جلال عضد : قطعات
شماره ۱۶ - هرچه پیش آید از زمانه تو را
هرچه پیش آید از زمانه تو را ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۷۰ - کشور حسن تو امروز بکام دل ماست
کشور حسن تو امروز بکام دل ماست عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شماره ۵۳ - هر لحظه مرا چو شمع سوز افزون شد
هر لحظه مرا چو شمع سوز افزون شد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۵۸۲ - دیدهٔ ما چو روی او بیند
دیدهٔ ما چو روی او بیند حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۰۱ - آن را که گمان شود یقینش
آن را که گمان شود یقینش جامی : دفتر اول
بخش ۸۰ - اشارة الی بعض بطون قوله تعالی انا عرضناالأمانة علی السموات و الارض و الجبال فابین ان یحملنها و اشفقن منها و حملهاالانسان انه کان ظلوما جهولا
هیچ موجود نیست در عالم عبید زاکانی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ - ایضا در مدح شاه شیخ ابواسحاق گوید
میرسد نوروز عید و میدهد بوی بهار سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۳۶ - خوبرویان را سری با عاشقان پیر نیست
خوبرویان را سری با عاشقان پیر نیست مهستی گنجوی : رباعیات
رباعی ۴۶ - گر ملک تو مصر و روم و چین خواهد بود
گر ملک تو مصر و روم و چین خواهد بود امام خمینی : غزلیات
در همای دوست
من در هوای دوست، گذشتم ز جان خویش همام تبریزی : مفردات
شماره ۱۷ - حالی که به صد زبان بیان نتوان کرد
حالی که به صد زبان بیان نتوان کرد سعدی : باب ششم در قناعت
حکایت - مرا حاجیی شانهٔ عاج داد
مرا حاجیی شانهٔ عاج داد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۹۸ - بیان شوق به تیغ زبان میسر نیست
بیان شوق به تیغ زبان میسر نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۱۲ - رتبه زمزمه عشق ندارد زاهد
رتبه زمزمه عشق ندارد زاهد جامی : دفتر اول
بخش ۵۶ - تحریض علی طلب الادب و تحریض علی ادب الطلب
ادبوا النفس ایها الاصحاب رشیدالدین میبدی : ۲۰- سورة طه- مکیّة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی» (۵) گفت خداوند من فراخ بگشاى دل من. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۰۴ - سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقت
سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقت قائم مقام فراهانی : نامههای فارسی
شمارهٔ ۹۱ - خطاب به نواب شعاع السلطنة فتح الله میرزا
تصدقت شوم: همه وقت الطاف حضرت والا افزون از عد ستاره بود و خجلت چاکر قدیمی زیاده از حد شماره؛ تا این بار که فیض حضور بر سیبل عبور مقدور شد، پایه بخت فدوی اوجی گرفت و دریای فضل و کرم والا موجی زد که بیک جزر و مد خجلت های بیش از حصر و حد را کلا و طرا محو منسی ساخت و هم رکابی امام ویردی بیک که با خلعت و ارمغان در منزل ارمغانی رسید پیر غلام را در محنت شرمساری در کمال سبک باری دید. اما از راه یگانگی و رسم خواجه تاشی دور نیست که بر خود فرض کند و صریحا عرض نماید که: اگر بار دیگر نیز این موج احسان اوج گیرد بیم آن است که وجود نابود پیر غلام را نحو و معدوم سازد. چرا که تا حال شرمندگی و خجلت های فراوان و انبوه مثل پشته و کوه، موجود بود که سیبه و سنگری قوی برای وجود ضعیف میشد، حالا که سیبه و بدنه نیست، هر چه بزنند بسینه و بدن میخورد. صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۷۰ - سرو از قد تو کسب رعونت کند هنوز
سرو از قد تو کسب رعونت کند هنوز ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۷۴ - گلهای نوشکفته بهر بوستان که هست
گلهای نوشکفته بهر بوستان که هست
