - طی شد زمان پیری و دل داغدار ماند
غزل ۸۳ - پیرانهسر همای سعادت به من رسید
غزل ۱۶۴ - به ساغر نقل کرد از خم، شراب آهسته آهسته
دوبیتی ۲۳۱ - شدستم پیر و برنائی نمانده
شماره ۸ - چه خوش بودی اربادهٔ کهنه سال
شمارهٔ ۹۰ - در اختتام این سواد پر از آب زندگانی، که ماجرای دول رانی و خضرخان است ، خصصهما الله به عمر الخضر
بخش ۱۲ - بهار و خزان طبیعت و شباهت طبیعت آدمی به آن
شماره ۹۲ - یاد کن: زیرت اندرون تن شوی
شماره ۱۰۵ - من موی خویش را نه از آن می کنم سیاه
بخش ۶۲ - از دهان تو همی آید غشاک
غزل شمارهٔ ۴۰ - شتاب شباب
غزل شمارهٔ ۴۱ - وداع جوانی
غزل شمارهٔ ۱۴۷ - مزد شبانی
شماره ۷۵ - هیچ دانی که آب دیدهٔ پیر
شماره ۱۹۵ - طبیبی را حکایت کرد پیری
شماره ۲۱ - همه دانند لشکر و میران