صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۴۵ - از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاست
از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاست
ترانه های کودکانه : بخش اول
مسواک
سلام سلام کوچولو
نهج البلاغه : خطبه ها
آفرينش آسمان و زمين و انسان
و من خطبة له عليه‌السلام يذكر فيها ابتداء خلق السماء و الأرض و خلق آدم و فيها ذكر الحج و تحتوي على حمد الله و خلق العالم و خلق الملائكة و اختيار الأنبياء و مبعث النبي و القرآن و الأحكام الشرعية اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي لاَ يَبْلُغُ مِدْحَتَهُ اَلْقَائِلُونَ
مولوی : غزلیات
غزل ۲۰۸ - از جهت ره زدن، راه درآرد مرا
از جهت ره زدن، راه درآرد مرا
حافظ : غزلیات
غزل ۳۲۰ - دیشب به سیل اشک ره خواب می‌زدم
دیشب به سیل اشک ره خواب می‌زدم
طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۵ - از سر زلف نگاری دو سه تاری دارم
از سر زلف نگاری دو سه تاری دارم
ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۲۰ - نامهٔ منظوم
به قربان حضور شاهزاده
نظام قاری : قطعات
شماره ۲۴ - گرفتم جبه در بر بصدرنج
گرفتم جبه در بر بصدرنج
ملک‌الشعرای بهار : رباعیات
شماره ۳۰ - گر زیر فلک فکر من آزاد نبود
گر زیر فلک فکر من آزاد نبود
ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۳۹ - شکواییه
شریر، قاضی و رهزن‌، امین و دزد، عسس‌!
جامی : خردنامه اسکندری
بخش ۷۰ - تعزیت گفتن حکیم سوم
حکیم دوم چون لب از نطق بست
طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۳۲ - از سر کوی تو دردا که من دل نگران
از سر کوی تو دردا که من دل نگران
عبید زاکانی : غزلیات
غزل ۱۲ - خوشا کسی که ز عشقش دمی رهایی نیست
خوشا کسی که ز عشقش دمی رهایی نیست
محتشم کاشانی : رباعیات
رباعی ۷۳ - گفتم چو رسد کوکبهٔ دولت تو
گفتم چو رسد کوکبهٔ دولت تو
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۶۵ - مه لاف حسن زد به نو زا رخ بر او گرفت
مه لاف حسن زد به نو زا رخ بر او گرفت
طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۴۲ - از کین گر آن بیدادگر بر سینه ام خنجر زند
از کین گر آن بیدادگر بر سینه ام خنجر زند
مفاتیح الجنان : بعضی آیات و دعاهاى کوتاه سودمند
دعای فرج حضرت حجت (ع)
کفعمی در کتاب «بلدالامین» فرموده: این دعا، دعای امام زمان (عج) است که آن را به شخصی که در زندان بود آموخت، پس آن زندانی با خواندن آن آزاد شد:
ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۷۳ - کوشش و امید ترجمه !ز یک قطعه فرانسه
جدا شد یکی چشمه از کوهسار
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۰ - بهار آمد و سبزه نو شد به جوها
بهار آمد و سبزه نو شد به جوها
سعدی : غزلیات
غزل ۲۰۱ - آن به که نظر باشد و گفتار نباشد
آن به که نظر باشد و گفتار نباشد