غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۲۹ - در کوی عشق کوهی کمتر بود ز کاهی
در کوی عشق کوهی کمتر بود ز کاهی
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۰۶ - یا که دندان طمع را از لب جانان بکن
یا که دندان طمع را از لب جانان بکن
حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۱۰۵ - صباح عید ز بهر صبوح برخیزند
صباح عید ز بهر صبوح برخیزند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۴۳ - یاد ایامی که در دل خار خاری داشتم
یاد ایامی که در دل خار خاری داشتم
قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۷۴ - کس کار تنک حوصله را تنگ نگیرد
کس کار تنک حوصله را تنگ نگیرد
جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۲۹ - گرچه بیداد جفای تو به غایت باشد
گرچه بیداد جفای تو به غایت باشد
خاقانی : رباعیات
شماره ۲۲۱ - خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خم
خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خم
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۸۹۵ - ای مژدهٔ دیدار تو چون عید مبارک
ای مژدهٔ دیدار تو چون عید مبارک
ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۶۵ - دوش در وقت آنک ضلّ زمین
دوش در وقت آنک ضلّ زمین
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۴۹ - آن شمع که پروانه صفت بال و پرم سوخت
آن شمع که پروانه صفت بال و پرم سوخت
انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۰۸ - در شکایت از ممدوح خویش حمیدالدین
دراز گشت حدیث درازدستی ما
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۱۵ - گلگونه چه حاجت بود آن روی نکو را؟
گلگونه چه حاجت بود آن روی نکو را؟
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۷۷ - کسی کز عقل وحشی شد چون مجنون بد نمی بیند
کسی کز عقل وحشی شد چون مجنون بد نمی بیند
رشیدالدین میبدی : ۲۳- سورة المؤمنون- مکیّة
۴ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «ادْفَعْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ السَّیِّئَةَ» بدیشان پاسخ ده بهر چه آن نیکوتر، «نَحْنُ أَعْلَمُ بِما یَصِفُونَ» (۹۶) ما دانائیم بآنچه ایشان گویند.
عطار نیشابوری : باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه
شماره ۶ - پروانه به شمع گفت: من بیش از تو
پروانه به شمع گفت: من بیش از تو
شاه نعمت‌الله ولی : قطعات
قطعه ۱ - قرب صدسال عمر من بگذشت
قرب صدسال عمر من بگذشت
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۷۴ - میان مجلس رندان حدیث فردا نیست
میان مجلس رندان حدیث فردا نیست
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۸۳۳ - ای مرا در هر سخن بحری گر
ای مرا در هر سخن بحری گر
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۳۰ - ای زاده خاطر من از تاب و توان
ای زاده خاطر من از تاب و توان
کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۲۹ - بسکه سودای سر کوی تو پیچد در سرم
بسکه سودای سر کوی تو پیچد در سرم