ابوالحسن فراهانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۶
سرو من آمد به باغ ای سرو، سربازی مکن
خیالی بخارایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰۶
کسی چون گل دهن پرخنده دارد
سعدی : غزلیات
غزل ۱۲۶
نه خود اندر زمین نظیر تو نیست
عطار نیشابوری : وصلت نامه
حکایت قطب الاولیاء سلطان بایزید قدس سره
سائلی بنشست پیش بایزید
خیالی بخارایی : غزلیات
شمارهٔ ۷۹
گریهٔ خون سرِ ره بر منِ درویش گرفت
فردوسی : پادشاهی خسرو پرویز
بخش ۴۷
قلون بستد آن مهر وت ازان چو غرو
حیدر شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۶۵ - این شعر در حضور شیخ ابواسحاق بن محمود شاه گفته شد
خواجوی دزد کابلی از شهر کرمان می رسد
رودکی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۱۷
فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید
فردوسی : پادشاهی اردشیر
بخش ۱
به بغداد بنشست بر تخت عاج
رودکی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۶
گوش توسال و مه برود و سرود
ظهیرالدین فاریابی : قطعات
شمارهٔ ۱۲
پناه و مقصد اهل هنر صفیّ الدّین
عطار نیشابوری : پندنامه
در بیان پنج چیز که آبروی را بریزد
دور شو از پنج خصلت ای پسر
صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۸۳
جای جام باده را تریاک نتواند گرفت
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۱۵۴
دیریست جدا ز عالم لاهوتم
هاتف اصفهانی : ماده تاریخ‌ها
شمارهٔ ۱۵
فخر زمان میرزا صادق نیکو سرشت
کوهی : غزلیات
شمارهٔ ۳۵
همسایه ی آفتاب ماه است
ایرانشان : کوش‌نامه
بخش ۳۱۸ - ادامه ی جنگ بی حضور قارن به مدت یک هفته
دل سلم از آن داستان شد دژم
صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۵۰
خاکساری مشرب و افتادگی دین من است
رودکی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۷۹
بانگ کردمت، ای فغ سیمین
رشیدالدین میبدی : ۹۱- سورة الشمس- مکیة
النوبة الثانیة
این سوره دویست و چهل حرفست، پنجاه کلمه و پانزده آیه، جمله به مکه فرو آمد و درین سوره هیچ ناسخ و منسوخ نیست. و فی الخبر عن ابى بن کعب قال: قال رسول اللَّه (ص): من قرأ سورة «و الشّمس» فکانّما تصدّق بکلّ شی‏ء طلعت علیه الشّمس و القمر.