ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شمارهٔ ۳۰۴
گفت آنکه مرا دید ز طاعات بعید خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۷۶
چو خط سبز تو بر آفتاب بنویسند صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۶۱
حلقه هر در باغی نشود دیده ما پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
بیت
طائری کز آشیان، پرواز بهر آز کرد نصرالله منشی : باب السنور و الجرذ
بخش ۲ - حکایت گربه و موش
آوردهاند که بفلان شهر درختی بود، و در زیر درخت سوراخ موش، و نزدیک آن گربه ای خانه داشت؛ و صیادان آنجا بسیار آمدندی. روزی صیاد دام بنهاد. گربه در دام افتاد و بماند. و موش بطلب طعمه از سوراخ بیرون رفت. بهرجانب برای احتیاط چشم میانداخت و راه سره میکرد، ناگاه نظر برگربه افگند. چون گربه رابسته دید شاد گشت. در این میان از پس نگریست راسویی از جهت او کمین کرده بود، سوی درخت التفاتی نمود بومی قصد او داشت. بترسید و اندیشید که: اگر بازگردم راسو در من آویزم، و اگر برجای قرار گیرم بوم فرود آید، واگر پیشتر روم گربه در راهست. با خود گفت: در بلاها باز است و انواع آفت بمن محیط و راه مخوف، و با این همه دل از خود نشاید برد. شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی شمارهٔ ۱۱۰
ظاهر و باطن ار چه ضد انند بلند اقبال : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۷
شراب عاشقان از نور باشد جویای تبریزی : رباعیات
شمارهٔ ۷۹
پیدایی او اگر چه باشد به کمال کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۷۰۲
شمعم که شدست جان من دشمن من حیدر شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۴۰ - و له ایضا
بتم چو ساغر یاقوت ناب می گیرد طبیب اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۹
روزی که دور از برم آن خوشخرام شد سنایی غزنوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۰۲
قومی که به افلاس گراید دل ایشان مولوی : دفتر پنجم
بخش ۸۶ - حکایت در تقریر این سخن کی چندین گاه گفت ذکر را آزمودیم مدتی صبر و خاموشی را بیازماییم
چند پختی تلخ و تیز و شورگز؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۵۸
خوش کن از لاله رخان زلف پریشانی را امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۷۸۸
ای که بر من جور تو بسیار شد سعیدا : رباعیات
شمارهٔ ۹۷
تا صبح نشستم من و جان بر در دل ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۳
ای دلبر ما مباش بی دل بر ما بلند اقبال : غزلیات
شمارهٔ ۳۲۸
از فراقت نه چنان تنگ دلم ملکالشعرای بهار : غزلیات
شمارهٔ ۹۰
جان قرین رخ جانان شود انشاءالله ادیب الممالک : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۴
دیدم میان کوچه پیر لبو فروشی
شمارهٔ ۳۰۴
گفت آنکه مرا دید ز طاعات بعید خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۷۶
چو خط سبز تو بر آفتاب بنویسند صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۶۱
حلقه هر در باغی نشود دیده ما پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
بیت
طائری کز آشیان، پرواز بهر آز کرد نصرالله منشی : باب السنور و الجرذ
بخش ۲ - حکایت گربه و موش
آوردهاند که بفلان شهر درختی بود، و در زیر درخت سوراخ موش، و نزدیک آن گربه ای خانه داشت؛ و صیادان آنجا بسیار آمدندی. روزی صیاد دام بنهاد. گربه در دام افتاد و بماند. و موش بطلب طعمه از سوراخ بیرون رفت. بهرجانب برای احتیاط چشم میانداخت و راه سره میکرد، ناگاه نظر برگربه افگند. چون گربه رابسته دید شاد گشت. در این میان از پس نگریست راسویی از جهت او کمین کرده بود، سوی درخت التفاتی نمود بومی قصد او داشت. بترسید و اندیشید که: اگر بازگردم راسو در من آویزم، و اگر برجای قرار گیرم بوم فرود آید، واگر پیشتر روم گربه در راهست. با خود گفت: در بلاها باز است و انواع آفت بمن محیط و راه مخوف، و با این همه دل از خود نشاید برد. شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی شمارهٔ ۱۱۰
ظاهر و باطن ار چه ضد انند بلند اقبال : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۷
شراب عاشقان از نور باشد جویای تبریزی : رباعیات
شمارهٔ ۷۹
پیدایی او اگر چه باشد به کمال کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۷۰۲
شمعم که شدست جان من دشمن من حیدر شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۴۰ - و له ایضا
بتم چو ساغر یاقوت ناب می گیرد طبیب اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۹
روزی که دور از برم آن خوشخرام شد سنایی غزنوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۰۲
قومی که به افلاس گراید دل ایشان مولوی : دفتر پنجم
بخش ۸۶ - حکایت در تقریر این سخن کی چندین گاه گفت ذکر را آزمودیم مدتی صبر و خاموشی را بیازماییم
چند پختی تلخ و تیز و شورگز؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۵۸
خوش کن از لاله رخان زلف پریشانی را امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۷۸۸
ای که بر من جور تو بسیار شد سعیدا : رباعیات
شمارهٔ ۹۷
تا صبح نشستم من و جان بر در دل ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۳
ای دلبر ما مباش بی دل بر ما بلند اقبال : غزلیات
شمارهٔ ۳۲۸
از فراقت نه چنان تنگ دلم ملکالشعرای بهار : غزلیات
شمارهٔ ۹۰
جان قرین رخ جانان شود انشاءالله ادیب الممالک : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۴
دیدم میان کوچه پیر لبو فروشی
