صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۳۵ - دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برون
دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برون حافظ : اشعار منتسب
شماره ۱۰ - صورت خوبت نگارا خوش به آیین بستهاند
صورت خوبت نگارا خوش به آیین بستهاند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۸۲ - مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرست
مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۸۵ - مردم هموار را از خاک برباید گرفت
مردم هموار را از خاک برباید گرفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۰۹ - کار هر بی ظرف نبود عشق پنهان داشتن
کار هر بی ظرف نبود عشق پنهان داشتن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۷۶ - ساقی دمید صبح، علاج خمار کن
ساقی دمید صبح، علاج خمار کن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۲۲ - روشنگر آیینه دلها دم صبح است
روشنگر آیینه دلها دم صبح است سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۷۷ - سؤال کردن برهمن
جهان دیده پیرش چنین گفت باز مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۰۸ - تو هر روزی ازان پشته برآیی
تو هر روزی ازان پُشته بَرآیی خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۹۴ - الهی گاهی بخود نگرم گویم از من زار تر کیست، گاهی به تو نگرم گویم از من بزرگوار ت
الهی گاهی بخود نگرم گویم از من زار تر کیست، گاهی به تو نگرم گویم از من بزرگوار تر کیست ؟ بنده چون بهی خود نگرد بزبان تحقیر از کوفتگی و شکستگی خود گوید : فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۳۳ - چندن که خم بادهپرست است بده
چندن که خم بادهپرست است بده باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۲۷ - به سر غیر ته سودائی ندیرم
به سر غیر ته سودائی ندیرم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۹۷ - زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی اوست
زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی اوست باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۲۸۵ - چه خوش بی مهربانی هر دو سر بی
چه خوش بی مهربانی هر دو سر بی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۲۸ - در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد
در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۹۱ - خزان رسید وگل افشانی بهار نماند
خزان رسید وگل افشانی بهار نماند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۶۴ - صبح از رشک بنا گوشت گریبان چاک کرد
صبح از رشک بنا گوشت گریبان چاک کرد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۴۶ - می عشقش به شیر مردان ده
می عشقش به شیر مردان ده صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۵۴ - بودی که نمودست وجودش، دهن اوست
بودی که نمودست وجودش، دهن اوست جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۸۹ - بود از سوز دلم هر قطره خون در تن چراغ
بود از سوز دلم هر قطره خون در تن چراغ
غزل ۶۱۳۵ - دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برون
دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برون حافظ : اشعار منتسب
شماره ۱۰ - صورت خوبت نگارا خوش به آیین بستهاند
صورت خوبت نگارا خوش به آیین بستهاند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۸۲ - مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرست
مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۸۵ - مردم هموار را از خاک برباید گرفت
مردم هموار را از خاک برباید گرفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۰۹ - کار هر بی ظرف نبود عشق پنهان داشتن
کار هر بی ظرف نبود عشق پنهان داشتن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۷۶ - ساقی دمید صبح، علاج خمار کن
ساقی دمید صبح، علاج خمار کن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۲۲ - روشنگر آیینه دلها دم صبح است
روشنگر آیینه دلها دم صبح است سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۷۷ - سؤال کردن برهمن
جهان دیده پیرش چنین گفت باز مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۰۸ - تو هر روزی ازان پشته برآیی
تو هر روزی ازان پُشته بَرآیی خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۹۴ - الهی گاهی بخود نگرم گویم از من زار تر کیست، گاهی به تو نگرم گویم از من بزرگوار ت
الهی گاهی بخود نگرم گویم از من زار تر کیست، گاهی به تو نگرم گویم از من بزرگوار تر کیست ؟ بنده چون بهی خود نگرد بزبان تحقیر از کوفتگی و شکستگی خود گوید : فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۳۳ - چندن که خم بادهپرست است بده
چندن که خم بادهپرست است بده باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۲۷ - به سر غیر ته سودائی ندیرم
به سر غیر ته سودائی ندیرم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۹۷ - زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی اوست
زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی اوست باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۲۸۵ - چه خوش بی مهربانی هر دو سر بی
چه خوش بی مهربانی هر دو سر بی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۲۸ - در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد
در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۹۱ - خزان رسید وگل افشانی بهار نماند
خزان رسید وگل افشانی بهار نماند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۶۴ - صبح از رشک بنا گوشت گریبان چاک کرد
صبح از رشک بنا گوشت گریبان چاک کرد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۴۶ - می عشقش به شیر مردان ده
می عشقش به شیر مردان ده صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۵۴ - بودی که نمودست وجودش، دهن اوست
بودی که نمودست وجودش، دهن اوست جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۸۹ - بود از سوز دلم هر قطره خون در تن چراغ
بود از سوز دلم هر قطره خون در تن چراغ