ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۵۰
شرمگین زن اگر با تو دوست بود اوی را به زنی، بر زیرکمرد دانا ده، چه زیرک و دانامرد همانا چنانچون زمین نیکوست که تخم بر وی پراکنده و گونه گونه خوربار از وی برآید. جامی : دفتر اول
بخش ۴۰ - در بیان جواب از سؤالی که چون بنده مختار در اختیار خود مجبور باشد اختیار وی به جبر راجع شود پس حکمت تکلیف وی به اوامر و نواهی چه باشد
گر تو گویی چو بنده مامور نهج البلاغه : حکمت ها
لزوم وجود نشاط در انجام کارها
وَ قَالَ عليهالسلام إِنَّ لِلْقُلُوبِ شَهْوَةً وَ إِقْبَالاً وَ إِدْبَاراً فَأْتُوهَا مِنْ قِبَلِ شَهْوَتِهَا وَ إِقْبَالِهَا فَإِنَّ اَلْقَلْبَ إِذَا أُكْرِهَ عَمِيَ اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۷۸ - الاسرار
در دایرهٔ وجود بی سهو و سقط امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۵۹ - ترک من طره مشوش کرده است
ترک من طره مشوش کرده است کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۰ - آن سرو که آمد بر ما از چمن کیست
آن سرو که آمد بر ما از چمن کیست مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۹۶ - خواجه ترش مرا بگو سرکه به چند میدهی؟
خواجه ترش مرا بگو سرکه به چند میدهی؟ ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۵۳ - انگشتری
تا لب جانان ز تنگی شکل انگشتر گرفت سعیدا : رباعیات
شماره ۳۸ - تا پیش خدایت سفری حاجت نیست
تا پیش خدایت سفری حاجت نیست نشاط اصفهانی : مفردات
شماره ۲۸ - میروم تا چه کند مکرمت باده فروش
میروم تا چه کند مکرمت باده فروش فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۳ - چنان بر صید مرغ دل فکند آن زلف پرچین را
چنان بر صید مرغ دل فکند آن زلف پرچین را مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۵۹ - گویم سخن لب تو، یا نی؟
گویم سخن لب تو، یا نی؟ جامی : سبحةالابرار
بخش ۲۵ - عقد ششم در بیان آنکه ذات حق سبحانه حقیقت وجود است و هر حقیقت که مشهود است به سریان ذاتی وی موجود است
بعد ازان مرغ ظهورش پر و بال سعدی : مفردات
بیت ۶۷
این باد و بروت و نخوت اندر بینی سعدی : رباعیات
رباعی ۱۱۳ - ما حاصل عمری به دمی بفروشیم
ما حاصل عمری به دمی بفروشیم سعدی : قطعات
شماره ۱۹۷ - مرا گر صاحب دیوان اعلی
مرا گر صاحب دیوان اعلی سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۸۵ - دروغ گفتن، به ضربتِ لازم مانَد
دروغ گفتن، به ضربتِ لازم مانَد که اگر نیز جراحت درست شود، نشان بمانَد. چون برادران یوسف که به دروغی موسوم شدند نیز به راست گفتن ایشان اعتماد نماند. قالَ بَل سَوَّلَت لَکُم اَنفُسُکُم اَمرا. اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۶۰ - الرجاء
از لطف تو هیچ بنده نومید نشد جامی : سلامان و ابسال
بخش ۲۲ - منقاد شدن سلامان حکیم را
چون سلامان گشت تسلیم حکیم جلال عضد : قطعات
شمارهٔ ۱ - خوش
آفتابی که بنده سرگردان
فقرۀ ۵۰
شرمگین زن اگر با تو دوست بود اوی را به زنی، بر زیرکمرد دانا ده، چه زیرک و دانامرد همانا چنانچون زمین نیکوست که تخم بر وی پراکنده و گونه گونه خوربار از وی برآید. جامی : دفتر اول
بخش ۴۰ - در بیان جواب از سؤالی که چون بنده مختار در اختیار خود مجبور باشد اختیار وی به جبر راجع شود پس حکمت تکلیف وی به اوامر و نواهی چه باشد
گر تو گویی چو بنده مامور نهج البلاغه : حکمت ها
لزوم وجود نشاط در انجام کارها
وَ قَالَ عليهالسلام إِنَّ لِلْقُلُوبِ شَهْوَةً وَ إِقْبَالاً وَ إِدْبَاراً فَأْتُوهَا مِنْ قِبَلِ شَهْوَتِهَا وَ إِقْبَالِهَا فَإِنَّ اَلْقَلْبَ إِذَا أُكْرِهَ عَمِيَ اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۷۸ - الاسرار
در دایرهٔ وجود بی سهو و سقط امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۵۹ - ترک من طره مشوش کرده است
ترک من طره مشوش کرده است کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۰ - آن سرو که آمد بر ما از چمن کیست
آن سرو که آمد بر ما از چمن کیست مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۹۶ - خواجه ترش مرا بگو سرکه به چند میدهی؟
خواجه ترش مرا بگو سرکه به چند میدهی؟ ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۵۳ - انگشتری
تا لب جانان ز تنگی شکل انگشتر گرفت سعیدا : رباعیات
شماره ۳۸ - تا پیش خدایت سفری حاجت نیست
تا پیش خدایت سفری حاجت نیست نشاط اصفهانی : مفردات
شماره ۲۸ - میروم تا چه کند مکرمت باده فروش
میروم تا چه کند مکرمت باده فروش فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۳ - چنان بر صید مرغ دل فکند آن زلف پرچین را
چنان بر صید مرغ دل فکند آن زلف پرچین را مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۵۹ - گویم سخن لب تو، یا نی؟
گویم سخن لب تو، یا نی؟ جامی : سبحةالابرار
بخش ۲۵ - عقد ششم در بیان آنکه ذات حق سبحانه حقیقت وجود است و هر حقیقت که مشهود است به سریان ذاتی وی موجود است
بعد ازان مرغ ظهورش پر و بال سعدی : مفردات
بیت ۶۷
این باد و بروت و نخوت اندر بینی سعدی : رباعیات
رباعی ۱۱۳ - ما حاصل عمری به دمی بفروشیم
ما حاصل عمری به دمی بفروشیم سعدی : قطعات
شماره ۱۹۷ - مرا گر صاحب دیوان اعلی
مرا گر صاحب دیوان اعلی سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۸۵ - دروغ گفتن، به ضربتِ لازم مانَد
دروغ گفتن، به ضربتِ لازم مانَد که اگر نیز جراحت درست شود، نشان بمانَد. چون برادران یوسف که به دروغی موسوم شدند نیز به راست گفتن ایشان اعتماد نماند. قالَ بَل سَوَّلَت لَکُم اَنفُسُکُم اَمرا. اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۶۰ - الرجاء
از لطف تو هیچ بنده نومید نشد جامی : سلامان و ابسال
بخش ۲۲ - منقاد شدن سلامان حکیم را
چون سلامان گشت تسلیم حکیم جلال عضد : قطعات
شمارهٔ ۱ - خوش
آفتابی که بنده سرگردان
