ترکی شیرازی : فصل اول - لطیفهنگاریها
شمارهٔ ۴۴ - شب تا به صبح
در فراقت ای بت سیمین برم، شب تا به صبح امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۰۶ - گر بار دگر ماه من از بام برآید
گر بار دگر ماه من از بام برآید واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۳۱ - گرمی بد گوهران، چندان ندارد اعتبار
گرمی بد گوهران، چندان ندارد اعتبار مولوی : رباعیات
رباعی ۱۷۹۳ - با من ترش است روی یار قدری
با من ترش است روی یار قدری اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۱۹۷ - رو که میدان جهان میدان توست
رو که میدان جهان میدان توست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۷۳ - چون مرغ بسملم خبر ار ترک سر نشد
چون مرغ بسملم خبر ار ترک سر نشد طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۲۰ - گر به میخانه رسد زاهد افسرده نفس
گر به میخانه رسد زاهد افسرده نفس بلند اقبال : بخش سوم
بخش ۳۵ - مناجات
خدایا توئی خالق کارساز غزالی : عنوان دوم - در شناختن حق تعالی
فصل هشتم
اکنون وقت آن است که «سبحان الله و الحمدلله و لا اله الا الله و الله اکبر» بشناسی که این چهار کلمه مختصر است، جامع معرفت حضرت الهیت. امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۷۲ - نگار من امشب سر ناز داشت
نگار من امشب سر ناز داشت یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۱۳۶ - تو بدستی که به تیر مژه دل می شکری
تو بدستی که به تیر مژه دل می شکری جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۰۹ - نجابت هر که با دولت چو خورشید برین دارد
نجابت هر که با دولت چو خورشید برین دارد جمالالدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۲۸ - خرابی بن و خلل سقف
هر که را شد فراخ سفره زیر عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۱۱۷
عشق راکب مرکب جانست اگرچه جان متصرف عالم ارکان است دل محل صفات عشق شود بدین نسبت عشق غیبی بود چون نفس او بحجب عزت خود محتجب است ذات و صفات او یک نقطه بیش نیست اگر عشق را تعلق بعالم حدوث بودی او را با اوصاف او تکثر بودی نه وحدت و اگر بقدم متعلق بودی وصف او زاید بودی بر ذات اما نه ذات بودی نه غیر ذات و او یک نقطه است بدین نسبت نه با عاشق آمیزد و نه در معشوق همانا معنی رابطۀ اوست که چون یکی بکشد دیگری بجنباند و این معنی در بیان نگنجد، ای برادر عشق نه معشوق است و نه عاشق با آنکه هم خود معشوق است و هم عاشق اگر نسبت بحدوث دارد نه عاشق است و نه معشوق واسطه است میان هر دو و اگر نسبت بقدم دارد هم عاشق است و هم معشوق و هم عشق. قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۰ - ما پیش شمع روی تو پروانه وار مست
ما پیش شمع روی تو پروانه وار مست ترانه های کودکانه : بخش اول
چتر
یکی بود یکی نبود جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۳۵۲ - دل بدادم به تو ای دوست من از نادانی
دل بدادم به تو ای دوست من از نادانی عطار نیشابوری : سی فصل
بخش ۹ - بدان کانسان کامل انبیا بود
بدان کانسان کامل انبیا بود اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۱۳۴ - روز وصل است انتظار غریب
روز وصل است انتظار غریب سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۴۶ - در هجو شاعری
بس ریش گاوی ای خر زنار منطقه
شمارهٔ ۴۴ - شب تا به صبح
در فراقت ای بت سیمین برم، شب تا به صبح امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۰۶ - گر بار دگر ماه من از بام برآید
گر بار دگر ماه من از بام برآید واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۳۱ - گرمی بد گوهران، چندان ندارد اعتبار
گرمی بد گوهران، چندان ندارد اعتبار مولوی : رباعیات
رباعی ۱۷۹۳ - با من ترش است روی یار قدری
با من ترش است روی یار قدری اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۱۹۷ - رو که میدان جهان میدان توست
رو که میدان جهان میدان توست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۷۳ - چون مرغ بسملم خبر ار ترک سر نشد
چون مرغ بسملم خبر ار ترک سر نشد طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۲۰ - گر به میخانه رسد زاهد افسرده نفس
گر به میخانه رسد زاهد افسرده نفس بلند اقبال : بخش سوم
بخش ۳۵ - مناجات
خدایا توئی خالق کارساز غزالی : عنوان دوم - در شناختن حق تعالی
فصل هشتم
اکنون وقت آن است که «سبحان الله و الحمدلله و لا اله الا الله و الله اکبر» بشناسی که این چهار کلمه مختصر است، جامع معرفت حضرت الهیت. امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۷۲ - نگار من امشب سر ناز داشت
نگار من امشب سر ناز داشت یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۱۳۶ - تو بدستی که به تیر مژه دل می شکری
تو بدستی که به تیر مژه دل می شکری جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۰۹ - نجابت هر که با دولت چو خورشید برین دارد
نجابت هر که با دولت چو خورشید برین دارد جمالالدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۲۸ - خرابی بن و خلل سقف
هر که را شد فراخ سفره زیر عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۱۱۷
عشق راکب مرکب جانست اگرچه جان متصرف عالم ارکان است دل محل صفات عشق شود بدین نسبت عشق غیبی بود چون نفس او بحجب عزت خود محتجب است ذات و صفات او یک نقطه بیش نیست اگر عشق را تعلق بعالم حدوث بودی او را با اوصاف او تکثر بودی نه وحدت و اگر بقدم متعلق بودی وصف او زاید بودی بر ذات اما نه ذات بودی نه غیر ذات و او یک نقطه است بدین نسبت نه با عاشق آمیزد و نه در معشوق همانا معنی رابطۀ اوست که چون یکی بکشد دیگری بجنباند و این معنی در بیان نگنجد، ای برادر عشق نه معشوق است و نه عاشق با آنکه هم خود معشوق است و هم عاشق اگر نسبت بحدوث دارد نه عاشق است و نه معشوق واسطه است میان هر دو و اگر نسبت بقدم دارد هم عاشق است و هم معشوق و هم عشق. قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۰ - ما پیش شمع روی تو پروانه وار مست
ما پیش شمع روی تو پروانه وار مست ترانه های کودکانه : بخش اول
چتر
یکی بود یکی نبود جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۳۵۲ - دل بدادم به تو ای دوست من از نادانی
دل بدادم به تو ای دوست من از نادانی عطار نیشابوری : سی فصل
بخش ۹ - بدان کانسان کامل انبیا بود
بدان کانسان کامل انبیا بود اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۱۳۴ - روز وصل است انتظار غریب
روز وصل است انتظار غریب سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۴۶ - در هجو شاعری
بس ریش گاوی ای خر زنار منطقه
