پیری

اوحدالدین کرمانی الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات شماره ۱۲۷ - دل از پی آب و نان در آتش نبود آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۲۹ - ساقیا باده که ایام طرب میآید سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۶۰ - رسید موسم پیری و وقت عجز و نیاز است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۵۰ - حاصل سوختگان در ره برق خطر است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۱۶ - آفت باد خزان را می توان معذور داشت سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۴۹ - شد بناگوش، چو صبحم همه یکبار سفید سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۵۷ - شد موی خضر در طلبت جابه جا سفید سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۷۶ - ز عمر رفته چه نقصان به کامرانی من جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۱۹ - گل دیدار ترا چون پی چیدن رفتم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۲۱ - دل ز غم تا کی کند فریاد، خاموشی خوش است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۵۵ - غرق خونم که ازین بحر کناری گیرم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۰۲۵ - عمریست کز عشق بتان این شور و مستی میکنم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۳۰۳ - تا دست بر اسباب سلامت نفشانی اهلی شیرازی قطعات شماره ۹۵ - گذشت عمر و دل از شعر و عاشقی بگذشت اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۵ - مانیم چو غنچه سر فرو برده به جیب اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۴۱ - آخر ز جهان غرقه به خون باید رفت اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۴۵ - چو پیر شدی لذت دوران هیچست اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۲۳ - دردا که رسید پیری و داد نوید اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۲۹ - پیری که ز خستگی تنش تاب خورد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۴۷۱ - ساقی بخرابات اگر گام نهم