سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۷۳ - پیک
آن نگار پیک باشد دلربای شوخ و شنگ اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۳۵ - ایکه میسوزد رخت دلها بداغ خویشتن
ایکه میسوزد رخت دلها بداغ خویشتن ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ١ - ای نسیم صبحدم بگذر بخاک درگهی
ای نسیم صبحدم بگذر بخاک درگهی آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۱۸ - گفتم: گویم درد غم اندوز فراق
گفتم: گویم درد غم اندوز فراق ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ١٠١ - جمعی که رباعی ز غزل باز ندانند
جمعی که رباعی ز غزل باز ندانند فضولی : غزلیات
شماره ۸۰ - گل بباغ آمد ولی از عمر خود کامی نیافت
گل بباغ آمد ولی از عمر خود کامی نیافت اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷۵ - زفتراک سوار من چه معراجی است آهورا
زفتراک سوار من چه معراجی است آهورا واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۷۲ - نه کوه آن سرین تنها برآن موی کمر لرزد
نه کوه آن سرین تنها برآن موی کمر لرزد واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۶۳ - دوستان، مژده که ماه رمضان میآید
دوستان، مژده که ماه رمضان میآید وفایی مهابادی : غزلیات
شماره ۴۶ - شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد
شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۳۹۴ - آنگل که غمش ز پادشاهی خوشتر
آنگل که غمش ز پادشاهی خوشتر واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۳۴ - ز پرگویی زبان کس را وبال دین و جان گردد
ز پرگویی زبان کس را وبال دین و جان گردد نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۱۲۹ - هرچند که جور بی محابا داری
هرچند که جور بی محابا داری واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۵۱ - غازه را آتش از آن چهره دگر در جان است
غازه را آتش از آن چهره دگر در جان است حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۲۱ - عیش ما داریم کز شادی و شیون فارغیم
عیش ما داریم کز شادی و شیون فارغیم مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۰۴ - گل یکی داند چو بانگ بلبل و فریاد زاغ
گل یکی داند چو بانگ بلبل و فریاد زاغ آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۵۵ - فزود هر نفسم عشق، کز خط شبگون؛
فزود هر نفسم عشق، کز خط شبگون؛ حاجب شیرازی : غزلیات
شماره ۹۳ - چه باشد تن گر او را جان نباشد
چه باشد تن گر او را جان نباشد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۳۰ - حسن کس از دلم آن شکل و شمایل نبرد
حسن کس از دلم آن شکل و شمایل نبرد غزالی : رکن اول - در عبادات
بخش ۷۱ - اصل نهم (در ذکر حق تعالی است)
بدان که لباب و مقصود عبادات یاد کرد حق تعالی است که عماد مسلمانی نماز است و مقصود وی ذکر حق تعالی است، چنان که گفت، «ان الصلوه تنهی عن الفحشاء و المنکر و لذکرالله اکبر» و قرآن خواندن فاضلترین عبادات است به سبب آن که سخن حق تعالی است و مذکر است و هرچه در وی است همه سبب تازه گردانیدن ذکر حق تعالی است و مقصود از روزه کسر شهوات است تا چون دل از زحمت شهوت خاص یا بدصافی گردد و قرارگاه ذکر شود که چون دل به شهوت آگنده باشد، ذکر از وی ممکن نشود و در وی اثر نکند و مقصود از حج که زیارت خانه خدای است جل جلاله، ذکر است خداوند خانه را و تهییج شوق به لقای او.
شمارهٔ ۷۳ - پیک
آن نگار پیک باشد دلربای شوخ و شنگ اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۳۵ - ایکه میسوزد رخت دلها بداغ خویشتن
ایکه میسوزد رخت دلها بداغ خویشتن ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ١ - ای نسیم صبحدم بگذر بخاک درگهی
ای نسیم صبحدم بگذر بخاک درگهی آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۱۸ - گفتم: گویم درد غم اندوز فراق
گفتم: گویم درد غم اندوز فراق ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ١٠١ - جمعی که رباعی ز غزل باز ندانند
جمعی که رباعی ز غزل باز ندانند فضولی : غزلیات
شماره ۸۰ - گل بباغ آمد ولی از عمر خود کامی نیافت
گل بباغ آمد ولی از عمر خود کامی نیافت اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷۵ - زفتراک سوار من چه معراجی است آهورا
زفتراک سوار من چه معراجی است آهورا واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۷۲ - نه کوه آن سرین تنها برآن موی کمر لرزد
نه کوه آن سرین تنها برآن موی کمر لرزد واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۶۳ - دوستان، مژده که ماه رمضان میآید
دوستان، مژده که ماه رمضان میآید وفایی مهابادی : غزلیات
شماره ۴۶ - شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد
شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۳۹۴ - آنگل که غمش ز پادشاهی خوشتر
آنگل که غمش ز پادشاهی خوشتر واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۳۴ - ز پرگویی زبان کس را وبال دین و جان گردد
ز پرگویی زبان کس را وبال دین و جان گردد نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۱۲۹ - هرچند که جور بی محابا داری
هرچند که جور بی محابا داری واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۵۱ - غازه را آتش از آن چهره دگر در جان است
غازه را آتش از آن چهره دگر در جان است حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۲۱ - عیش ما داریم کز شادی و شیون فارغیم
عیش ما داریم کز شادی و شیون فارغیم مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۰۴ - گل یکی داند چو بانگ بلبل و فریاد زاغ
گل یکی داند چو بانگ بلبل و فریاد زاغ آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۵۵ - فزود هر نفسم عشق، کز خط شبگون؛
فزود هر نفسم عشق، کز خط شبگون؛ حاجب شیرازی : غزلیات
شماره ۹۳ - چه باشد تن گر او را جان نباشد
چه باشد تن گر او را جان نباشد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۳۰ - حسن کس از دلم آن شکل و شمایل نبرد
حسن کس از دلم آن شکل و شمایل نبرد غزالی : رکن اول - در عبادات
بخش ۷۱ - اصل نهم (در ذکر حق تعالی است)
بدان که لباب و مقصود عبادات یاد کرد حق تعالی است که عماد مسلمانی نماز است و مقصود وی ذکر حق تعالی است، چنان که گفت، «ان الصلوه تنهی عن الفحشاء و المنکر و لذکرالله اکبر» و قرآن خواندن فاضلترین عبادات است به سبب آن که سخن حق تعالی است و مذکر است و هرچه در وی است همه سبب تازه گردانیدن ذکر حق تعالی است و مقصود از روزه کسر شهوات است تا چون دل از زحمت شهوت خاص یا بدصافی گردد و قرارگاه ذکر شود که چون دل به شهوت آگنده باشد، ذکر از وی ممکن نشود و در وی اثر نکند و مقصود از حج که زیارت خانه خدای است جل جلاله، ذکر است خداوند خانه را و تهییج شوق به لقای او.
