صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۱۲ - رتبه زمزمه عشق ندارد زاهد
رتبه زمزمه عشق ندارد زاهد جامی : دفتر اول
بخش ۵۶ - تحریض علی طلب الادب و تحریض علی ادب الطلب
ادبوا النفس ایها الاصحاب رشیدالدین میبدی : ۲۰- سورة طه- مکیّة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی» (۵) گفت خداوند من فراخ بگشاى دل من. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۰۴ - سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقت
سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقت قائم مقام فراهانی : نامههای فارسی
شمارهٔ ۹۱ - خطاب به نواب شعاع السلطنة فتح الله میرزا
تصدقت شوم: همه وقت الطاف حضرت والا افزون از عد ستاره بود و خجلت چاکر قدیمی زیاده از حد شماره؛ تا این بار که فیض حضور بر سیبل عبور مقدور شد، پایه بخت فدوی اوجی گرفت و دریای فضل و کرم والا موجی زد که بیک جزر و مد خجلت های بیش از حصر و حد را کلا و طرا محو منسی ساخت و هم رکابی امام ویردی بیک که با خلعت و ارمغان در منزل ارمغانی رسید پیر غلام را در محنت شرمساری در کمال سبک باری دید. اما از راه یگانگی و رسم خواجه تاشی دور نیست که بر خود فرض کند و صریحا عرض نماید که: اگر بار دیگر نیز این موج احسان اوج گیرد بیم آن است که وجود نابود پیر غلام را نحو و معدوم سازد. چرا که تا حال شرمندگی و خجلت های فراوان و انبوه مثل پشته و کوه، موجود بود که سیبه و سنگری قوی برای وجود ضعیف میشد، حالا که سیبه و بدنه نیست، هر چه بزنند بسینه و بدن میخورد. صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۷۰ - سرو از قد تو کسب رعونت کند هنوز
سرو از قد تو کسب رعونت کند هنوز ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۷۴ - گلهای نوشکفته بهر بوستان که هست
گلهای نوشکفته بهر بوستان که هست امام خمینی : غزلیات
طریق عشق
فراق آمد و از دیدگان، فروغ ربود هاتف اصفهانی : غزلیات
غزل ۱۲ - روز وصلم به تن آرام نباشد جان را
روز وصلم به تن آرام نباشد جان را عطار نیشابوری : باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن
شماره ۱۷ - گه در وصف دین یگانهای میجویی
گه در وصف دین یگانهای میجویی امیر معزی : قصاید
شماره ۴۵۵ - سمنبرا، صنما، یارِ غمگسار منی
سمنبرا، صنما، یارِ غمگسار منی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۱۸۶ - منم مجنون منم لیلی نمی گوئی چه می گویم
منم مجنون منم لیلی نمی گوئی چه می گویم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۱۶ - نمک پروردهٔ لعلت تکلم
نمک پروردهٔ لعلت تکلم امیر معزی : قصاید
شماره ۱۳۹ - برمعین دین پیغمبر مبارک باد عید
برمعین دین پیغمبر مبارک باد عید حافظ : غزلیات
غزل ۱۶۵ - مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد
مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۲۲ - جز علم و عمل که همدم روز جزاست
جز علم و عمل که همدم روز جزاست عطار نیشابوری : دفتر اول
در نعت سیّد المرسلین علیه افضل الصّلوات و اکمل التحیّات فرماید
به بالا مصطفی سرو روانست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۶۴ - همچون کمان سخت ز طبع غیور خویش
همچون کمان سخت ز طبع غیور خویش سلیم تهرانی : رباعیات
شماره ۱۸ - مال دنیا که منعمان را جان است
مال دنیا که منعمان را جان است شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۱۲۶ - عینی به ظهور عین ها بنماید
عینی به ظهور عین ها بنماید
غزل ۳۶۱۲ - رتبه زمزمه عشق ندارد زاهد
رتبه زمزمه عشق ندارد زاهد جامی : دفتر اول
بخش ۵۶ - تحریض علی طلب الادب و تحریض علی ادب الطلب
ادبوا النفس ایها الاصحاب رشیدالدین میبدی : ۲۰- سورة طه- مکیّة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی» (۵) گفت خداوند من فراخ بگشاى دل من. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۰۴ - سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقت
سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقت قائم مقام فراهانی : نامههای فارسی
شمارهٔ ۹۱ - خطاب به نواب شعاع السلطنة فتح الله میرزا
تصدقت شوم: همه وقت الطاف حضرت والا افزون از عد ستاره بود و خجلت چاکر قدیمی زیاده از حد شماره؛ تا این بار که فیض حضور بر سیبل عبور مقدور شد، پایه بخت فدوی اوجی گرفت و دریای فضل و کرم والا موجی زد که بیک جزر و مد خجلت های بیش از حصر و حد را کلا و طرا محو منسی ساخت و هم رکابی امام ویردی بیک که با خلعت و ارمغان در منزل ارمغانی رسید پیر غلام را در محنت شرمساری در کمال سبک باری دید. اما از راه یگانگی و رسم خواجه تاشی دور نیست که بر خود فرض کند و صریحا عرض نماید که: اگر بار دیگر نیز این موج احسان اوج گیرد بیم آن است که وجود نابود پیر غلام را نحو و معدوم سازد. چرا که تا حال شرمندگی و خجلت های فراوان و انبوه مثل پشته و کوه، موجود بود که سیبه و سنگری قوی برای وجود ضعیف میشد، حالا که سیبه و بدنه نیست، هر چه بزنند بسینه و بدن میخورد. صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۷۰ - سرو از قد تو کسب رعونت کند هنوز
سرو از قد تو کسب رعونت کند هنوز ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۷۴ - گلهای نوشکفته بهر بوستان که هست
گلهای نوشکفته بهر بوستان که هست امام خمینی : غزلیات
طریق عشق
فراق آمد و از دیدگان، فروغ ربود هاتف اصفهانی : غزلیات
غزل ۱۲ - روز وصلم به تن آرام نباشد جان را
روز وصلم به تن آرام نباشد جان را عطار نیشابوری : باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن
شماره ۱۷ - گه در وصف دین یگانهای میجویی
گه در وصف دین یگانهای میجویی امیر معزی : قصاید
شماره ۴۵۵ - سمنبرا، صنما، یارِ غمگسار منی
سمنبرا، صنما، یارِ غمگسار منی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۱۸۶ - منم مجنون منم لیلی نمی گوئی چه می گویم
منم مجنون منم لیلی نمی گوئی چه می گویم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۱۶ - نمک پروردهٔ لعلت تکلم
نمک پروردهٔ لعلت تکلم امیر معزی : قصاید
شماره ۱۳۹ - برمعین دین پیغمبر مبارک باد عید
برمعین دین پیغمبر مبارک باد عید حافظ : غزلیات
غزل ۱۶۵ - مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد
مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۲۲ - جز علم و عمل که همدم روز جزاست
جز علم و عمل که همدم روز جزاست عطار نیشابوری : دفتر اول
در نعت سیّد المرسلین علیه افضل الصّلوات و اکمل التحیّات فرماید
به بالا مصطفی سرو روانست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۶۴ - همچون کمان سخت ز طبع غیور خویش
همچون کمان سخت ز طبع غیور خویش سلیم تهرانی : رباعیات
شماره ۱۸ - مال دنیا که منعمان را جان است
مال دنیا که منعمان را جان است شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۱۲۶ - عینی به ظهور عین ها بنماید
عینی به ظهور عین ها بنماید
