اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۱۰ - ناخوش آن عمر که دور از رخ آن ماه رود
ناخوش آن عمر که دور از رخ آن ماه رود امیر پازواری : دوبیتیها
شماره ۱۶۹ - امروز چن روزه، دوسّ گمون ندارمه
امروز چن روزه، دوسّ گمون ندارمه مولوی : غزلیات
غزل ۱۸۰۱ - آن شاخ خشک است و سیه هان ای صبا بر وی مزن
آن شاخْ خُشک است و سِیَه هان ای صَبا بر وِیْ مَزَن مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۹۹ - در غیب پر، این سو مپر، ای طایر چالاک من
در غَیبْ پَر، این سو مَپَر، ای طایرِ چالاکِ من اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۹۹ - پیش سرمستان عشقت گلشن و گلخن یکیست
پیش سرمستان عشقت گلشن و گلخن یکیست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۱۹ - ای بزیبایی و دلجویی ز خوبان خوبتر
ای بزیبایی و دلجویی ز خوبان خوبتر خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۴۱۳ - اگر دو چشم تو مست مدام خواهد بود
اگر دو چشم تو مست مدام خواهد بود رشیدالدین میبدی : ۲۲- سورة الحجّ- مدنیّة
۴ - النوبة الثانیة
قوله تعالى. «إِنَّ اللَّهَ یُدافِعُ» ابن کثیر و قرّاء بصره یدفع خوانند بىالف، و باقى یدافع بالف، و معنى هر دو یکسانست یعنى یدفع عن المؤمنین کید عدوّهم و و شرّهم. این آیت بساط آیت ثانى است از بهر آن که اوّل آیت که بقتال فرو آمد این آیت بود که: «أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقاتَلُونَ»، رسول را و یاران را فرمودند تا با اهل زمین جنگ کنند قیاصره و اکاسره و اقیال و غیر ایشان، و در آن عصر اهل زمین همه کفّار بودند و مؤمنان در جنب ایشان اندک، ربّ العزّه ایشان را وعده نصرت داد و دفاع، و ایشان را درین آیت بر قتال داشت و دلیر گردانید گفت اللَّه شر ایشان و کید ایشان گر چه بسیارند باز دارد از مؤمنان اگر چه اندکند، و گفتهاند معنى آیت بر عموم است، اى یدفع عن المؤمنین بنور السنّة ظلمة البدعة، و بنور الایمان ظلمة الکفر. اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۶۷ - روی تو مصحفی است که در آن خوبی است
روی تو مصحفی است که در آن خوبی است امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۴۷۹ - ذوق خرد نجویم کز غمکشان عشقم
ذوق خرد نجویم کز غمکشان عشقم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۳۷ - جهانکورانه دارد سعی نخجیری به تاریکی
جهانکورانه دارد سعی نخجیری به تاریکی صفی علیشاه : رباعیات
شماره ۲۶ - یارب به نبی خدیو ملک و معراج
یارب به نبی خدیو ملک و معراج ترکی شیرازی : فصل پنجم - قطعهها و تکبیتیها
شمارهٔ ۶۴ - قول مصطفی
ای که در جهان، طالب حقی! مولوی : رباعیات
رباعی ۱۶۴۲ - مانندهٔ زنبیل بگیر این روزه
مانندهٔ زنبیل بگیر این روزه جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۲ - چند از جان کشم به دل بارت
چند از جان کشم به دل بارت بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۸۶ - بحرمیپیچد بهموج از اشک غمپرورد ما
بحرمیپیچد بهموج از اشک غمپرورد ما جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۷۲۴ - به صد امید درآمد دلم به کوی امید
به صد امید درآمد دلم به کوی امید رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۰۱ - داری مرا بدان که فراز آیم
داری مرا بدان که فراز آیم اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۱۰۲ - انجمن شهر ملای گلست
انجمن شهر ملای گلست صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۰۸ - الرحمه و هو الامتنانیه و الوجودیه
