صامت بروجردی : اشعار مصیبت
شمارهٔ ۲۹ - شهادت نصرانی در روز عاشورا
چون به کربلا گردید نور چشم پیغمبر خاقانی : غزلیات
غزل ۲۶۹ - طاقتی کو که به سر منزل جانان برسم
طاقتی کو که به سر منزل جانان برسم مولوی : رباعیات
رباعی ۱۷۴۰ - ای ساقی از آن باده که اول دادی
ای ساقی از آن باده که اول دادی آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۸۵۸ - مطرب تو راه میزنی از ساز دلکشم
مطرب تو راه میزنی از ساز دلکشم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۰۱ - بی سخن غنچه لبان مست مدامم کردند
بی سخن غنچه لبان مست مدامم کردند محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۸۶ - ای زهر خندهٔ تو چو شهد و شکر لذیذ
ای زهر خندهٔ تو چو شهد و شکر لذیذ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۲ - چون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ما
چون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ما مولوی : ترجیعات
سی و هفتم
ای بانگ و صلای آن جهانی پروین اعتصامی : قصاید
قصیده ۱۳ - عاقل از کار بزرگی طلبید
عاقل از کار بزرگی طلبید مولوی : ترجیعات
سی و ششم
فتاد این دل به عشق پادشاهی اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۴۴ - ای دل صفت جمال او نتوان گفت
ای دل صفت جمال او نتوان گفت صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۲۳۹ - در رهش جان دادم اما هرکه دلبر بایدش
در رهش جان دادم اما هرکه دلبر بایدش عطار نیشابوری : باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شماره ۶۷ - دل خون کن اگر سَرِ بلای تو نداشت
دل خون کن اگر سَرِ بلای تو نداشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۵۶ - تا به زانو رفته پای من به گل از لای خم
تا به زانو رفته پای من به گل از لای خم نصرالله منشی : باب الملک و البراهمة
بخش ۹ - چون ملک این باب شنود تازه ایستاد و شکر گزارد، و از حکیم عذرها خواست و انواع کرامت ارزانی داشت، و شادمان گشت؛ و هفت روز قدوم رسولان را انتظار نمود، روز
چون ملک این باب شنود تازه ایستاد و شکر گزارد، و از حکیم عذرها خواست و انواع کرامت ارزانی داشت، و شادمان گشت؛ و هفت روز قدوم رسولان را انتظار نمود، روز هفتم بر آن جمله که حکیم اشارت کرده بود هدایا پیش آوردند. ملک شادمان شد و گفت: محظی بودم در آنچه خواب بریشان عرضه کردم، وا گر رحمت آسمانی و شفقت ایران دخت نبودی عاقبت اشارت آن ملاعین بهلاک من و جمله عزیزان و اتباع کشیدی. و هرکرا سعادت ازلی یار باشد مناصحت مخلصان و موعظت مشفقان را عزیز دار و در کارها پیش از تامل و تدبر خوض نکند و موضع حزم و احتیاط را ضایع نگذارد. خاقانی : غزلیات
غزل ۸۶ - با او دلم به مهر و محبت نشانه بود
با او دلم به مهر و محبت نشانه بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۶۰ - می به رغم عالم پرشور می باید کشید
می به رغم عالم پرشور می باید کشید مولوی : ترجیعات
سیوچهارم
جهان اندر گشاده شد جهانی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۵۵ - این خار غم که در دل بلبل نشسته است
این خار غم که در دل بلبل نشسته است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۱۶ - از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسید
از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسید
شمارهٔ ۲۹ - شهادت نصرانی در روز عاشورا
چون به کربلا گردید نور چشم پیغمبر خاقانی : غزلیات
غزل ۲۶۹ - طاقتی کو که به سر منزل جانان برسم
طاقتی کو که به سر منزل جانان برسم مولوی : رباعیات
رباعی ۱۷۴۰ - ای ساقی از آن باده که اول دادی
ای ساقی از آن باده که اول دادی آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۸۵۸ - مطرب تو راه میزنی از ساز دلکشم
مطرب تو راه میزنی از ساز دلکشم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۰۱ - بی سخن غنچه لبان مست مدامم کردند
بی سخن غنچه لبان مست مدامم کردند محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۸۶ - ای زهر خندهٔ تو چو شهد و شکر لذیذ
ای زهر خندهٔ تو چو شهد و شکر لذیذ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۲ - چون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ما
چون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ما مولوی : ترجیعات
سی و هفتم
ای بانگ و صلای آن جهانی پروین اعتصامی : قصاید
قصیده ۱۳ - عاقل از کار بزرگی طلبید
عاقل از کار بزرگی طلبید مولوی : ترجیعات
سی و ششم
فتاد این دل به عشق پادشاهی اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۴۴ - ای دل صفت جمال او نتوان گفت
ای دل صفت جمال او نتوان گفت صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۲۳۹ - در رهش جان دادم اما هرکه دلبر بایدش
در رهش جان دادم اما هرکه دلبر بایدش عطار نیشابوری : باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شماره ۶۷ - دل خون کن اگر سَرِ بلای تو نداشت
دل خون کن اگر سَرِ بلای تو نداشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۵۶ - تا به زانو رفته پای من به گل از لای خم
تا به زانو رفته پای من به گل از لای خم نصرالله منشی : باب الملک و البراهمة
بخش ۹ - چون ملک این باب شنود تازه ایستاد و شکر گزارد، و از حکیم عذرها خواست و انواع کرامت ارزانی داشت، و شادمان گشت؛ و هفت روز قدوم رسولان را انتظار نمود، روز
چون ملک این باب شنود تازه ایستاد و شکر گزارد، و از حکیم عذرها خواست و انواع کرامت ارزانی داشت، و شادمان گشت؛ و هفت روز قدوم رسولان را انتظار نمود، روز هفتم بر آن جمله که حکیم اشارت کرده بود هدایا پیش آوردند. ملک شادمان شد و گفت: محظی بودم در آنچه خواب بریشان عرضه کردم، وا گر رحمت آسمانی و شفقت ایران دخت نبودی عاقبت اشارت آن ملاعین بهلاک من و جمله عزیزان و اتباع کشیدی. و هرکرا سعادت ازلی یار باشد مناصحت مخلصان و موعظت مشفقان را عزیز دار و در کارها پیش از تامل و تدبر خوض نکند و موضع حزم و احتیاط را ضایع نگذارد. خاقانی : غزلیات
غزل ۸۶ - با او دلم به مهر و محبت نشانه بود
با او دلم به مهر و محبت نشانه بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۶۰ - می به رغم عالم پرشور می باید کشید
می به رغم عالم پرشور می باید کشید مولوی : ترجیعات
سیوچهارم
جهان اندر گشاده شد جهانی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۵۵ - این خار غم که در دل بلبل نشسته است
این خار غم که در دل بلبل نشسته است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۱۶ - از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسید
از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسید