اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۶۴ - ورامی
دل گر چه از هوایت دارد غم پیاپی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۵۵ - شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردد
شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردد سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۱۷ - دلستانا از جهان رسم وفا برداشتی
دلستانا از جهان رسم وفا برداشتی عطار نیشابوری : دفتر اول
در آگاهی دل در اسرارو از تقلید دور شدن فرماید
دلا بیدار شو از خواب غفلت فضولی : غزلیات
شماره ۳۷۸ - من چه کردم که مرا از نظر انداخته
من چه کردم که مرا از نظر انداخته رشیدالدین میبدی : ۲۵- سورة الفرقان- مکیة
۳ - النوبة الثالثة
قوله: أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّکَ، این آیت از روى ظاهر بیان معجزه مصطفى (ص) است و بر معنى فهم اهل حقایق، اشارت بتخاصیص قربت و تضاعیف کرامت او. امّا بیان معجزه آنست که رسول خدا علیه السلام در بعضى سفرها وقت قیلوله زیر درختى فرود آمد. یاران جمله با وى و سایه درخت اندک بود، ربّ العزّة جلّ جلاله بقدرت خویش اظهار معجزه مصطفى (ص) را سایه آن درخت بکشید چندان که همه لشکر اسلام را در سایه آن درخت جاى بود. در آن حال ربّ العزّة این آیت فرو فرستاد و این معجزه ظاهر گشت. اما بیان تخصیص قربت و زلفت آنست که: أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّکَ خطاب با حاضرانست و تشریف مقربانست. موسى (ع) بر مقام مناجات طمع در دیدار حق کرد گفت: أَرِنِی أَنْظُرْ إِلَیْکَ جلال عزّت احدیت میل قهر در دیده قدس او کشید که: لَنْ تَرانِی و با مصطفى گفت: أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّکَ؟ اى محمد نه مرا مىبینى و در من نگرى؟ دیگر چه خواهى؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۰۷ - گریان ز کوی او دل ما می رود برون
گریان ز کوی او دل ما می رود برون صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۴۰ - گریبان دلم را نعره مستانه ای دارد
گریبان دلم را نعره مستانه ای دارد ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۶۵ - من کرده ام از هر مژده یی دریایی
من کرده ام از هر مژده یی دریایی اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۳۵ - دل دشمن نصیحتی دارد
دل دشمن نصیحتی دارد سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۳۲ - به دست سایلان آوازه احسان عصا گردد
به دست سایلان آوازه احسان عصا گردد سعدی : باب دوم در اخلاق درویشان
حکایت ۱۴ - درویشی را ضَرورتی پیش آمد، گلیمی از خانهٔ یاری بدزدید.
درویشی را ضَرورتی پیش آمد، گلیمی از خانهٔ یاری بدزدید. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۰۰ - صبر بر زخم گرانسنگ ملامت سهل نیست
صبر بر زخم گرانسنگ ملامت سهل نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۰۰ - شور عشق از دل دیوانه نیاید بیرون
شور عشق از دل دیوانه نیاید بیرون کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۳۵۲ - بر یاد قدت دل رهی ناله کند
بر یاد قدت دل رهی ناله کند حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۸۶ - ز لوح حکمت اندیشان بگو خونین درونان را
ز لوح حکمت اندیشان بگو خونین درونان را سعدی : باب سوم در عشق و مستی و شور
حکایت در معنی تحمل محب صادق
شنیدم که وقتی گدا زادهای کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۱۱۵ - وله ایضا
همیشه نعمت دنیا بسوی آن یا زد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۳۳ - از آه روز گردان شبهای تار خود را
از آه روز گردان شبهای تار خود را سعیدا : رباعیات
شماره ۷۳ - درویش که با قناعت و صبر بود
درویش که با قناعت و صبر بود
بخش ۶۴ - ورامی
دل گر چه از هوایت دارد غم پیاپی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۵۵ - شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردد
شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردد سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۱۷ - دلستانا از جهان رسم وفا برداشتی
دلستانا از جهان رسم وفا برداشتی عطار نیشابوری : دفتر اول
در آگاهی دل در اسرارو از تقلید دور شدن فرماید
دلا بیدار شو از خواب غفلت فضولی : غزلیات
شماره ۳۷۸ - من چه کردم که مرا از نظر انداخته
من چه کردم که مرا از نظر انداخته رشیدالدین میبدی : ۲۵- سورة الفرقان- مکیة
۳ - النوبة الثالثة
قوله: أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّکَ، این آیت از روى ظاهر بیان معجزه مصطفى (ص) است و بر معنى فهم اهل حقایق، اشارت بتخاصیص قربت و تضاعیف کرامت او. امّا بیان معجزه آنست که رسول خدا علیه السلام در بعضى سفرها وقت قیلوله زیر درختى فرود آمد. یاران جمله با وى و سایه درخت اندک بود، ربّ العزّة جلّ جلاله بقدرت خویش اظهار معجزه مصطفى (ص) را سایه آن درخت بکشید چندان که همه لشکر اسلام را در سایه آن درخت جاى بود. در آن حال ربّ العزّة این آیت فرو فرستاد و این معجزه ظاهر گشت. اما بیان تخصیص قربت و زلفت آنست که: أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّکَ خطاب با حاضرانست و تشریف مقربانست. موسى (ع) بر مقام مناجات طمع در دیدار حق کرد گفت: أَرِنِی أَنْظُرْ إِلَیْکَ جلال عزّت احدیت میل قهر در دیده قدس او کشید که: لَنْ تَرانِی و با مصطفى گفت: أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّکَ؟ اى محمد نه مرا مىبینى و در من نگرى؟ دیگر چه خواهى؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۰۷ - گریان ز کوی او دل ما می رود برون
گریان ز کوی او دل ما می رود برون صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۴۰ - گریبان دلم را نعره مستانه ای دارد
گریبان دلم را نعره مستانه ای دارد ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۶۵ - من کرده ام از هر مژده یی دریایی
من کرده ام از هر مژده یی دریایی اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۳۵ - دل دشمن نصیحتی دارد
دل دشمن نصیحتی دارد سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۳۲ - به دست سایلان آوازه احسان عصا گردد
به دست سایلان آوازه احسان عصا گردد سعدی : باب دوم در اخلاق درویشان
حکایت ۱۴ - درویشی را ضَرورتی پیش آمد، گلیمی از خانهٔ یاری بدزدید.
درویشی را ضَرورتی پیش آمد، گلیمی از خانهٔ یاری بدزدید. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۰۰ - صبر بر زخم گرانسنگ ملامت سهل نیست
صبر بر زخم گرانسنگ ملامت سهل نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۰۰ - شور عشق از دل دیوانه نیاید بیرون
شور عشق از دل دیوانه نیاید بیرون کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۳۵۲ - بر یاد قدت دل رهی ناله کند
بر یاد قدت دل رهی ناله کند حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۸۶ - ز لوح حکمت اندیشان بگو خونین درونان را
ز لوح حکمت اندیشان بگو خونین درونان را سعدی : باب سوم در عشق و مستی و شور
حکایت در معنی تحمل محب صادق
شنیدم که وقتی گدا زادهای کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۱۱۵ - وله ایضا
همیشه نعمت دنیا بسوی آن یا زد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۳۳ - از آه روز گردان شبهای تار خود را
از آه روز گردان شبهای تار خود را سعیدا : رباعیات
شماره ۷۳ - درویش که با قناعت و صبر بود
درویش که با قناعت و صبر بود