حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۶۳ - مردی که میان دردمندان فرد است
مردی که میان دردمندان فرد است اوحدی مراغهای : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ - وله نورالله قبره
عمر گذشت، ای دل شکسته، چه داری؟ قائم مقام فراهانی : نامههای فارسی
شمارهٔ ۲ - خطاب به میرزا محمد علی آشتیانی
عالیجاه مقرب الخاقان میرزا محمدعلی بداند که: تعریف و توصیف چند که از سر عسکر ارزنه الروم، در ضمن شروح مرسله نوشته بود بنظر ما رسید و اگر سرعسکر که از دولت عثمانی وکیل مصالحه است دانا و عارف و واقف است، چنان نیست که وکیلی که ما از این دولت فرستاده باشیم، نادان و جاهل و غافل باشد. آن عالیجاه که او را به آن شدت عالم بآداب مناظره و استاد در فنون محاوره دیده و دانسته است این مطلب را نیز بداند که اگر ما پایه آن عالیجاه را در همین علوم و فنون دون پایه او میدیدیم و بهتر و برتر نمیدانستیم، با وکالت مطلقه در مقابل او نمیفرستادیم. صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۰۹۷ - رزق میآید به پای خویش تا دندان بهجاست
رزق میآید به پای خویش تا دندان بهجاست وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۶۹ - ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم
ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۳۲ - باد صبا چون نقاب از رخ گل برگرفت
باد صبا چون نقاب از رخ گل برگرفت وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۱۳۴ - خوش آن کو غنچه سان با گلعذاری همنشین باشد
خوش آن کو غنچه سان با گلعذاری همنشین باشد خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۱۱ - در صفت عشق و مدح شیخ الاسلام ناصر الدین ابراهیم
عشق بیفشرد پا بر نمط کبریا بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۳۶ - به این عجزم چه ز خاک حیاپرورد برخیزد
به این عجزم چه ز خاک حیاپرورد برخیزد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۱۹ - یوسف هندی نژاد من مرا از بر گریخت
یوسف هندی نژاد من مرا از بر گریخت قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۳ - بآفتاب جمالت، که نور دیده ماست
بآفتاب جمالت، که نور دیده ماست صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۱۲۹ - اندیشه ز مستی نکند هر که شرابی است
اندیشه ز مستی نکند هر که شرابی است کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۸۲ - ای دل بشبی که با غمش بنشستی
ای دل بشبی که با غمش بنشستی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۱۳ - آسمان تا بود، با ما بر سر بیداد بود
آسمان تا بود، با ما بر سر بیداد بود عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
حکایت مسعود و کودک ماهیگیر
گفت روزی شاه مسعود از قضا مولوی : دفتر ششم
بخش ۴۳ - حکایت آن رنجور کی طبیب درو اومید صحت ندید
آن یکی رَنْجور شُد سویِ طبیب عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۳۱ - آن بحر که موجش گهر انداز آید
آن بحر که موجش گهر انداز آید عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۴۹۶ - گم شدم در خود نمیدانم کجا پیدا شدم
گم شدم در خود نمیدانم کجا پیدا شدم مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۶۶ - آنم که بدشت و کوه تا گردد باد
آنم که بدشت و کوه تا گردد باد رشیدالدین میبدی : ۴۱- سورة المصابیح- مکیة
۳ - النوبة الثانیة
قوله: وَ مِنْ آیاتِهِ یعنى و من آیات قدرته و دلالات وحدانیّته، اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ لا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَ لا لِلْقَمَرِ و ان کثرت منافعهما. و قیل: خصّا بالذکر لعبادة المجوس ایّاهما و الصابئین. عن عکرمة قال: انّ الشمس اذا غربت دخلت بحر تحت العرش فتسبّح اللَّه حتى اذا هى اصبحت استعفت ربّها من الخروج فقال لها الرب جلّ جلاله: و لم ذلک؟ و الرّب اعلم، قالت: انّى اذا خرجت عبدت من دونک، فقال لها الرب: اخرجى فلیس علیک من ذلک شىء حسبهم جهنم ابعثها الیهم مع ثلاثة عشر الف ملک یقودونها حتى یدخلوهم فیها.
