نهج البلاغه : غرائب
قیام امام زمان علیه السلام
فصل نذكر فيه شيئا من غريب كلامه المحتاج إلى التفسير و في حديثه عليهالسلام فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ ضَرَبَ يَعْسُوبُ اَلدِّينِ بِذَنَبِهِ فَيَجْتَمِعُونَ إِلَيْهِ كَمَا يَجْتَمِعُ قَزَعُ اَلْخَرِيفِ قال الرضي اليعسوب السيد العظيم المالك لأمور الناس يومئذ و القزع قطع الغيم التي لا ماء فيها صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۸۵ - کمند زلف تو خود را به آفتاب رساند
کمند زلف تو خود را به آفتاب رساند حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۵۱ - بیا که جانِ منی جانِ من بیا بمرو
بیا که جانِ منی جانِ من بیا بمرو یغمای جندقی : مراثی و نوحهها
شماره ۴۸ - خشک لب دل سوختی دریای دین را دهر دون
خشک لب دل سوختی دریای دین را دهر دون اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۵۳ - مفتاح در گنج جهان نادعلی است
مفتاح در گنج جهان نادعلی است کمالالدین اسماعیل : ملحقات
شمارهٔ ۱۲ - و قال ایضاً
ای زمین تو آسمان زحل کوهی : غزلیات
شماره ۱۷۳ - دارد از جان و دل ما لعل او صد گونه رنگ
دارد از جان و دل ما لعل او صد گونه رنگ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۴ - بس است تیغ تغافل من بلاجو را
بس است تیغ تغافل من بلاجو را امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۸۹ - تا داشت به جان طاقت، بودم به شکیبایی
تا داشت به جان طاقت، بودم به شکیبایی سعدی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۶ - مطلع دوم
تو را که گفت که برقع برافکن ای فتان قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۱۳ - مقصد عاشق همین یار است دنیا بر طرف
مقصد عاشق همین یار است دنیا بر طرف فردوسی : پادشاهی اردشیر
بخش ۱۰ - چو از روم وز چین وز ترک و هند
چو از روم وز چین وز ترک و هند اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۵۴ - کس از فراغ تو عیش و فراغ را چکند
کس از فراغ تو عیش و فراغ را چکند افسر کرمانی : قصاید
شمارهٔ ۸۳ - نقش چلیپا
ای زلف تا به دوش بتم پا نهاده ای فردوسی : پادشاهی اردشیر
بخش ۶ - چو شاپور شد همچو سرو بلند
چو شاپور شد همچو سرو بلند انوری : مقطعات
شماره ۲۶۲ - ای برادر پند من بشنو اگر خواهی صلاح
ای برادر پند من بشنو اگر خواهی صلاح انوری : مقطعات
شمارهٔ ۲۸۶ - در هجا
دی از کسان خواجه بکردم یکی سؤال انوری : مقطعات
شمارهٔ ۲۹۶ - درمرثیه
آن خواجه کز آستین رغبت انوری : مقطعات
شماره ۳۵۸ - ای از برادر و پدر افزون دوبار صد
ای از برادر و پدر افزون دوبار صد انوری : مقطعات
شمارهٔ ۱۹۱ - در طلب کاغذ گوید
ای خداوندی که درمعراج قدر و منزلت
قیام امام زمان علیه السلام
فصل نذكر فيه شيئا من غريب كلامه المحتاج إلى التفسير و في حديثه عليهالسلام فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ ضَرَبَ يَعْسُوبُ اَلدِّينِ بِذَنَبِهِ فَيَجْتَمِعُونَ إِلَيْهِ كَمَا يَجْتَمِعُ قَزَعُ اَلْخَرِيفِ قال الرضي اليعسوب السيد العظيم المالك لأمور الناس يومئذ و القزع قطع الغيم التي لا ماء فيها صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۸۵ - کمند زلف تو خود را به آفتاب رساند
کمند زلف تو خود را به آفتاب رساند حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۵۱ - بیا که جانِ منی جانِ من بیا بمرو
بیا که جانِ منی جانِ من بیا بمرو یغمای جندقی : مراثی و نوحهها
شماره ۴۸ - خشک لب دل سوختی دریای دین را دهر دون
خشک لب دل سوختی دریای دین را دهر دون اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۵۳ - مفتاح در گنج جهان نادعلی است
مفتاح در گنج جهان نادعلی است کمالالدین اسماعیل : ملحقات
شمارهٔ ۱۲ - و قال ایضاً
ای زمین تو آسمان زحل کوهی : غزلیات
شماره ۱۷۳ - دارد از جان و دل ما لعل او صد گونه رنگ
دارد از جان و دل ما لعل او صد گونه رنگ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۴ - بس است تیغ تغافل من بلاجو را
بس است تیغ تغافل من بلاجو را امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۸۹ - تا داشت به جان طاقت، بودم به شکیبایی
تا داشت به جان طاقت، بودم به شکیبایی سعدی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۶ - مطلع دوم
تو را که گفت که برقع برافکن ای فتان قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۱۳ - مقصد عاشق همین یار است دنیا بر طرف
مقصد عاشق همین یار است دنیا بر طرف فردوسی : پادشاهی اردشیر
بخش ۱۰ - چو از روم وز چین وز ترک و هند
چو از روم وز چین وز ترک و هند اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۵۴ - کس از فراغ تو عیش و فراغ را چکند
کس از فراغ تو عیش و فراغ را چکند افسر کرمانی : قصاید
شمارهٔ ۸۳ - نقش چلیپا
ای زلف تا به دوش بتم پا نهاده ای فردوسی : پادشاهی اردشیر
بخش ۶ - چو شاپور شد همچو سرو بلند
چو شاپور شد همچو سرو بلند انوری : مقطعات
شماره ۲۶۲ - ای برادر پند من بشنو اگر خواهی صلاح
ای برادر پند من بشنو اگر خواهی صلاح انوری : مقطعات
شمارهٔ ۲۸۶ - در هجا
دی از کسان خواجه بکردم یکی سؤال انوری : مقطعات
شمارهٔ ۲۹۶ - درمرثیه
آن خواجه کز آستین رغبت انوری : مقطعات
شماره ۳۵۸ - ای از برادر و پدر افزون دوبار صد
ای از برادر و پدر افزون دوبار صد انوری : مقطعات
شمارهٔ ۱۹۱ - در طلب کاغذ گوید
ای خداوندی که درمعراج قدر و منزلت