اهلی شیرازی : قصاید
شمارهٔ ۵۲ - درمدح سعد الدین اسعد گوید
نمود بار دگر قامت خمیده هلال حافظ : غزلیات
غزل ۱۳۹ - رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد
رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد قدسی مشهدی : ساقینامه
بخش ۲۳ - چو خواهی تماشا کنی اصل و فرع
چو خواهی تماشا کنی اصل و فرع وحشی بافقی : قطعات
شمارهٔ ۳۰ - هجو شما میکنم
به ما خواجه تا چند خواهید گفت طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۵۶ - حیف از تو که ارباب سخن را نشناسی
حیف از تو که ارباب سخن را نشناسی فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۲۶ - گر بر دل ما گرد ملالت باشد
گر بر دل ما گرد ملالت باشد مولوی : فیه ما فیه
فصل پنجاه و هفتم - عارفی گفت رفتم در گلخنی تادلم بگشاید
عارفی گفت رفتم در گلخنی تادلم بگشاید که گریزگاهِ بعضی اولیا بوده است دیدم رئیس گلخن را شاگردی بود میان بسته بود کار میکرد و اوش میگفت که این بکن و آن بکن او چست کار میکرد گلخن تاب را خوش آمد از چستی او در فرمان برداری گفت آری همچنين چست باش اگر تو پیوسته چالاک باشی و ادب نگاه داری مقام خود بتو دهم و ترا بجای خود بنشانم مرا خنده گرفت و عقدهٔ من بگشاد دیدم رئیسان این عالم را همه بدین صفتاند با چاکران خود. عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۱۳۷ - آتش سودای تو عالم جان در گرفت
آتش سودای تو عالم جان در گرفت مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۹۵ - آنی که وجود و عدمت اوست همه
آنی که وجود و عدمت اوست همه عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۷۱ - تا چند کنی عزیمت دریا ساز
تا چند کنی عزیمت دریا ساز مولوی : دفتر اول
بخش ۱۱۳ - در بیان آنک نادر افتد کی مریدی در مدعی مزور اعتقاد بصدق ببندد کی او کسی است و بدین اعتقاد به مقامی برسد کی شیخش در خواب ندیده باشد و آب و آتش او را گزند نکند و شیخش را گزند کند ولیکن بنادر نادر
لیکْ نادر طالِب آید کَزْ فُروغ سعیدا : غزلیات
شماره ۳۹۴ - اگر چون خضر می بخشند جان را بر شهیدانش
اگر چون خضر می بخشند جان را بر شهیدانش عطار نیشابوری : باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق
شماره ۶۶ - چندان که ترا حجاب میخواهد بود
چندان که ترا حجاب میخواهد بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۵۷ - سخن عشق محال است مکرر گردد
سخن عشق محال است مکرر گردد ادیب صابر : غزلیات
شماره ۵۳ - گر نه ز رقیب ناخوشستی
گر نه ز رقیب ناخوشستی ایرانشان : کوشنامه
بخش ۲۹۱ - دلتنگی کوش از نامه های فریدون
ببردند و بر کوش کردند یاد سعدی : مفردات
بیت ۵۰
مکن عمر ضایع به افسوس و حیف اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۳۶ - مدح سلطان ارسلان بن طغرل - مطلع سوم
ای شاه شیر زهره، شکارت خجسته باد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲ - از پیرهنت بویی آمد به گلستان ها
از پیرهنت بویی آمد به گلستان ها سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۱۸۹ - باز برقی را نظر بر خرمنم افتاده است
باز برقی را نظر بر خرمنم افتاده است
شمارهٔ ۵۲ - درمدح سعد الدین اسعد گوید
نمود بار دگر قامت خمیده هلال حافظ : غزلیات
غزل ۱۳۹ - رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد
رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد قدسی مشهدی : ساقینامه
بخش ۲۳ - چو خواهی تماشا کنی اصل و فرع
چو خواهی تماشا کنی اصل و فرع وحشی بافقی : قطعات
شمارهٔ ۳۰ - هجو شما میکنم
به ما خواجه تا چند خواهید گفت طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۵۶ - حیف از تو که ارباب سخن را نشناسی
حیف از تو که ارباب سخن را نشناسی فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۲۶ - گر بر دل ما گرد ملالت باشد
گر بر دل ما گرد ملالت باشد مولوی : فیه ما فیه
فصل پنجاه و هفتم - عارفی گفت رفتم در گلخنی تادلم بگشاید
عارفی گفت رفتم در گلخنی تادلم بگشاید که گریزگاهِ بعضی اولیا بوده است دیدم رئیس گلخن را شاگردی بود میان بسته بود کار میکرد و اوش میگفت که این بکن و آن بکن او چست کار میکرد گلخن تاب را خوش آمد از چستی او در فرمان برداری گفت آری همچنين چست باش اگر تو پیوسته چالاک باشی و ادب نگاه داری مقام خود بتو دهم و ترا بجای خود بنشانم مرا خنده گرفت و عقدهٔ من بگشاد دیدم رئیسان این عالم را همه بدین صفتاند با چاکران خود. عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۱۳۷ - آتش سودای تو عالم جان در گرفت
آتش سودای تو عالم جان در گرفت مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۹۵ - آنی که وجود و عدمت اوست همه
آنی که وجود و عدمت اوست همه عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۷۱ - تا چند کنی عزیمت دریا ساز
تا چند کنی عزیمت دریا ساز مولوی : دفتر اول
بخش ۱۱۳ - در بیان آنک نادر افتد کی مریدی در مدعی مزور اعتقاد بصدق ببندد کی او کسی است و بدین اعتقاد به مقامی برسد کی شیخش در خواب ندیده باشد و آب و آتش او را گزند نکند و شیخش را گزند کند ولیکن بنادر نادر
لیکْ نادر طالِب آید کَزْ فُروغ سعیدا : غزلیات
شماره ۳۹۴ - اگر چون خضر می بخشند جان را بر شهیدانش
اگر چون خضر می بخشند جان را بر شهیدانش عطار نیشابوری : باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق
شماره ۶۶ - چندان که ترا حجاب میخواهد بود
چندان که ترا حجاب میخواهد بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۵۷ - سخن عشق محال است مکرر گردد
سخن عشق محال است مکرر گردد ادیب صابر : غزلیات
شماره ۵۳ - گر نه ز رقیب ناخوشستی
گر نه ز رقیب ناخوشستی ایرانشان : کوشنامه
بخش ۲۹۱ - دلتنگی کوش از نامه های فریدون
ببردند و بر کوش کردند یاد سعدی : مفردات
بیت ۵۰
مکن عمر ضایع به افسوس و حیف اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۳۶ - مدح سلطان ارسلان بن طغرل - مطلع سوم
ای شاه شیر زهره، شکارت خجسته باد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲ - از پیرهنت بویی آمد به گلستان ها
از پیرهنت بویی آمد به گلستان ها سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۱۸۹ - باز برقی را نظر بر خرمنم افتاده است
باز برقی را نظر بر خرمنم افتاده است