شماره ۶۳ - مردی که میان دردمندان فرد است
مردی که میان دردمندان فرد است اوحدی مراغهای : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ - وله نورالله قبره
عمر گذشت، ای دل شکسته، چه داری؟ قائم مقام فراهانی : نامههای فارسی
شمارهٔ ۲ - خطاب به میرزا محمد علی آشتیانی
عالیجاه مقرب الخاقان میرزا محمدعلی بداند که: تعریف و توصیف چند که از سر عسکر ارزنه الروم، در ضمن شروح مرسله نوشته بود بنظر ما رسید و اگر سرعسکر که از دولت عثمانی وکیل مصالحه است دانا و عارف و واقف است، چنان نیست که وکیلی که ما از این دولت فرستاده باشیم، نادان و جاهل و غافل باشد. آن عالیجاه که او را به آن شدت عالم بآداب مناظره و استاد در فنون محاوره دیده و دانسته است این مطلب را نیز بداند که اگر ما پایه آن عالیجاه را در همین علوم و فنون دون پایه او میدیدیم و بهتر و برتر نمیدانستیم، با وکالت مطلقه در مقابل او نمیفرستادیم. صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۰۹۷ - رزق میآید به پای خویش تا دندان بهجاست
رزق میآید به پای خویش تا دندان بهجاست وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۶۹ - ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم
ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۳۲ - باد صبا چون نقاب از رخ گل برگرفت
باد صبا چون نقاب از رخ گل برگرفت وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۱۳۴ - خوش آن کو غنچه سان با گلعذاری همنشین باشد
خوش آن کو غنچه سان با گلعذاری همنشین باشد خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۱۱ - در صفت عشق و مدح شیخ الاسلام ناصر الدین ابراهیم
عشق بیفشرد پا بر نمط کبریا بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۳۶ - به این عجزم چه ز خاک حیاپرورد برخیزد
به این عجزم چه ز خاک حیاپرورد برخیزد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۱۹ - یوسف هندی نژاد من مرا از بر گریخت
یوسف هندی نژاد من مرا از بر گریخت قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۳ - بآفتاب جمالت، که نور دیده ماست
بآفتاب جمالت، که نور دیده ماست صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۱۲۹ - اندیشه ز مستی نکند هر که شرابی است
اندیشه ز مستی نکند هر که شرابی است کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۸۲ - ای دل بشبی که با غمش بنشستی
ای دل بشبی که با غمش بنشستی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۱۳ - آسمان تا بود، با ما بر سر بیداد بود
آسمان تا بود، با ما بر سر بیداد بود عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
حکایت مسعود و کودک ماهیگیر
گفت روزی شاه مسعود از قضا مولوی : دفتر ششم
بخش ۴۳ - حکایت آن رنجور کی طبیب درو اومید صحت ندید
آن یکی رَنْجور شُد سویِ طبیب عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۳۱ - آن بحر که موجش گهر انداز آید
آن بحر که موجش گهر انداز آید عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۴۹۶ - گم شدم در خود نمیدانم کجا پیدا شدم
گم شدم در خود نمیدانم کجا پیدا شدم مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۶۶ - آنم که بدشت و کوه تا گردد باد
آنم که بدشت و کوه تا گردد باد رشیدالدین میبدی : ۴۱- سورة المصابیح- مکیة
۳ - النوبة الثانیة
قوله: وَ مِنْ آیاتِهِ یعنى و من آیات قدرته و دلالات وحدانیّته، اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ لا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَ لا لِلْقَمَرِ و ان کثرت منافعهما. و قیل: خصّا بالذکر لعبادة المجوس ایّاهما و الصابئین. عن عکرمة قال: انّ الشمس اذا غربت دخلت بحر تحت العرش فتسبّح اللَّه حتى اذا هى اصبحت استعفت ربّها من الخروج فقال لها الرب جلّ جلاله: و لم ذلک؟ و الرّب اعلم، قالت: انّى اذا خرجت عبدت من دونک، فقال لها الرب: اخرجى فلیس علیک من ذلک شىء حسبهم جهنم ابعثها الیهم مع ثلاثة عشر الف ملک یقودونها حتى یدخلوهم فیها.