عطار نیشابوری : باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به
شماره ۱۷ - چون بسیارم تجربه افتاد از خویش
چون بسیارم تجربه افتاد از خویش ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۲۸۱ - تا کی از آرزوی جاه و خطر
تا کی از آرزوی جاه و خطر شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۳۵۳ - عاشق ارخواهد حدیث از عشق جانان گو بگو
عاشق ارخواهد حدیث از عشق جانان گو بگو حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۹۲ - پیمانه، گرد کلفت صد ساله می برد
پیمانه، گرد کلفت صد ساله می برد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۵ - گر چه ما را نیست بر روی زمین ویرانه ای
گر چه ما را نیست بر روی زمین ویرانه ای هجویری : بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم
الکلام فی الفناء و البقاء
قوله، تعالی: «ما عِنْدَکُمْ یَنْفَدُ وَماعِنْدَ اللّهِ باقٍ (۹۶/النحل).» شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۷۳۷ - حضرت سلطان ما پاینده باد
حضرت سلطان ما پاینده باد رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۵۰ - النوبة الثانیة: قوله تعالى: وَ إِذْ قالَ إِبْراهِیمُ رَبِّ أَرِنِی الآیة... مفسران گفتند سبب آنک
قوله تعالى: وَ إِذْ قالَ إِبْراهِیمُ رَبِّ أَرِنِی الآیة... مفسران گفتند سبب آنک ابراهیم این سؤال کرد از اللَّه آن بود که بمردارى بر گذشت بر ساحل بحر طبریة، ددان بیابان را دید که مىآمدند و میخوردند و همچنین مرغان هوا جوک جوک، ابراهیم که آن چنان دید شگفت بماند گفت یا رب میدانم که این را همه با هم آرى از شکمهاى ددان و حواصل مرغان، با من نماى که چون زنده کنى آن را تا معاینه بینم، آنچه بخبر میدانم، فلیس الخبر کالمعاینه، اللَّه گفت: أَ وَ لَمْ تُؤْمِنْ نه ایمان آوردهاى؟ حزین لاهیجی : صفیر دل
بخش ۱۷ - حکایت
شنیدم که رندی به امّید سود اثیر اخسیکتی : قطعات
شماره ۳۶ - از چشمه عذب خلق گشتی
از چشمه عذب خلق گشتی امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۴۹۵ - نی پای آنکه از سر کویت سفر کنم
نی پای آنکه از سر کویت سفر کنم حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۷۵ - چهره نما که در چمن، شور هزار گل کند
چهره نما که در چمن، شور هزار گل کند سعدی : رباعیات
رباعی ۶۷ - با دوست به گرمابه درم خلوت بود
با دوست به گرمابه درم خلوت بود وحشی بافقی : ناظر و منظور
خبر یافتن منظور از رفتن ناظر و برون آمدن از شهر آشفته خاطر و به کاروان مقصود رسیدن و از نامهٔ ناظر شادمان گردیدن
فسون سازی که این افسون نماید کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۰۰۶ - چرا به تحفه دردم همیشه ننوازی
چرا به تحفه دردم همیشه ننوازی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۶۳۰ - هر که او عاشق است جان دارد
هر که او عاشق است جان دارد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۹۸۰ - تن به جان زنده است و جان از عشق
تن به جان زنده است و جان از عشق مولوی : رباعیات
رباعی ۶۰۷ - تا رهبر تو طبع بدآموز بود
تا رهبر تو طبع بدآموز بود ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۸۲ - نندیشم از کسی که به نادانی
نندیشم از کسی که به نادانی احمد شاملو : مرثیههای خاک
تمثیل
به پوران صلحکل و سیروس طاهباز
شماره ۱۷ - چون بسیارم تجربه افتاد از خویش
چون بسیارم تجربه افتاد از خویش ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۲۸۱ - تا کی از آرزوی جاه و خطر
تا کی از آرزوی جاه و خطر شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۳۵۳ - عاشق ارخواهد حدیث از عشق جانان گو بگو
عاشق ارخواهد حدیث از عشق جانان گو بگو حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۹۲ - پیمانه، گرد کلفت صد ساله می برد
پیمانه، گرد کلفت صد ساله می برد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۵ - گر چه ما را نیست بر روی زمین ویرانه ای
گر چه ما را نیست بر روی زمین ویرانه ای هجویری : بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم
الکلام فی الفناء و البقاء
قوله، تعالی: «ما عِنْدَکُمْ یَنْفَدُ وَماعِنْدَ اللّهِ باقٍ (۹۶/النحل).» شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۷۳۷ - حضرت سلطان ما پاینده باد
حضرت سلطان ما پاینده باد رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۵۰ - النوبة الثانیة: قوله تعالى: وَ إِذْ قالَ إِبْراهِیمُ رَبِّ أَرِنِی الآیة... مفسران گفتند سبب آنک
قوله تعالى: وَ إِذْ قالَ إِبْراهِیمُ رَبِّ أَرِنِی الآیة... مفسران گفتند سبب آنک ابراهیم این سؤال کرد از اللَّه آن بود که بمردارى بر گذشت بر ساحل بحر طبریة، ددان بیابان را دید که مىآمدند و میخوردند و همچنین مرغان هوا جوک جوک، ابراهیم که آن چنان دید شگفت بماند گفت یا رب میدانم که این را همه با هم آرى از شکمهاى ددان و حواصل مرغان، با من نماى که چون زنده کنى آن را تا معاینه بینم، آنچه بخبر میدانم، فلیس الخبر کالمعاینه، اللَّه گفت: أَ وَ لَمْ تُؤْمِنْ نه ایمان آوردهاى؟ حزین لاهیجی : صفیر دل
بخش ۱۷ - حکایت
شنیدم که رندی به امّید سود اثیر اخسیکتی : قطعات
شماره ۳۶ - از چشمه عذب خلق گشتی
از چشمه عذب خلق گشتی امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۴۹۵ - نی پای آنکه از سر کویت سفر کنم
نی پای آنکه از سر کویت سفر کنم حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۷۵ - چهره نما که در چمن، شور هزار گل کند
چهره نما که در چمن، شور هزار گل کند سعدی : رباعیات
رباعی ۶۷ - با دوست به گرمابه درم خلوت بود
با دوست به گرمابه درم خلوت بود وحشی بافقی : ناظر و منظور
خبر یافتن منظور از رفتن ناظر و برون آمدن از شهر آشفته خاطر و به کاروان مقصود رسیدن و از نامهٔ ناظر شادمان گردیدن
فسون سازی که این افسون نماید کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۰۰۶ - چرا به تحفه دردم همیشه ننوازی
چرا به تحفه دردم همیشه ننوازی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۶۳۰ - هر که او عاشق است جان دارد
هر که او عاشق است جان دارد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۹۸۰ - تن به جان زنده است و جان از عشق
تن به جان زنده است و جان از عشق مولوی : رباعیات
رباعی ۶۰۷ - تا رهبر تو طبع بدآموز بود
تا رهبر تو طبع بدآموز بود ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۸۲ - نندیشم از کسی که به نادانی
نندیشم از کسی که به نادانی احمد شاملو : مرثیههای خاک
تمثیل
به پوران صلحکل و سیروس طاهباز
