جامی : دفتر دوم
بخش ۷۲ - حکایت بر سبیل تمثیل
زنگی روی چون در دوزخ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۷۵ - پی اشک من ندانم بهکجا رسیده باشد
پی اشک من ندانم بهکجا رسیده باشد سعدی : رباعیات
رباعی ۱۱ - گر زحمت مردمان این کوی از ماست
گر زحمت مردمان این کوی از ماست سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۶۷ - در بیان مصاحبت کردن چلبی حسام الدین قدس اللّه سره مدت ده سال تنگاتنگ با حضرت مولانا قدسنا اللّه بسره العزیز و یاران و اصحاب از حضرت هر دو بیحسدی مستفید شدن و بعد از آن نقل فرمودن حضرت مولانا قدسنا اللّه بسره العزیز.
بود با شیخ در زمانۀ شیخ مولوی : غزلیات
غزل ۲۹۴۵ - ای حیلههات شیرین، تا کی مرا فریبی؟
ای حیلههات شیرین، تا کی مرا فریبی؟ مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۹۲ - به جان تو پس گردن نخاری
به جان تو پس گردن نخاری رضیالدین آرتیمانی : غزلیات
غزل ۸۲ - نمیدانی تو رسم دوست داری
نمیدانی تو رسم دوست داری جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۴۷ - بسکه با سامان شد از حسن ملیحی دیدنم
بسکه با سامان شد از حسن ملیحی دیدنم عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۹۳ - تنها نه دلم باده ی نابش همه خون است
تنها نه دلم باده ی نابش همه خون است هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۵۱ - یار اگر مرهم داغ دل محزون نشود
یار اگر مرهم داغ دل محزون نشود سعدی : رباعیات
رباعی ۹۶ - هر سروقدی که بگذرد در نظرم
هر سروقدی که بگذرد در نظرم مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۴ - خواهم گرفتن اکنون، آن مایهٔ صور را
خواهم گرفتن اکنون، آن مایهٔ صور را مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۰۵ - هر که ز عشاق گریزان شود
هر که ز عشاق گریزان شود مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۰۷ - گفت کسی خواجه سنایی بمرد
گفت کسی خواجه سنایی بمرد سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۸۷ - عشق را حمل بر مجاز مکن
عشق را حمل بر مجاز مکن ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۸۹
بهخواسته و چیزگیتی گستاخمباش،چهخواسته و چیز (مال و منال) گیتی ایدون همانا چونمرغیاست کهازین درخت بر آن درخت نشسته و به هیچ درخت نپاید. مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۶۶ - چند ازین راه نو روزگار؟
چند ازین راه نو روزگار؟ حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۷۳ - تیغ نگه افتاده گران قاتل ما را
تیغ نگه افتاده گران قاتل ما را مفاتیح الجنان : مناجات
سه کلمه از امام علی (ع) در مناجات
ثَلاثُ کَلَماتٍ مِنْ مَوْلانا عَلِیٍّ عَلَیْهِ السَّلام فِی الْمُناجاةِ: حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۵ - سلطان همّتم، ز جهان شسته دست را
سلطان همّتم، ز جهان شسته دست را
بخش ۷۲ - حکایت بر سبیل تمثیل
زنگی روی چون در دوزخ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۷۵ - پی اشک من ندانم بهکجا رسیده باشد
پی اشک من ندانم بهکجا رسیده باشد سعدی : رباعیات
رباعی ۱۱ - گر زحمت مردمان این کوی از ماست
گر زحمت مردمان این کوی از ماست سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۶۷ - در بیان مصاحبت کردن چلبی حسام الدین قدس اللّه سره مدت ده سال تنگاتنگ با حضرت مولانا قدسنا اللّه بسره العزیز و یاران و اصحاب از حضرت هر دو بیحسدی مستفید شدن و بعد از آن نقل فرمودن حضرت مولانا قدسنا اللّه بسره العزیز.
بود با شیخ در زمانۀ شیخ مولوی : غزلیات
غزل ۲۹۴۵ - ای حیلههات شیرین، تا کی مرا فریبی؟
ای حیلههات شیرین، تا کی مرا فریبی؟ مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۹۲ - به جان تو پس گردن نخاری
به جان تو پس گردن نخاری رضیالدین آرتیمانی : غزلیات
غزل ۸۲ - نمیدانی تو رسم دوست داری
نمیدانی تو رسم دوست داری جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۴۷ - بسکه با سامان شد از حسن ملیحی دیدنم
بسکه با سامان شد از حسن ملیحی دیدنم عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۹۳ - تنها نه دلم باده ی نابش همه خون است
تنها نه دلم باده ی نابش همه خون است هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۵۱ - یار اگر مرهم داغ دل محزون نشود
یار اگر مرهم داغ دل محزون نشود سعدی : رباعیات
رباعی ۹۶ - هر سروقدی که بگذرد در نظرم
هر سروقدی که بگذرد در نظرم مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۴ - خواهم گرفتن اکنون، آن مایهٔ صور را
خواهم گرفتن اکنون، آن مایهٔ صور را مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۰۵ - هر که ز عشاق گریزان شود
هر که ز عشاق گریزان شود مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۰۷ - گفت کسی خواجه سنایی بمرد
گفت کسی خواجه سنایی بمرد سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۸۷ - عشق را حمل بر مجاز مکن
عشق را حمل بر مجاز مکن ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۸۹
بهخواسته و چیزگیتی گستاخمباش،چهخواسته و چیز (مال و منال) گیتی ایدون همانا چونمرغیاست کهازین درخت بر آن درخت نشسته و به هیچ درخت نپاید. مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۶۶ - چند ازین راه نو روزگار؟
چند ازین راه نو روزگار؟ حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۷۳ - تیغ نگه افتاده گران قاتل ما را
تیغ نگه افتاده گران قاتل ما را مفاتیح الجنان : مناجات
سه کلمه از امام علی (ع) در مناجات
ثَلاثُ کَلَماتٍ مِنْ مَوْلانا عَلِیٍّ عَلَیْهِ السَّلام فِی الْمُناجاةِ: حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۵ - سلطان همّتم، ز جهان شسته دست را
سلطان همّتم، ز جهان شسته دست را