شماره ۱۶ - هرچه پیش آید از زمانه تو را
هرچه پیش آید از زمانه تو را ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۷۰ - کشور حسن تو امروز بکام دل ماست
کشور حسن تو امروز بکام دل ماست عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شماره ۵۳ - هر لحظه مرا چو شمع سوز افزون شد
هر لحظه مرا چو شمع سوز افزون شد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۵۸۲ - دیدهٔ ما چو روی او بیند
دیدهٔ ما چو روی او بیند حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۰۱ - آن را که گمان شود یقینش
آن را که گمان شود یقینش جامی : دفتر اول
بخش ۸۰ - اشارة الی بعض بطون قوله تعالی انا عرضناالأمانة علی السموات و الارض و الجبال فابین ان یحملنها و اشفقن منها و حملهاالانسان انه کان ظلوما جهولا
هیچ موجود نیست در عالم عبید زاکانی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ - ایضا در مدح شاه شیخ ابواسحاق گوید
میرسد نوروز عید و میدهد بوی بهار سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۳۶ - خوبرویان را سری با عاشقان پیر نیست
خوبرویان را سری با عاشقان پیر نیست مهستی گنجوی : رباعیات
رباعی ۴۶ - گر ملک تو مصر و روم و چین خواهد بود
گر ملک تو مصر و روم و چین خواهد بود امام خمینی : غزلیات
در همای دوست
من در هوای دوست، گذشتم ز جان خویش همام تبریزی : مفردات
شماره ۱۷ - حالی که به صد زبان بیان نتوان کرد
حالی که به صد زبان بیان نتوان کرد سعدی : باب ششم در قناعت
حکایت - مرا حاجیی شانهٔ عاج داد
مرا حاجیی شانهٔ عاج داد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۹۸ - بیان شوق به تیغ زبان میسر نیست
بیان شوق به تیغ زبان میسر نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۱۲ - رتبه زمزمه عشق ندارد زاهد
رتبه زمزمه عشق ندارد زاهد جامی : دفتر اول
بخش ۵۶ - تحریض علی طلب الادب و تحریض علی ادب الطلب
ادبوا النفس ایها الاصحاب رشیدالدین میبدی : ۲۰- سورة طه- مکیّة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی» (۵) گفت خداوند من فراخ بگشاى دل من. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۰۴ - سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقت
سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقت قائم مقام فراهانی : نامههای فارسی
شمارهٔ ۹۱ - خطاب به نواب شعاع السلطنة فتح الله میرزا
تصدقت شوم: همه وقت الطاف حضرت والا افزون از عد ستاره بود و خجلت چاکر قدیمی زیاده از حد شماره؛ تا این بار که فیض حضور بر سیبل عبور مقدور شد، پایه بخت فدوی اوجی گرفت و دریای فضل و کرم والا موجی زد که بیک جزر و مد خجلت های بیش از حصر و حد را کلا و طرا محو منسی ساخت و هم رکابی امام ویردی بیک که با خلعت و ارمغان در منزل ارمغانی رسید پیر غلام را در محنت شرمساری در کمال سبک باری دید. اما از راه یگانگی و رسم خواجه تاشی دور نیست که بر خود فرض کند و صریحا عرض نماید که: اگر بار دیگر نیز این موج احسان اوج گیرد بیم آن است که وجود نابود پیر غلام را نحو و معدوم سازد. چرا که تا حال شرمندگی و خجلت های فراوان و انبوه مثل پشته و کوه، موجود بود که سیبه و سنگری قوی برای وجود ضعیف میشد، حالا که سیبه و بدنه نیست، هر چه بزنند بسینه و بدن میخورد. صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۷۰ - سرو از قد تو کسب رعونت کند هنوز
سرو از قد تو کسب رعونت کند هنوز ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۷۴ - گلهای نوشکفته بهر بوستان که هست
گلهای نوشکفته بهر بوستان که هست
