فضولی : غزلیات
شماره ۳۴۵ - زین ندامت که نشد خاک درت مسکن من
زین ندامت که نشد خاک درت مسکن من سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۱۲ - که کرد در عسل عشق آن نگار انگشت
که کرد در عسل عشق آن نگار انگشت سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۸۶ - عشق و دولت اگر بود باهم
عشق و دولت اگر بود باهم ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۱۰۷
نام خویش را، خویشکاری خویش بهمهل. (یعنی به مناسبت نام و مقام از کار و کوشش طفره مزن). سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۱۲ - ماه پیش رخ تو تاب نداشت
ماه پیش رخ تو تاب نداشت سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۱۰ - ای که در صورت خوب تو جمال معنیست
ای که در صورت خوب تو جمال معنیست سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۴۲ - رفتی و نام تو ز زبانم نمی رود
رفتی و نام تو ز زبانم نمی رود سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۲ - ترا من دوست میدارم چو بلبل مر گلستانرا
ترا من دوست میدارم چو بلبل مر گلستانرا سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۷۸ - ای ز روی تو گرفته چهره خوبی جمال
ای ز روی تو گرفته چهره خوبی جمال ابوعلی عثمانی : باب ۵۳ تا آخر
بخش ۲۵ - فصل
از کار مرید بلکه از طریق سالکان این مذهب آنست که رفق زنان قبول نکنند فَکَیْفَ که جهد کنند تا رِفْق ایشان بدیشان رسد که پیران برین جمله رفته اند و وصیّت بدین کرده اند، هرکس که وصیّت ایشان خرد دارد زود بود که در آن فضیحت شود. سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۱۲۴ - نام تو چون بر زبان آید همی
نام تو چون بر زبان آید همی سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۵۹ - بیا که بی تو مرا کار برنمی آید
بیا که بی تو مرا کار برنمی آید سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۵۷ - عشق تمکین بود بتمکین در
عشق تمکین بود بتمکین در سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۶۳ - بنزد همت من خردی ای بزرگ امیر
بنزد همت من خردی ای بزرگ امیر سیف فرغانی : رباعیات
شماره ۸ - کردم همه عمر آنچه نمی بایدکرد
کردم همه عمر آنچه نمی بایدکرد سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۸۷ - روی از خلق بگردان که بحق راه اینست
روی از خلق بگردان که بحق راه اینست سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۶۴ - ای ترا تعبیه درتنگ شکر مروارید
ای ترا تعبیه درتنگ شکر مروارید سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۲۶ - زهی جهان شده روشن بآفتاب جمالت
زهی جهان شده روشن بآفتاب جمالت امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۵۸ - آن که فصل گل همی گویند، اینک آمد آن
آن که فصل گل همی گویند، اینک آمد آن سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۲۳ - هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد
هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد
شماره ۳۴۵ - زین ندامت که نشد خاک درت مسکن من
زین ندامت که نشد خاک درت مسکن من سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۱۲ - که کرد در عسل عشق آن نگار انگشت
که کرد در عسل عشق آن نگار انگشت سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۸۶ - عشق و دولت اگر بود باهم
عشق و دولت اگر بود باهم ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۱۰۷
نام خویش را، خویشکاری خویش بهمهل. (یعنی به مناسبت نام و مقام از کار و کوشش طفره مزن). سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۱۲ - ماه پیش رخ تو تاب نداشت
ماه پیش رخ تو تاب نداشت سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۱۰ - ای که در صورت خوب تو جمال معنیست
ای که در صورت خوب تو جمال معنیست سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۴۲ - رفتی و نام تو ز زبانم نمی رود
رفتی و نام تو ز زبانم نمی رود سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۲ - ترا من دوست میدارم چو بلبل مر گلستانرا
ترا من دوست میدارم چو بلبل مر گلستانرا سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۷۸ - ای ز روی تو گرفته چهره خوبی جمال
ای ز روی تو گرفته چهره خوبی جمال ابوعلی عثمانی : باب ۵۳ تا آخر
بخش ۲۵ - فصل
از کار مرید بلکه از طریق سالکان این مذهب آنست که رفق زنان قبول نکنند فَکَیْفَ که جهد کنند تا رِفْق ایشان بدیشان رسد که پیران برین جمله رفته اند و وصیّت بدین کرده اند، هرکس که وصیّت ایشان خرد دارد زود بود که در آن فضیحت شود. سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۱۲۴ - نام تو چون بر زبان آید همی
نام تو چون بر زبان آید همی سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۵۹ - بیا که بی تو مرا کار برنمی آید
بیا که بی تو مرا کار برنمی آید سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۵۷ - عشق تمکین بود بتمکین در
عشق تمکین بود بتمکین در سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۶۳ - بنزد همت من خردی ای بزرگ امیر
بنزد همت من خردی ای بزرگ امیر سیف فرغانی : رباعیات
شماره ۸ - کردم همه عمر آنچه نمی بایدکرد
کردم همه عمر آنچه نمی بایدکرد سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۸۷ - روی از خلق بگردان که بحق راه اینست
روی از خلق بگردان که بحق راه اینست سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۶۴ - ای ترا تعبیه درتنگ شکر مروارید
ای ترا تعبیه درتنگ شکر مروارید سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۲۶ - زهی جهان شده روشن بآفتاب جمالت
زهی جهان شده روشن بآفتاب جمالت امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۵۸ - آن که فصل گل همی گویند، اینک آمد آن
آن که فصل گل همی گویند، اینک آمد آن سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۲۳ - هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد
هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد