سعدی : باب دوم در احسان
حکایت درویش با روباه
یکی روبهی دید بی دست و پای صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۶۹ - با بت ساده نشستن که ثواتبست و مباح
با بت ساده نشستن که ثواتبست و مباح ملکالشعرای بهار : کارنامهٔ زندان
حبس شدن بهار بار دیگر
دشمن بنده بود «درکهی» حافظ : غزلیات
غزل ۲۳۴ - چو آفتاب می از مشرق پیاله برآید
چو آفتاب می از مشرق پیاله برآید جامی : سلامان و ابسال
بخش ۲۰ - اشاره به آنچه حق سبحانه و تعالی در شأن پادشاهان عجم به داوود علیه السلام کرده است
گفت با داوود پیغمبر خدای خیام : رباعیات
رباعی ۳ - قرآن که مهین کلام خوانند آن را
قرآن که مهین کلام خوانند آن را امام خمینی : رباعیات
یاد تو
ای یاد تو، مایه ی غم و شادی من کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۱۸ - ترا دو رخ به دو خط فن دلبری آموخت
ترا دو رخ به دو خط فن دلبری آموخت صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۳ - چه مایه میدهد اردیبهشت بستان را
چه مایه میدهد اردیبهشت بستان را ملکالشعرای بهار : قطعات
شماره ۹۳ - برکش مراکه گوهر شمشیر آبدار
برکش مراکه گوهر شمشیر آبدار اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۸۱ - تا خاک تو کحل دیدهٔ ما گردد
تا خاک تو کحل دیدهٔ ما گردد عنصری بلخی : بحر خفیف
شماره ۶۲ - لاله از خون دیده آغشته
لاله از خون دیده آغشته حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۹۴ - چون جزو نیست ای همه پس چیست
چون جزو نیست ای همه پس چیست فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۵ - اگر مردان نمی بردند امتحانش را
اگر مردان نمی بردند امتحانش را اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۳۲ - با خلق اگر غرض نباشد سخنت
با خلق اگر غرض نباشد سخنت سعدی : مثنویات
شماره ۳۲ - سپاس و شکر بیپایان خدا را
سپاس و شکر بیپایان خدا را جمالالدین عبدالرزاق : ترکیبات
شمارهٔ ۱۳ - در مدیح
ای بهر مدح سزا مسند تو سعدی : قطعات
قطعه شمارهٔ ۱۷ - کاه و کهربا
چند گویی که مهر ازو بردار صامت بروجردی : غزلیات
شماره ۴۵ - خوبان اگر که منع نگاهی به ما کنند
خوبان اگر که منع نگاهی به ما کنند امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۷۰ - بیا، جانا، رضای من نگهدار
بیا، جانا، رضای من نگهدار
حکایت درویش با روباه
یکی روبهی دید بی دست و پای صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۶۹ - با بت ساده نشستن که ثواتبست و مباح
با بت ساده نشستن که ثواتبست و مباح ملکالشعرای بهار : کارنامهٔ زندان
حبس شدن بهار بار دیگر
دشمن بنده بود «درکهی» حافظ : غزلیات
غزل ۲۳۴ - چو آفتاب می از مشرق پیاله برآید
چو آفتاب می از مشرق پیاله برآید جامی : سلامان و ابسال
بخش ۲۰ - اشاره به آنچه حق سبحانه و تعالی در شأن پادشاهان عجم به داوود علیه السلام کرده است
گفت با داوود پیغمبر خدای خیام : رباعیات
رباعی ۳ - قرآن که مهین کلام خوانند آن را
قرآن که مهین کلام خوانند آن را امام خمینی : رباعیات
یاد تو
ای یاد تو، مایه ی غم و شادی من کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۱۸ - ترا دو رخ به دو خط فن دلبری آموخت
ترا دو رخ به دو خط فن دلبری آموخت صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۳ - چه مایه میدهد اردیبهشت بستان را
چه مایه میدهد اردیبهشت بستان را ملکالشعرای بهار : قطعات
شماره ۹۳ - برکش مراکه گوهر شمشیر آبدار
برکش مراکه گوهر شمشیر آبدار اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۸۱ - تا خاک تو کحل دیدهٔ ما گردد
تا خاک تو کحل دیدهٔ ما گردد عنصری بلخی : بحر خفیف
شماره ۶۲ - لاله از خون دیده آغشته
لاله از خون دیده آغشته حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۹۴ - چون جزو نیست ای همه پس چیست
چون جزو نیست ای همه پس چیست فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۵ - اگر مردان نمی بردند امتحانش را
اگر مردان نمی بردند امتحانش را اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۳۲ - با خلق اگر غرض نباشد سخنت
با خلق اگر غرض نباشد سخنت سعدی : مثنویات
شماره ۳۲ - سپاس و شکر بیپایان خدا را
سپاس و شکر بیپایان خدا را جمالالدین عبدالرزاق : ترکیبات
شمارهٔ ۱۳ - در مدیح
ای بهر مدح سزا مسند تو سعدی : قطعات
قطعه شمارهٔ ۱۷ - کاه و کهربا
چند گویی که مهر ازو بردار صامت بروجردی : غزلیات
شماره ۴۵ - خوبان اگر که منع نگاهی به ما کنند
خوبان اگر که منع نگاهی به ما کنند امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۷۰ - بیا، جانا، رضای من نگهدار
بیا، جانا، رضای من نگهدار
