زرتشت : ویسپرد
کرده پنجم
ای امشا سپندان ! آماده م که شما را زوت ، ستاینده ، خواننده ، پرستنده ، چاووش و سرود خوان باشم . اینک ستایش و نیایش و خشنودی و آفرین ، شما - امشاسپندان - را باد ! اینک ، بهروزی و خشنودی رد و اشونی و پیروزی و خوشی روان ،سوشیانتهای ما را باد!
ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۹۰ - نیکنامی
چون برکه‌های دشت عرب دان تو حال خلق
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۲۶۶ - عاشق از دنیی و عقبی درگذشت
عاشق از دنیی و عقبی درگذشت
ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۵۹ - نوید پیک
اگرکه پشت من از بار حادثات خمید
نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۱۰۰ - در یاد کردن دوره زندگی پس از مرگ
دگر ره گفت بعد از زندگانی
سعدی : قطعات
شماره ۱۶۳ - خطاب حاکم عادل مثال بارانست
خطاب حاکم عادل مثال بارانست
امام سجاد علیه‌السلام : صحیفه سجادیه
دعای ۱ ) دعا در توحید و ستایش حق‌تعالی
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا ابْتَدَأَ بِالدُّعَاءِ بَدَأَ بِالتَّحْمِيدِ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ الثَّنَاءِ عَلَيْهِ ، فَقَالَ
نهج البلاغه : حکمت ها
رابطه قدرت و خواسته های انسان
وَ قَالَ عليه‌السلام إِذَا كَثُرَتِ اَلْمَقْدِرَةُ قَلَّتِ اَلشَّهْوَةُ
ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۸۳ - جوابی به قطعه محمود فرخ
بهار قطعهٔ فرخ شنید وخرم گشت
مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۰۰ - ای گاه عتاب خوی بدساز تو خوش
ای گاه عتاب خوی بدساز تو خوش
ملک‌الشعرای بهار : غزلیات
شماره ۷۶ - باز پیمان بست دل با دلبری پیمان گسل
باز پیمان بست دل با دلبری پیمان گسل
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۰۴ - نه همین پیچد به خود از شوق رویت موی تو
نه همین پیچد به خود از شوق رویت موی تو
نهج البلاغه : خطبه ها
بیان ويژگى هاى قرآن تشویق به اعمال نیکو و پرهیز از بدعت
و من خطبة له عليه‌السلام و فيها يعظ و يبين فضل القرآن و ينهى عن البدعة
نهج البلاغه : حکمت ها
دل نبستن به آرزوها
وَ قَالَ عليه‌السلام أَشْرَفُ اَلْغِنَى تَرْكُ اَلْمُنَى
سعدی : غزلیات
غزل ۱۴۲ - ای کسوت زیبایی بر قامت چالاکت
ای کسوت زیبایی بر قامت چالاکت
جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۱۹ - آغاز حسدبردن برادران بر یوسف
دبیر خامه ز استاد کهن زاد
اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۷۹ - بیچاره دل شکسته چون بستهٔ تست
بیچاره دل شکسته چون بستهٔ تست
ادیب الممالک : رباعیات طنز
شماره ۴۷ - چون داد ترنجم آن پری پیکر مست
چون داد ترنجم آن پری پیکر مست
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۴۸ - بر دوش تو تا زلف زره‌پوش تو افتاد
بر دوش تو تا زلف زره‌پوش تو افتاد
ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۸۲ - تربیه طبیعی
غرٌنده و سهمناک و توفنده