حکایت - کهن سالی آمد به نزد طبیب
دوبیتی ۲۳۱ - شدستم پیر و برنائی نمانده
شمارهٔ ۳۱ - حکایت
تکبیت ۲۸۲ - گفتیم وقت پیری، در گوشهای نشینیم
تکبیت ۷۵۳ - از پشیمانی سخن در عهد پیری میزنم
تکبیت ۱۴۴۷ - ز پیری میکند برگ سفر یک یک حواس من
پیری
غزل ۲۷۰۳ - بیحاصلیام بست به گردن خم پیری
غزل ۸۶۵ - بس که افکنده است پیری در وجودم انقلاب
غزل ۳۶۵۳ - می خلد بیشتر از تیر به دل موی سفید
غزل ۴۶۲۴ - چشم مارا صبح پیری شد شکر خواب دگر
غزل ۵۷۴۰ - ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانم
بخش ۹ - در صفت ضعف و پیری و سد باب منفعت گیری
بخش ۵۰ - مقاله پانزدهم در تنبیه آنان که صبح شیب از شب شباب ایشان دمیده است و در آن صبحگاهی نسیم آگاهی به مشام ایشان نرسیده
شماره ۲۱ - موی سیاه من به جوانی چو مشک بود
شمارهٔ ۱۳۵ - موی سپید
شماره ۱۶۰ - رسید موسم پیری و وقت عجز و نیاز است
شماره ۱۴۵ - چو پیر شدی لذت دوران هیچست
شماره ۳۲۹ - پیری که ز خستگی تنش تاب خورد
شماره ۹۳ - اگر پیری مرا در خانه بنشاند