فیض کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۵۰
دل گیرد و جان بخشد آن دلبر جانانه قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۴۱۵
بلبل آشفته حال، از سرمستی بنال قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۱۵۴
گر عقل رمید، عشق دلبر باقیست کلیم کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۴۶
دل از غم بیش و کم تقدیر گذشته رشیدالدین میبدی : ۸- سورة الانفال- مدنیة
۶ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ لَوْ تَرى إِذْ یَتَوَفَّى الَّذِینَ کَفَرُوا و اگر تو دیدید آن گه که میرانند کافران را، الْمَلائِکَةُ فریشتگان، یَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ میزدند ایشان را بر رویها و پشتها، وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِیقِ. (۵۰) میچشید عذاب آتش. امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۹۶۱
ای ز زلف تو مشک تر بویی شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۸
در کوی خرابات خراب افتادیم شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۳
ممکن به خودیش بود و جودی نبود صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۰۹
غضب ستیزه گر و عقل قهرمان در خواب امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۲
خانه ام ویران شد از سودای خوبان عاقبت واعظ قزوینی : غزلیات
شمارهٔ ۳۹۵
غنچه سان این همه بر خویش مبال از زر و زور شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۵ - چراغ هدایت
کنون که فتنه فرا رفت و فرصتست ای دوست انوری : مقطعات
شمارهٔ ۸۳
به خدایی که بذل جان او را شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۵
ترسان ترسان همی روم بر اثرش فصیحی هروی : غزلیات
شمارهٔ ۵
چو آفتاب کند تاب شرم ماه ترا سعدی : قطعات
شمارهٔ ۷۵
هیچ دانی که آب دیدهٔ پیر فیاض لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷
آتش چکد چو آب ز طرز بیان ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۱۵۳
عشاق دل به دیده روشن کشیده اند امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۸۲ - تتبع شیخ
ملک آفاق به جز دیر مغان این همه نیست انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۸۶ - در قناعت
ما را برون ز حکمت یونانیان چو هست
غزل شمارهٔ ۸۵۰
دل گیرد و جان بخشد آن دلبر جانانه قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۴۱۵
بلبل آشفته حال، از سرمستی بنال قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۱۵۴
گر عقل رمید، عشق دلبر باقیست کلیم کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۴۶
دل از غم بیش و کم تقدیر گذشته رشیدالدین میبدی : ۸- سورة الانفال- مدنیة
۶ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ لَوْ تَرى إِذْ یَتَوَفَّى الَّذِینَ کَفَرُوا و اگر تو دیدید آن گه که میرانند کافران را، الْمَلائِکَةُ فریشتگان، یَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ میزدند ایشان را بر رویها و پشتها، وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِیقِ. (۵۰) میچشید عذاب آتش. امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۹۶۱
ای ز زلف تو مشک تر بویی شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۸
در کوی خرابات خراب افتادیم شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۳
ممکن به خودیش بود و جودی نبود صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۰۹
غضب ستیزه گر و عقل قهرمان در خواب امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۲
خانه ام ویران شد از سودای خوبان عاقبت واعظ قزوینی : غزلیات
شمارهٔ ۳۹۵
غنچه سان این همه بر خویش مبال از زر و زور شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۵ - چراغ هدایت
کنون که فتنه فرا رفت و فرصتست ای دوست انوری : مقطعات
شمارهٔ ۸۳
به خدایی که بذل جان او را شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۵
ترسان ترسان همی روم بر اثرش فصیحی هروی : غزلیات
شمارهٔ ۵
چو آفتاب کند تاب شرم ماه ترا سعدی : قطعات
شمارهٔ ۷۵
هیچ دانی که آب دیدهٔ پیر فیاض لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷
آتش چکد چو آب ز طرز بیان ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۱۵۳
عشاق دل به دیده روشن کشیده اند امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۸۲ - تتبع شیخ
ملک آفاق به جز دیر مغان این همه نیست انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۸۶ - در قناعت
ما را برون ز حکمت یونانیان چو هست
