اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۸۰۲ - جهد بکن تا که به جایی رسی
جهد بکن تا که به جایی رسی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۰۳ - غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدند
غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدند سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۴۱۵ - ای از چو تو شیرین لبی صد شور در هر انجمن
ای از چو تو شیرین لبی صد شور در هر انجمن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۵۰ - ای هر ورق گل زتو آیینه دیگر
ای هر ورق گل زتو آیینه دیگر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۲۹ - کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریخت
کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریخت اقبال لاهوری : پیام مشرق
عجم از نغمه های من جوان شد
عجم از نغمه های من جوان شد امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۵۶ - زهی عشقت آتش بجان در زده
زهی عشقت آتش بجان در زده امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۶۸ - تمنای دلم کردی و دادم
تمنای دلم کردی و دادم مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۷ - وصف بهار و مدح سلطان محمود
به نو بهاران غواص گشت ابر هوا فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۸۶۰ - بیا بیا که اسیران نواز آمدهای
بیا بیا که اسیران نواز آمدهای عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۵۹ - گر در سر عشق رفت جانم
گر در سر عشق رفت جانم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۲۳ - رویت از خوی همه پر در خوشاب است امروز
رویت از خوی همه پر در خوشاب است امروز فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۱۷۱ - درمدح فخر الدوله ابو المظفر احمد بن محمد والی چغانیان و توصیف شعر گوید
با کاروان حله برفتم ز سیستان آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۷۸۰ - بباغ عشق بجز میوه فراق ندیدم
بباغ عشق بجز میوه فراق ندیدم محتشم کاشانی : قطعات
شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضا
ای جوان بخت سرافراز که بر خاک درت رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۲۰۰ - در مدح شمس الدین محمد بن علی
مراست عشقی افتاده با تو ، لم یزلی عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۴۳۱ - منم که بهر دل اسباب داغ می دزدم
منم که بهر دل اسباب داغ می دزدم عطار نیشابوری : باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به
شماره ۱۰ - ای جان تو در ذُلِّ جدائی قانع
ای جان تو در ذُلِّ جدائی قانع رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۴۱ - ثابت بدخشانی
اسم شریف آن جناب میرمحمد افضل. مولودش در دهلی و در فن فقه و کلام و حدیث مهارت کلی داشته. به ترک و تجرید میگذرانیده. جمعی ارادت او را گزیده، غرض، وفاتش در سنهٔ ۱۱۵۱، دیوانش دیده نشد. این ابیات از اوست: بابافغانی : غزلیات
شماره ۵۲۳ - من کیستم شکسته دل هیچکاره یی
من کیستم شکسته دل هیچکاره یی
غزل ۸۰۲ - جهد بکن تا که به جایی رسی
جهد بکن تا که به جایی رسی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۰۳ - غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدند
غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدند سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۴۱۵ - ای از چو تو شیرین لبی صد شور در هر انجمن
ای از چو تو شیرین لبی صد شور در هر انجمن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۵۰ - ای هر ورق گل زتو آیینه دیگر
ای هر ورق گل زتو آیینه دیگر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۲۹ - کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریخت
کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریخت اقبال لاهوری : پیام مشرق
عجم از نغمه های من جوان شد
عجم از نغمه های من جوان شد امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۵۶ - زهی عشقت آتش بجان در زده
زهی عشقت آتش بجان در زده امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۶۸ - تمنای دلم کردی و دادم
تمنای دلم کردی و دادم مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۷ - وصف بهار و مدح سلطان محمود
به نو بهاران غواص گشت ابر هوا فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۸۶۰ - بیا بیا که اسیران نواز آمدهای
بیا بیا که اسیران نواز آمدهای عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۵۹ - گر در سر عشق رفت جانم
گر در سر عشق رفت جانم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۲۳ - رویت از خوی همه پر در خوشاب است امروز
رویت از خوی همه پر در خوشاب است امروز فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۱۷۱ - درمدح فخر الدوله ابو المظفر احمد بن محمد والی چغانیان و توصیف شعر گوید
با کاروان حله برفتم ز سیستان آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۷۸۰ - بباغ عشق بجز میوه فراق ندیدم
بباغ عشق بجز میوه فراق ندیدم محتشم کاشانی : قطعات
شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضا
ای جوان بخت سرافراز که بر خاک درت رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۲۰۰ - در مدح شمس الدین محمد بن علی
مراست عشقی افتاده با تو ، لم یزلی عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۴۳۱ - منم که بهر دل اسباب داغ می دزدم
منم که بهر دل اسباب داغ می دزدم عطار نیشابوری : باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به
شماره ۱۰ - ای جان تو در ذُلِّ جدائی قانع
ای جان تو در ذُلِّ جدائی قانع رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۴۱ - ثابت بدخشانی
اسم شریف آن جناب میرمحمد افضل. مولودش در دهلی و در فن فقه و کلام و حدیث مهارت کلی داشته. به ترک و تجرید میگذرانیده. جمعی ارادت او را گزیده، غرض، وفاتش در سنهٔ ۱۱۵۱، دیوانش دیده نشد. این ابیات از اوست: بابافغانی : غزلیات
شماره ۵۲۳ - من کیستم شکسته دل هیچکاره یی
من کیستم شکسته دل هیچکاره یی
