خلیلالله خلیلی : رباعیات
رباعی ۵۰ - افسوس که زندگی دمی بود و غمی
افسوس که زندگی دمی بود و غمی کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۸۴ - می آشام غمت پیمانه و ساغر نمی دارد
می آشام غمت پیمانه و ساغر نمی دارد ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل ۱۲۹ - مقیم میکده و ساکن خراباتم
مقیم میکده و ساکن خراباتم اقبال لاهوری : پیام مشرق
دل من روشن از سوز درون است
دل من روشن از سوز درون است فریدون مشیری : تشنه طوفان
تشنه طوفان
دیگر به روزگار نمی بینم، آن عشق ها که تاب و توان سوزد، ملکالشعرای بهار : ترجیعات
دوز و کلک انتخابات
ماه مشروطه در این ملک طلوعیدن کرد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۹۸ - چشم من بیتو طلسمی است بهم بسته ز عالم
چشم من بیتو طلسمی است بهم بسته ز عالم طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۰۸ - غبار سرمه تا در خانه چشمش وطن دارد
غبار سرمه تا در خانه چشمش وطن دارد خواجه نصیرالدین طوسی : مقدمه
بخش ۲ - ذکر سببی که باعث شد بر تألیف این کتاب
به وقت مقام قهستان در خدمت حاکم آن بقعه، مجلس عالی ناصرالدین عبدالرحیم ابن ابی منصور، تغمده الله برحمته، در اثنای ذکری که می رفت از کتاب الطهاره که استاد فاضل و حکیم کامل ابوعلی احمد بن محمد بن یعقوب مسکویه خازن رازی، سقی الله ثراه و رضی عنه و أرضاه، در تهذیب اخلاق ساخته است، و سیاقت آن بر ایراد بلیغ ترین اشارتی در فصیح ترین عبارتی پرداخته، چنانکه این سه چهار بیت که پیش از این در قطعه گفته آمده است به وصف آن کتاب ناطق است: امیر معزی : قصاید
شماره ۲ - ای کرده فتح و نصرت در مسرق آشکارا
ای کرده فتح و نصرت در مسرق آشکارا اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
شماره ۳۸ - ساقی به بهشت اگر چه راهم بدهند
ساقی به بهشت اگر چه راهم بدهند هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۴۰- ابومحمدسهل بن عبداللّه التُّستَری، رضی اللّه عنه
و منهم: مالک القلوب، و ماحی العیوب، ابومحمد سهل بن عبداللّه التستری، رضی اللّه عنه فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۲۴۰ - کسی کو چشم دل بیدار دارد
کسی کو چشم دل بیدار دارد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۳۱۳ - عشق از دل گذشت تا جان شد
عشق از دل گذشت تا جان شد نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۲۲ - نمودن شاپور صورت خسرو را بار سوم
شباهنگام کاین عنقای فرتوت فضولی : رباعیات
شماره ۶۷ - از سخت دلی بر دل این محنت کش
از سخت دلی بر دل این محنت کش نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۲۲۴ - درد و غمت که همچو هما استخوان خورند
درد و غمت که همچو هما استخوان خورند صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۸ - ای قوی پنجه که بازوی تواناست تو را
ای قوی پنجه که بازوی تواناست تو را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۲۱ - شکفتگی نشود سبز در چمن بی تو
شکفتگی نشود سبز در چمن بی تو فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۶۲ - آن که لبش مایهٔ حلاوت قند است
آن که لبش مایهٔ حلاوت قند است
رباعی ۵۰ - افسوس که زندگی دمی بود و غمی
افسوس که زندگی دمی بود و غمی کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۸۴ - می آشام غمت پیمانه و ساغر نمی دارد
می آشام غمت پیمانه و ساغر نمی دارد ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل ۱۲۹ - مقیم میکده و ساکن خراباتم
مقیم میکده و ساکن خراباتم اقبال لاهوری : پیام مشرق
دل من روشن از سوز درون است
دل من روشن از سوز درون است فریدون مشیری : تشنه طوفان
تشنه طوفان
دیگر به روزگار نمی بینم، آن عشق ها که تاب و توان سوزد، ملکالشعرای بهار : ترجیعات
دوز و کلک انتخابات
ماه مشروطه در این ملک طلوعیدن کرد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۹۸ - چشم من بیتو طلسمی است بهم بسته ز عالم
چشم من بیتو طلسمی است بهم بسته ز عالم طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۰۸ - غبار سرمه تا در خانه چشمش وطن دارد
غبار سرمه تا در خانه چشمش وطن دارد خواجه نصیرالدین طوسی : مقدمه
بخش ۲ - ذکر سببی که باعث شد بر تألیف این کتاب
به وقت مقام قهستان در خدمت حاکم آن بقعه، مجلس عالی ناصرالدین عبدالرحیم ابن ابی منصور، تغمده الله برحمته، در اثنای ذکری که می رفت از کتاب الطهاره که استاد فاضل و حکیم کامل ابوعلی احمد بن محمد بن یعقوب مسکویه خازن رازی، سقی الله ثراه و رضی عنه و أرضاه، در تهذیب اخلاق ساخته است، و سیاقت آن بر ایراد بلیغ ترین اشارتی در فصیح ترین عبارتی پرداخته، چنانکه این سه چهار بیت که پیش از این در قطعه گفته آمده است به وصف آن کتاب ناطق است: امیر معزی : قصاید
شماره ۲ - ای کرده فتح و نصرت در مسرق آشکارا
ای کرده فتح و نصرت در مسرق آشکارا اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
شماره ۳۸ - ساقی به بهشت اگر چه راهم بدهند
ساقی به بهشت اگر چه راهم بدهند هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۴۰- ابومحمدسهل بن عبداللّه التُّستَری، رضی اللّه عنه
و منهم: مالک القلوب، و ماحی العیوب، ابومحمد سهل بن عبداللّه التستری، رضی اللّه عنه فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۲۴۰ - کسی کو چشم دل بیدار دارد
کسی کو چشم دل بیدار دارد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۳۱۳ - عشق از دل گذشت تا جان شد
عشق از دل گذشت تا جان شد نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۲۲ - نمودن شاپور صورت خسرو را بار سوم
شباهنگام کاین عنقای فرتوت فضولی : رباعیات
شماره ۶۷ - از سخت دلی بر دل این محنت کش
از سخت دلی بر دل این محنت کش نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۲۲۴ - درد و غمت که همچو هما استخوان خورند
درد و غمت که همچو هما استخوان خورند صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۸ - ای قوی پنجه که بازوی تواناست تو را
ای قوی پنجه که بازوی تواناست تو را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۲۱ - شکفتگی نشود سبز در چمن بی تو
شکفتگی نشود سبز در چمن بی تو فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۶۲ - آن که لبش مایهٔ حلاوت قند است
آن که لبش مایهٔ حلاوت قند است