فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۷۵
الا، قد طال عهدی بالوصال
عطار نیشابوری : باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن
شمارهٔ ۱۶
آن را که بخود بر سر یک موی سر است
قائم مقام فراهانی : نامه‌های فارسی
شمارهٔ ۲۷ - معلوم نیست به کی نبشته
رقیمه کریمه بود، یا قصیده فریده، یا کاروان شکر از مصر بتبریز آمد، حاشا و کلا؛ با کاروان مصری چندین شکر نباشد.
حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۸۵۴
ز دام طره، شکنهای دلربا بنمای
سلطان باهو : غزلیات
غزل ۵۰
طور سینا چیست ، دانی بی خبر
فردوسی : پادشاهی اردشیر
بخش ۱۴
چو سال اندر آمد به هفتاد و هشت
مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۲
ز روی توست عید آثار ما را
قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۱۲۱ - فی المدیحه
ایا درفش تو باز سپید و خصم تو بوم
اثیر اخسیکتی : رباعیات
شمارهٔ ۱
گر رشک برد فرشته بر پاکی ما
سلیم تهرانی : قطعات
شمارهٔ ۳۵ - هجو خواجه حسن
با هرکه نشنید نفسی، خواجه حسن را
اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۱۳۳۳
خواهم شبی بیایی و مهمان من شوی
سعدی : غزلیات
غزل ۵۹۷
بسیار سفر باید تا پخته شود خامی
صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۷
تنها ستمت بهر من ای ماه جبین است
فیاض لاهیجی : رباعیات
شمارهٔ ۲۱
آنم که ز خرّمی دلم را عارست
احمد شاملو : ترانه‌های کوچک غربت
آخر بازی
عاشقان
نظامی گنجوی : شرف نامه
بخش ۱ - به نام ایزد بخشاینده
خدایا جهان پادشاهی تو راست
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت شمارهٔ ۷۹۵
بس که ترسیده است چشم غنچه از غارتگران
حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۳۰۰
خراباتِ مردان خرابات نیست
جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۷۷
تا کی ای دیده دل اندر رخ جانان بندی
شیخ بهایی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۲
پیوسته دلم ز جور خویشان، ریش است