سعدی : مفردات
بیت ۵۱
با هر کسی به مذهب وی باید اتفاق فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۸۸ - هر گه که ناوکی ز کمانت کمانه کرد
هر گه که ناوکی ز کمانت کمانه کرد مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۹۵ - فلک سرگشته از سودای عشقست
فلک سرگشته از سودای عشقست ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۶٢٨ - منم ابن یمین که مرکب نطق
منم ابن یمین که مرکب نطق فضولی : غزلیات
شماره ۷۳ - تن که از تیر تو چون زنجیر روزن روزنست
تن که از تیر تو چون زنجیر روزن روزنست قطران تبریزی : مقطعات
شماره ۱۰۹ - خداوندا بپیروزی همه گیتی گشادی تو
خداوندا بپیروزی همه گیتی گشادی تو اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۲۵۰ - در هجر تو خلق از سر و سامان شده اند
در هجر تو خلق از سر و سامان شده اند اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۹ - عذرا به جفا اگر کشد وامق را
عذرا به جفا اگر کشد وامق را سوزنی سمرقندی : غزلیات
شمارهٔ ۲۶ - زلفک تو
چرا کند بسر زلفک تو گل سپری حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۲۵ - وقتِ آن آمد که بر غندان زنیم
وقتِ آن آمد که بر غندان زنیم افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۱۸۲ - بهار آمد و در باغ، لاله شد چو پیاله
بهار آمد و در باغ، لاله شد چو پیاله طغرل احراری : دوبیتیها
شماره ۵ - نه حب محب دلنشین می ماند
نه حب محب دلنشین می ماند ملکالشعرای بهار : مسمطات
حسین (ع)
شب است و بساط عیش، به خوبی مرتب است نجمالدین رازی : رسالهٔ عشق و عقل (معیار الصدق فی مصداق العشق)
بخش ۵ - فصل
چون بر حقائق آن اسرار که شرح داده شد اندک وقوفی افتد عاقل صاحب بصیرت منصف را محقّق شود که عقل درین بارگاه بر کار کردهٔ دیگرست چون دیگر عوامل او را قسمی از اقسام موجودات بلکه همه موجودات است و از تمویهات و هذیانات و ترّهات سرگشته گم گشته محترز باشد و بخاطر عزیز خود خیالات و شبهات راه ندهد که جمعی از ایشان گفتند بتلقین شیطان که عقل و عاقل و معقول هر سه یکی است و بدان باری تعالی خواستند لفظ عقل از اسماء مشترکه است که بدین لفظ هر طایفه حقیقتی دیگر می خواهند چنانکه بعضی از زنادقهٔ فلاسفه لفظ عقل ایراد می کنند و بدان خداوند تعالی می خواهند کفری بدین صریحی که او را بنامی می خوانند که او و انبیاء او ذات او را جلّ جلاله بدان نام نخوانده اند. اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
بیا ساقی بگردان جام می را
بیا ساقی بگردان جام می را اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۱۶ - آراسته آمد و چه آراستنی
آراسته آمد و چه آراستنی ادیب صابر : قصاید
شماره ۸۰ - نبید روشن و آواز رود و روی چو ماه
نبید روشن و آواز رود و روی چو ماه آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۸۶ - جانم، از جانان حکایت میکند
جانم، از جانان حکایت میکند جامی : سبحةالابرار
بخش ۸۲ - عقد بیست و پنجم در فتوت که بار خود از گردن خلق نهادن است و زیر بار خلق ایستادن
ای که از طبع فرومایه خویش شاطرعباس صبوحی : غزلیات
گرفتاران
پدر، خواهد ببرّد زلفکان چون کمندش را
بیت ۵۱
با هر کسی به مذهب وی باید اتفاق فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۸۸ - هر گه که ناوکی ز کمانت کمانه کرد
هر گه که ناوکی ز کمانت کمانه کرد مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۹۵ - فلک سرگشته از سودای عشقست
فلک سرگشته از سودای عشقست ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۶٢٨ - منم ابن یمین که مرکب نطق
منم ابن یمین که مرکب نطق فضولی : غزلیات
شماره ۷۳ - تن که از تیر تو چون زنجیر روزن روزنست
تن که از تیر تو چون زنجیر روزن روزنست قطران تبریزی : مقطعات
شماره ۱۰۹ - خداوندا بپیروزی همه گیتی گشادی تو
خداوندا بپیروزی همه گیتی گشادی تو اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۲۵۰ - در هجر تو خلق از سر و سامان شده اند
در هجر تو خلق از سر و سامان شده اند اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۹ - عذرا به جفا اگر کشد وامق را
عذرا به جفا اگر کشد وامق را سوزنی سمرقندی : غزلیات
شمارهٔ ۲۶ - زلفک تو
چرا کند بسر زلفک تو گل سپری حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۲۵ - وقتِ آن آمد که بر غندان زنیم
وقتِ آن آمد که بر غندان زنیم افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۱۸۲ - بهار آمد و در باغ، لاله شد چو پیاله
بهار آمد و در باغ، لاله شد چو پیاله طغرل احراری : دوبیتیها
شماره ۵ - نه حب محب دلنشین می ماند
نه حب محب دلنشین می ماند ملکالشعرای بهار : مسمطات
حسین (ع)
شب است و بساط عیش، به خوبی مرتب است نجمالدین رازی : رسالهٔ عشق و عقل (معیار الصدق فی مصداق العشق)
بخش ۵ - فصل
چون بر حقائق آن اسرار که شرح داده شد اندک وقوفی افتد عاقل صاحب بصیرت منصف را محقّق شود که عقل درین بارگاه بر کار کردهٔ دیگرست چون دیگر عوامل او را قسمی از اقسام موجودات بلکه همه موجودات است و از تمویهات و هذیانات و ترّهات سرگشته گم گشته محترز باشد و بخاطر عزیز خود خیالات و شبهات راه ندهد که جمعی از ایشان گفتند بتلقین شیطان که عقل و عاقل و معقول هر سه یکی است و بدان باری تعالی خواستند لفظ عقل از اسماء مشترکه است که بدین لفظ هر طایفه حقیقتی دیگر می خواهند چنانکه بعضی از زنادقهٔ فلاسفه لفظ عقل ایراد می کنند و بدان خداوند تعالی می خواهند کفری بدین صریحی که او را بنامی می خوانند که او و انبیاء او ذات او را جلّ جلاله بدان نام نخوانده اند. اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
بیا ساقی بگردان جام می را
بیا ساقی بگردان جام می را اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۱۶ - آراسته آمد و چه آراستنی
آراسته آمد و چه آراستنی ادیب صابر : قصاید
شماره ۸۰ - نبید روشن و آواز رود و روی چو ماه
نبید روشن و آواز رود و روی چو ماه آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۸۶ - جانم، از جانان حکایت میکند
جانم، از جانان حکایت میکند جامی : سبحةالابرار
بخش ۸۲ - عقد بیست و پنجم در فتوت که بار خود از گردن خلق نهادن است و زیر بار خلق ایستادن
ای که از طبع فرومایه خویش شاطرعباس صبوحی : غزلیات
گرفتاران
پدر، خواهد ببرّد زلفکان چون کمندش را
