فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۸۷ - دل یافت حیات ابد از خدمت فیض
دل یافت حیات ابد از خدمت فیض افسر کرمانی : رباعیات
شماره ۷ - گویند که عشق را بکن درمانی
گویند که عشق را بکن درمانی ملکالشعرای بهار : رباعیات
شماره ۵۱ - گر مدحی از ابنای بشر می گوبم
گر مدحی از ابنای بشر می گوبم حمیدالدین بلخی : مقامات حمیدی
المقامة الاولی - فی الملمعة
حکایت کرد مرا دوستی که در حضر جلیس و همدم بود و در سفر انیس هم و غم، که: وقتی از اوقات، بحکم محرکات نوائب و معقبات مصائب در عرصات بقاع عزم انتجاع کردم و از اولوالالباب اخبار و آثار اغتراب استماع کردم عیش عهد جوانی طراوتی داشت و طیش مهد کودکی حلاوتی، عذار جوانی از بیم پیری در پرده قیری بود و عارض از عوارض انقلاب در حجاب مشک ناب، در چنین حالتی بوسیله چنین آلتی ناگاه افتراقی بیفتاد و از عزم جزم چنین اتفاقی بزاد. جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۶۱ - به قدر دستگه پامال حب مال خواهی شد
به قدر دستگه پامال حب مال خواهی شد ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۶۰ - هان تا تو نبندی به مراعاتش پشت
هان تا تو نبندی به مراعاتش پشت صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۶۴۱ - دستی که ریزشی نکند زیر خشت به
دستی که ریزشی نکند زیر خشت به سعیدا : غزلیات
شماره ۵۷۴ - هر جا پیدا شود شور و شر دیوانگی
هر جا پیدا شود شور و شر دیوانگی سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۵۶ - سلطان بهرام تا جهان می گیرد
سلطان بهرام تا جهان می گیرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۵۳ - اگر نسیم سحرگاه مهربان بودی
اگر نسیم سحرگاه مهربان بودی رودکی : رباعیات
رباعی ۶ - چشمم ز غمت، به هر عقیقی که بسفت
چشمم ز غمت، به هر عقیقی که بسفت جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۷۳ - دایما خون دلم زان زلف و کاکل می چکد
دایما خون دلم زان زلف و کاکل می چکد غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۳۲۶ - دل که ازمن مر ترا فرجام ننگ آرد همی
دل که ازمن مر ترا فرجام ننگ آرد همی غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۰۸ - تیغ از نیام بیهده بیرون نکرده کس
تیغ از نیام بیهده بیرون نکرده کس امامی هروی : قصاید
شمارهٔ ۱ - در وصف سین
سحرگه در جهان جان بعون مبدع اشیاء صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۲۹۵ - عبدالمغنی
تو عبدالمغنی آن را دان بمعنی قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰۱ - وله فی المدیحه
عیدست و آن ابرو کمان دلدادگان را درکمین مولوی : غزلیات
غزل ۶۲۰ - از سرو مرا بوی بالای تو میآید
از سَرو مرا بویِ بالایِ تو میآید واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۱۲ - تا بگلشن را او با آن قد رعنا فتاد
تا بگلشن را او با آن قد رعنا فتاد شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۷ - دیگجوش
اگر چه رند و خراب و گدای خانه به دوشم
شماره ۸۷ - دل یافت حیات ابد از خدمت فیض
دل یافت حیات ابد از خدمت فیض افسر کرمانی : رباعیات
شماره ۷ - گویند که عشق را بکن درمانی
گویند که عشق را بکن درمانی ملکالشعرای بهار : رباعیات
شماره ۵۱ - گر مدحی از ابنای بشر می گوبم
گر مدحی از ابنای بشر می گوبم حمیدالدین بلخی : مقامات حمیدی
المقامة الاولی - فی الملمعة
حکایت کرد مرا دوستی که در حضر جلیس و همدم بود و در سفر انیس هم و غم، که: وقتی از اوقات، بحکم محرکات نوائب و معقبات مصائب در عرصات بقاع عزم انتجاع کردم و از اولوالالباب اخبار و آثار اغتراب استماع کردم عیش عهد جوانی طراوتی داشت و طیش مهد کودکی حلاوتی، عذار جوانی از بیم پیری در پرده قیری بود و عارض از عوارض انقلاب در حجاب مشک ناب، در چنین حالتی بوسیله چنین آلتی ناگاه افتراقی بیفتاد و از عزم جزم چنین اتفاقی بزاد. جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۶۱ - به قدر دستگه پامال حب مال خواهی شد
به قدر دستگه پامال حب مال خواهی شد ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۶۰ - هان تا تو نبندی به مراعاتش پشت
هان تا تو نبندی به مراعاتش پشت صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۶۴۱ - دستی که ریزشی نکند زیر خشت به
دستی که ریزشی نکند زیر خشت به سعیدا : غزلیات
شماره ۵۷۴ - هر جا پیدا شود شور و شر دیوانگی
هر جا پیدا شود شور و شر دیوانگی سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۵۶ - سلطان بهرام تا جهان می گیرد
سلطان بهرام تا جهان می گیرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۵۳ - اگر نسیم سحرگاه مهربان بودی
اگر نسیم سحرگاه مهربان بودی رودکی : رباعیات
رباعی ۶ - چشمم ز غمت، به هر عقیقی که بسفت
چشمم ز غمت، به هر عقیقی که بسفت جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۷۳ - دایما خون دلم زان زلف و کاکل می چکد
دایما خون دلم زان زلف و کاکل می چکد غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۳۲۶ - دل که ازمن مر ترا فرجام ننگ آرد همی
دل که ازمن مر ترا فرجام ننگ آرد همی غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۰۸ - تیغ از نیام بیهده بیرون نکرده کس
تیغ از نیام بیهده بیرون نکرده کس امامی هروی : قصاید
شمارهٔ ۱ - در وصف سین
سحرگه در جهان جان بعون مبدع اشیاء صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۲۹۵ - عبدالمغنی
تو عبدالمغنی آن را دان بمعنی قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰۱ - وله فی المدیحه
عیدست و آن ابرو کمان دلدادگان را درکمین مولوی : غزلیات
غزل ۶۲۰ - از سرو مرا بوی بالای تو میآید
از سَرو مرا بویِ بالایِ تو میآید واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۱۲ - تا بگلشن را او با آن قد رعنا فتاد
تا بگلشن را او با آن قد رعنا فتاد شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۷ - دیگجوش
اگر چه رند و خراب و گدای خانه به دوشم