فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۹۴۳ - صبر از دلم برخواست ساقیا بیا هی هی
صبر از دلم برخواست ساقیا بیا هی هی ادیب الممالک : غزلیات
شماره ۱۲۰ - مخور جانا فریب از گنج گیتی
مخور جانا فریب از گنج گیتی طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۹ - اگر هوشم کند چون شانه در زلفش شبیخون را
اگر هوشم کند چون شانه در زلفش شبیخون را جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۷ - صبحی به چمن سوسن آزاد بخاست
صبحی به چمن سوسن آزاد بخاست سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۹۵ - ای جان دل ریش بر مهان بیش منه
ای جان دل ریش بر مهان بیش منه میرداماد : رباعیات
شماره ۲۲۱ - اشراق یکی راه فلک ساز کنم
اشراق یکی راه فلک ساز کنم جمالالدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۷۵ - شمسه نرگس
ای ملک بدیدار تو چون باغ بگل شاد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۰۰ - درین گلشن من بیدل ببوی یار میگردم
درین گلشن من بیدل ببوی یار میگردم جمالالدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۱۰۳ - قصیده
کی است نوبت احسان و روزگار کرم جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۵ - ای دل گل روی یار دیدن چه خوش است
ای دل گل روی یار دیدن چه خوش است ادیب الممالک : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۸ - نکوهش شورای عالی عدلیه وقت
فریاد از این مشاوره عالی فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۵۳ - تا پایه معرفت نهادیم ز دست
تا پایه معرفت نهادیم ز دست ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - شناخت نعمتهای الهی
چون شکر نعمت موقوف است بر شناختن آن، در اینجا فی الجمله اشاره به بعضی نعم الهیه می شود تا صاحب بصیرت را تفکر در سایر نعمتها آسان شود پس می گوییم بدان که «نعمت»، عبارت است از هر خیر و لذت و سعادتی، بلکه هر مطلوبی و آن بر دو نوع است: سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۷۹ - هر بوی که از مشک و قرنقل شنوی
هر بوی که از مشک و قرنقل شنوی فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۹۴۶ - نگاه ار میکنی جان میفزائی
نگاه ار میکنی جان میفزائی امامی هروی : مقطعات
شماره ۸ - زهی دین پروری کاندر بنانت
زهی دین پروری کاندر بنانت ادیب صابر : قصاید
شماره ۸۴ - نباشی یک زمان از عشق خالی
نباشی یک زمان از عشق خالی قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۰۵ - تا همبر من نشسته خاموشم
تا همبر من نشسته خاموشم نظام قاری : فردیات
شماره ۵ - دست بالا بنما درزی ازان شال درشت
دست بالا بنما درزی ازان شال درشت جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۶۸ - شب تا به سحر میان خونم ز غمت
شب تا به سحر میان خونم ز غمت
غزل ۹۴۳ - صبر از دلم برخواست ساقیا بیا هی هی
صبر از دلم برخواست ساقیا بیا هی هی ادیب الممالک : غزلیات
شماره ۱۲۰ - مخور جانا فریب از گنج گیتی
مخور جانا فریب از گنج گیتی طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۹ - اگر هوشم کند چون شانه در زلفش شبیخون را
اگر هوشم کند چون شانه در زلفش شبیخون را جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۷ - صبحی به چمن سوسن آزاد بخاست
صبحی به چمن سوسن آزاد بخاست سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۹۵ - ای جان دل ریش بر مهان بیش منه
ای جان دل ریش بر مهان بیش منه میرداماد : رباعیات
شماره ۲۲۱ - اشراق یکی راه فلک ساز کنم
اشراق یکی راه فلک ساز کنم جمالالدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۷۵ - شمسه نرگس
ای ملک بدیدار تو چون باغ بگل شاد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۰۰ - درین گلشن من بیدل ببوی یار میگردم
درین گلشن من بیدل ببوی یار میگردم جمالالدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۱۰۳ - قصیده
کی است نوبت احسان و روزگار کرم جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۵ - ای دل گل روی یار دیدن چه خوش است
ای دل گل روی یار دیدن چه خوش است ادیب الممالک : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۸ - نکوهش شورای عالی عدلیه وقت
فریاد از این مشاوره عالی فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۵۳ - تا پایه معرفت نهادیم ز دست
تا پایه معرفت نهادیم ز دست ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - شناخت نعمتهای الهی
چون شکر نعمت موقوف است بر شناختن آن، در اینجا فی الجمله اشاره به بعضی نعم الهیه می شود تا صاحب بصیرت را تفکر در سایر نعمتها آسان شود پس می گوییم بدان که «نعمت»، عبارت است از هر خیر و لذت و سعادتی، بلکه هر مطلوبی و آن بر دو نوع است: سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۷۹ - هر بوی که از مشک و قرنقل شنوی
هر بوی که از مشک و قرنقل شنوی فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۹۴۶ - نگاه ار میکنی جان میفزائی
نگاه ار میکنی جان میفزائی امامی هروی : مقطعات
شماره ۸ - زهی دین پروری کاندر بنانت
زهی دین پروری کاندر بنانت ادیب صابر : قصاید
شماره ۸۴ - نباشی یک زمان از عشق خالی
نباشی یک زمان از عشق خالی قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۰۵ - تا همبر من نشسته خاموشم
تا همبر من نشسته خاموشم نظام قاری : فردیات
شماره ۵ - دست بالا بنما درزی ازان شال درشت
دست بالا بنما درزی ازان شال درشت جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۶۸ - شب تا به سحر میان خونم ز غمت
شب تا به سحر میان خونم ز غمت
