اسیری لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۳۷
ای ذات تو ظاهر شده بر صورت اسما صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۳۳۸
کلفت از مردم آزاده شتابان گذرد نصرالله منشی : باب برزویه الطبیب
بخش ۴
و من بحکم این مقدمات از علم طب تبرمی نمودم و همت و نهمت بطلب دین مصروف گردانید. و الحق راه آن دراز و بی پایان یافتم، سراسر مخاوف و مضایق، آنگاه نه راه بر معین و نه سالار پیدا. و در کتب طب اشارتی هم دیده نیامد که بدان استدلالی دست دادی و یا بقوت آن از بند حیرت خلاصی ممکن گشتی. و خلاف میان اصحاب ملتها هرچه ظاهرتر؛ بعضی بطریق ارث دست در شاخی ضعیف زده و طایفه ای از جهت متابعت پادشاهان و بیم جان پای بر رکن لرزان نهاده، و جماعتی برای حطام دنیا و رفعت منزلت میان مردمان دل در پشتیوان پوده بسته و تکیه براستخوانهای پوسیده کرده؛ و اختلاف میان ایشان در معرفت خالق و ابتدای خلق و انتهای کار بی نهایت، ورای هر یک برین مقرر که من مصیبم و خصم مخطی. صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۹۹۲
ای از خراباتت زمین درد ته پیمانه ای صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۹۹۳
با دختر رز دگر نشستی صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۹۹۴
رویی به طراوت قمر داری ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل شماره ۲۹
جلوه گر در پرده آمد آفتاب صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۹۹۵
دارد از خط گل رخسار تو فرمان خدایی فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۰۷
مو به مو دام فریب دل دانای منی مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۷۳
با ملک غمت چرا تکبر نکنم عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی شمارهٔ ۵۹
ای آن که برت سفال و یاقوت یکی است یغمای جندقی : رباعیات
شمارهٔ ۷۶
هستی باغی و ممکن نیست گهر صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۰۹
برگ عیش چمن ای غنچه دهان اینهمه نیست مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۸۶۵
ای سرو و گل بستان بنگر به تهی دستان نصرالله منشی : مقدمهٔ نصرالله منشی
بخش ۱۷ - ذکر منصور عباسی
و در اثنای مثالها میفرمود که حبب الی عدوک الفرار بترک الجد فی طلبه اذا انهزم و اعلم ان کل من فی عسکرک عین علیک. معنی چنین باشد که: گریختن را در دل دشمن خود دوست گردان بآنکه چون بگریزد در طلب او نروی و بدان که هر که در لشکر توند بر تو جاسوسند. اسیری لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۲۵۴
بی شادی وصال تو دل را کجا قرار طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۲۱۱
دلم ز قید پریدن همیشه آزاد است رشیدالدین میبدی : ۴۱- سورة المصابیح- مکیة
۱ - النوبة الثانیة
این سوره را دو نام گفتهاند: یکى حم السجده، دیگر سورة المصابیح. فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۴۶
گر نه از کشتن عشاق به تنگ آمدهای کمال خجندی : غزلیات
شمارهٔ ۸۵۸
زیر پا دامن کشان زلف دوتای او ببین
شمارهٔ ۳۷
ای ذات تو ظاهر شده بر صورت اسما صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۳۳۸
کلفت از مردم آزاده شتابان گذرد نصرالله منشی : باب برزویه الطبیب
بخش ۴
و من بحکم این مقدمات از علم طب تبرمی نمودم و همت و نهمت بطلب دین مصروف گردانید. و الحق راه آن دراز و بی پایان یافتم، سراسر مخاوف و مضایق، آنگاه نه راه بر معین و نه سالار پیدا. و در کتب طب اشارتی هم دیده نیامد که بدان استدلالی دست دادی و یا بقوت آن از بند حیرت خلاصی ممکن گشتی. و خلاف میان اصحاب ملتها هرچه ظاهرتر؛ بعضی بطریق ارث دست در شاخی ضعیف زده و طایفه ای از جهت متابعت پادشاهان و بیم جان پای بر رکن لرزان نهاده، و جماعتی برای حطام دنیا و رفعت منزلت میان مردمان دل در پشتیوان پوده بسته و تکیه براستخوانهای پوسیده کرده؛ و اختلاف میان ایشان در معرفت خالق و ابتدای خلق و انتهای کار بی نهایت، ورای هر یک برین مقرر که من مصیبم و خصم مخطی. صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۹۹۲
ای از خراباتت زمین درد ته پیمانه ای صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۹۹۳
با دختر رز دگر نشستی صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۹۹۴
رویی به طراوت قمر داری ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل شماره ۲۹
جلوه گر در پرده آمد آفتاب صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۹۹۵
دارد از خط گل رخسار تو فرمان خدایی فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۰۷
مو به مو دام فریب دل دانای منی مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۷۳
با ملک غمت چرا تکبر نکنم عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی شمارهٔ ۵۹
ای آن که برت سفال و یاقوت یکی است یغمای جندقی : رباعیات
شمارهٔ ۷۶
هستی باغی و ممکن نیست گهر صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۰۹
برگ عیش چمن ای غنچه دهان اینهمه نیست مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۸۶۵
ای سرو و گل بستان بنگر به تهی دستان نصرالله منشی : مقدمهٔ نصرالله منشی
بخش ۱۷ - ذکر منصور عباسی
و در اثنای مثالها میفرمود که حبب الی عدوک الفرار بترک الجد فی طلبه اذا انهزم و اعلم ان کل من فی عسکرک عین علیک. معنی چنین باشد که: گریختن را در دل دشمن خود دوست گردان بآنکه چون بگریزد در طلب او نروی و بدان که هر که در لشکر توند بر تو جاسوسند. اسیری لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۲۵۴
بی شادی وصال تو دل را کجا قرار طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۲۱۱
دلم ز قید پریدن همیشه آزاد است رشیدالدین میبدی : ۴۱- سورة المصابیح- مکیة
۱ - النوبة الثانیة
این سوره را دو نام گفتهاند: یکى حم السجده، دیگر سورة المصابیح. فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۴۶
گر نه از کشتن عشاق به تنگ آمدهای کمال خجندی : غزلیات
شمارهٔ ۸۵۸
زیر پا دامن کشان زلف دوتای او ببین