ز رحمت بشنو ار دانی معانی
شماره ۸۱۰ - ناخوش آن عمر که دور از رخ آن ماه رود
ناخوش آن عمر که دور از رخ آن ماه رود امیر پازواری : دوبیتیها
شماره ۱۶۹ - امروز چن روزه، دوسّ گمون ندارمه
امروز چن روزه، دوسّ گمون ندارمه مولوی : غزلیات
غزل ۱۸۰۱ - آن شاخ خشک است و سیه هان ای صبا بر وی مزن
آن شاخْ خُشک است و سِیَه هان ای صَبا بر وِیْ مَزَن مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۹۹ - در غیب پر، این سو مپر، ای طایر چالاک من
در غَیبْ پَر، این سو مَپَر، ای طایرِ چالاکِ من اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۹۹ - پیش سرمستان عشقت گلشن و گلخن یکیست
پیش سرمستان عشقت گلشن و گلخن یکیست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۱۹ - ای بزیبایی و دلجویی ز خوبان خوبتر
ای بزیبایی و دلجویی ز خوبان خوبتر خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۴۱۳ - اگر دو چشم تو مست مدام خواهد بود
اگر دو چشم تو مست مدام خواهد بود رشیدالدین میبدی : ۲۲- سورة الحجّ- مدنیّة
۴ - النوبة الثانیة
قوله تعالى. «إِنَّ اللَّهَ یُدافِعُ» ابن کثیر و قرّاء بصره یدفع خوانند بىالف، و باقى یدافع بالف، و معنى هر دو یکسانست یعنى یدفع عن المؤمنین کید عدوّهم و و شرّهم. این آیت بساط آیت ثانى است از بهر آن که اوّل آیت که بقتال فرو آمد این آیت بود که: «أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقاتَلُونَ»، رسول را و یاران را فرمودند تا با اهل زمین جنگ کنند قیاصره و اکاسره و اقیال و غیر ایشان، و در آن عصر اهل زمین همه کفّار بودند و مؤمنان در جنب ایشان اندک، ربّ العزّه ایشان را وعده نصرت داد و دفاع، و ایشان را درین آیت بر قتال داشت و دلیر گردانید گفت اللَّه شر ایشان و کید ایشان گر چه بسیارند باز دارد از مؤمنان اگر چه اندکند، و گفتهاند معنى آیت بر عموم است، اى یدفع عن المؤمنین بنور السنّة ظلمة البدعة، و بنور الایمان ظلمة الکفر. اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۶۷ - روی تو مصحفی است که در آن خوبی است
روی تو مصحفی است که در آن خوبی است امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۴۷۹ - ذوق خرد نجویم کز غمکشان عشقم
ذوق خرد نجویم کز غمکشان عشقم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۳۷ - جهانکورانه دارد سعی نخجیری به تاریکی
جهانکورانه دارد سعی نخجیری به تاریکی صفی علیشاه : رباعیات
شماره ۲۶ - یارب به نبی خدیو ملک و معراج
یارب به نبی خدیو ملک و معراج ترکی شیرازی : فصل پنجم - قطعهها و تکبیتیها
شمارهٔ ۶۴ - قول مصطفی
ای که در جهان، طالب حقی! مولوی : رباعیات
رباعی ۱۶۴۲ - مانندهٔ زنبیل بگیر این روزه
مانندهٔ زنبیل بگیر این روزه جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۲ - چند از جان کشم به دل بارت
چند از جان کشم به دل بارت بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۸۶ - بحرمیپیچد بهموج از اشک غمپرورد ما
بحرمیپیچد بهموج از اشک غمپرورد ما جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۷۲۴ - به صد امید درآمد دلم به کوی امید
به صد امید درآمد دلم به کوی امید رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۰۱ - داری مرا بدان که فراز آیم
داری مرا بدان که فراز آیم اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۱۰۲ - انجمن شهر ملای گلست
انجمن شهر ملای گلست صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۰۸ - الرحمه و هو الامتنانیه و الوجودیه
ز رحمت بشنو ار دانی معانی