صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۷۲ - عاشق کجا به کعبه و دیر التجا کند
عاشق کجا به کعبه و دیر التجا کند امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۶۵ - تتبع خواجه
رندان که میل باده به دیر فنا کنند انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۷۰ - مذمت ممدوحی که وعدهٔ صله بدو داده و وفا نکرده
کردگارا مشته رندی ده جهان را خوش تراش انوری : مقطعات
شماره ۴۱۰ - وزیر ملکپرور صدر دنیی
وزیر ملکپرور صدر دنیی انوری : مقطعات
شماره ۲۸۸ - خواهی که بهین کار جهان کار تو باشد
خواهی که بهین کار جهان کار تو باشد انوری : مقطعات
شمارهٔ ۴۲۵ - لطیفه
مرا دی یاسمن پیغام دادست انوری : مقطعات
شمارهٔ ۱۷۴ - شبی در حال مستی از بامی درافتاد این قطعه را گفت
گرچه شب سقطهٔ من هر که دید کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۸۶ - سودای تو بر دگر صنم می بندم
سودای تو بر دگر صنم می بندم کوهی : غزلیات
شماره ۱۹۸ - لن تنالوا البر حتی تنفقوا
لن تنالوا البر حتی تنفقوا مولوی : غزلیات
غزل ۹۷۵ - آتش افکند در جهان جمشید
آتش اَفکَنْد در جهان جمشید جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۷۳ - هر که زان لعل شکر میخواهد
هر که زان لعل شکر میخواهد حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۷۶ - ز هند تیره دل چون شمع روشنگر برون رفتم
ز هند تیره دل چون شمع روشنگر برون رفتم فردوسی : سهراب
بخش ۱۱ - دگر روز فرمود تا گیو و طوس
دگر روز فرمود تا گیو و طوس صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۴۹ - از اهل حق اگر نظری یافتی بگو
از اهل حق اگر نظری یافتی بگو سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۴۸ - داغ را دل در کنار خویشتن می پرورد
داغ را دل در کنار خویشتن می پرورد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۴۳ - چونگهر هر چند بر دریا تند غوغای من
چونگهر هر چند بر دریا تند غوغای من سلیم تهرانی : رباعیات
شماره ۱ - یخ بسته جهان ز بس ز تأثیر هوا
یخ بسته جهان ز بس ز تأثیر هوا اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۳۰ - با یوسف خویش گرگ در پوست تویی
با یوسف خویش گرگ در پوست تویی عطار نیشابوری : دفتر دوم
در آگاهی دادن دل در عین منزل و او از آن عاشق بودن فرماید
الا تا چند در منزل شتابی امیر معزی : قصاید
شماره ۳۰۷ - منت خدای را که برون آمد از غمام
منت خدای را که برون آمد از غمام
غزل ۴۱۷۲ - عاشق کجا به کعبه و دیر التجا کند
عاشق کجا به کعبه و دیر التجا کند امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۶۵ - تتبع خواجه
رندان که میل باده به دیر فنا کنند انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۷۰ - مذمت ممدوحی که وعدهٔ صله بدو داده و وفا نکرده
کردگارا مشته رندی ده جهان را خوش تراش انوری : مقطعات
شماره ۴۱۰ - وزیر ملکپرور صدر دنیی
وزیر ملکپرور صدر دنیی انوری : مقطعات
شماره ۲۸۸ - خواهی که بهین کار جهان کار تو باشد
خواهی که بهین کار جهان کار تو باشد انوری : مقطعات
شمارهٔ ۴۲۵ - لطیفه
مرا دی یاسمن پیغام دادست انوری : مقطعات
شمارهٔ ۱۷۴ - شبی در حال مستی از بامی درافتاد این قطعه را گفت
گرچه شب سقطهٔ من هر که دید کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۸۶ - سودای تو بر دگر صنم می بندم
سودای تو بر دگر صنم می بندم کوهی : غزلیات
شماره ۱۹۸ - لن تنالوا البر حتی تنفقوا
لن تنالوا البر حتی تنفقوا مولوی : غزلیات
غزل ۹۷۵ - آتش افکند در جهان جمشید
آتش اَفکَنْد در جهان جمشید جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۷۳ - هر که زان لعل شکر میخواهد
هر که زان لعل شکر میخواهد حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۷۶ - ز هند تیره دل چون شمع روشنگر برون رفتم
ز هند تیره دل چون شمع روشنگر برون رفتم فردوسی : سهراب
بخش ۱۱ - دگر روز فرمود تا گیو و طوس
دگر روز فرمود تا گیو و طوس صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۴۹ - از اهل حق اگر نظری یافتی بگو
از اهل حق اگر نظری یافتی بگو سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۴۸ - داغ را دل در کنار خویشتن می پرورد
داغ را دل در کنار خویشتن می پرورد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۴۳ - چونگهر هر چند بر دریا تند غوغای من
چونگهر هر چند بر دریا تند غوغای من سلیم تهرانی : رباعیات
شماره ۱ - یخ بسته جهان ز بس ز تأثیر هوا
یخ بسته جهان ز بس ز تأثیر هوا اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۳۰ - با یوسف خویش گرگ در پوست تویی
با یوسف خویش گرگ در پوست تویی عطار نیشابوری : دفتر دوم
در آگاهی دادن دل در عین منزل و او از آن عاشق بودن فرماید
الا تا چند در منزل شتابی امیر معزی : قصاید
شماره ۳۰۷ - منت خدای را که برون آمد از غمام
منت خدای را که برون آمد از غمام