قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۱۰۶ - پیرکی لال سحرگاه به طفلی الکن
پیرکی لال سحرگاه به طفلی الکن سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۱۶۴ - عشاق اگر دو کون پیش تو نهند
عشاق اگر دو کون پیش تو نهند سنایی غزنوی : الباب السّابع فصل فیالغرور و الغفلة والنسیان و حبّالامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیانالموت والبعث والنشر
فصل فیالحکمة ذکرالحکمة احکم فانّها بین الکائنات حکم مثل الاحباب والاعداء کمثل الدواء والداء در دوستی و دشمنی
مردم از زیرکان دژم نشود بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۹۶ - هر دم اندیشه ی ان شوخ ستمکاره کنم
هر دم اندیشه ی ان شوخ ستمکاره کنم محمود شبستری : کنز الحقایق
در تحقیق طهارت
ز دنیا و ز دنیادار شو دور امیر معزی : قصاید
شماره ۱۹۶ - ماه تابان دیدهای تابان ز سرو جانور
ماه تابان دیدهای تابان ز سرو جانور رودکی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۸۹ - مادر می
مادر می را بکرد باید قربان حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۸۹ - ز راهِ لطف درین کلبۀ خراب خرام
ز راهِ لطف درین کلبۀ خراب خرام واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۹۸ - ز غلیان و قهوه بپوشان نظر
ز غلیان و قهوه بپوشان نظر مولوی : دفتر دوم
بخش ۱۷ - شکایت کردن اهل زندان پیش وکیل قاضی از دست آن مفلس
با وکیل قاضی ادراکمند ابن حسام خوسفی : رباعیات
رباعی ۹۶ - گر تیر به جانب فلک بگشایی
گر تیر به جانب فلک بگشایی سنایی غزنوی : الباب الثّالث: اندر نعت پیامبر ما محمّد مصطفی علیهالسّلام و فضیلت وی بر جمیع پیغمبران
صفت هفت اختر
زحلش زیر پای کرده نثار میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۵ - گر نیست فکر قتل منت، قهر بهر چیست
گر نیست فکر قتل منت، قهر بهر چیست سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۹۲ - چون دید مرا رخانش چون گل بشکفت
چون دید مرا رخانش چون گل بشکفت جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۷۵ - می توان صد عمر داد ناله و فریاد داد
می توان صد عمر داد ناله و فریاد داد اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۷۱ - بادی که زکوی فقر گرد انگیزد
بادی که زکوی فقر گرد انگیزد باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۲۷ - تا گردش گردون فلک تابان است
تا گردش گردون فلک تابان است سلمان ساوجی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۶ - در مدح دلشاد خاتون
ای عید رخت کعبه دل اهل صفا را فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۱۲ - صد ره گفتم که با من از عهد مخند
صد ره گفتم که با من از عهد مخند ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۳۵ - بر سپهر حسن رویش آفتابی دیگرست
بر سپهر حسن رویش آفتابی دیگرست
شماره ۱۰۶ - پیرکی لال سحرگاه به طفلی الکن
پیرکی لال سحرگاه به طفلی الکن سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۱۶۴ - عشاق اگر دو کون پیش تو نهند
عشاق اگر دو کون پیش تو نهند سنایی غزنوی : الباب السّابع فصل فیالغرور و الغفلة والنسیان و حبّالامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیانالموت والبعث والنشر
فصل فیالحکمة ذکرالحکمة احکم فانّها بین الکائنات حکم مثل الاحباب والاعداء کمثل الدواء والداء در دوستی و دشمنی
مردم از زیرکان دژم نشود بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۹۶ - هر دم اندیشه ی ان شوخ ستمکاره کنم
هر دم اندیشه ی ان شوخ ستمکاره کنم محمود شبستری : کنز الحقایق
در تحقیق طهارت
ز دنیا و ز دنیادار شو دور امیر معزی : قصاید
شماره ۱۹۶ - ماه تابان دیدهای تابان ز سرو جانور
ماه تابان دیدهای تابان ز سرو جانور رودکی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۸۹ - مادر می
مادر می را بکرد باید قربان حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۸۹ - ز راهِ لطف درین کلبۀ خراب خرام
ز راهِ لطف درین کلبۀ خراب خرام واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۹۸ - ز غلیان و قهوه بپوشان نظر
ز غلیان و قهوه بپوشان نظر مولوی : دفتر دوم
بخش ۱۷ - شکایت کردن اهل زندان پیش وکیل قاضی از دست آن مفلس
با وکیل قاضی ادراکمند ابن حسام خوسفی : رباعیات
رباعی ۹۶ - گر تیر به جانب فلک بگشایی
گر تیر به جانب فلک بگشایی سنایی غزنوی : الباب الثّالث: اندر نعت پیامبر ما محمّد مصطفی علیهالسّلام و فضیلت وی بر جمیع پیغمبران
صفت هفت اختر
زحلش زیر پای کرده نثار میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۵ - گر نیست فکر قتل منت، قهر بهر چیست
گر نیست فکر قتل منت، قهر بهر چیست سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۹۲ - چون دید مرا رخانش چون گل بشکفت
چون دید مرا رخانش چون گل بشکفت جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۷۵ - می توان صد عمر داد ناله و فریاد داد
می توان صد عمر داد ناله و فریاد داد اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۷۱ - بادی که زکوی فقر گرد انگیزد
بادی که زکوی فقر گرد انگیزد باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۲۷ - تا گردش گردون فلک تابان است
تا گردش گردون فلک تابان است سلمان ساوجی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۶ - در مدح دلشاد خاتون
ای عید رخت کعبه دل اهل صفا را فرخی سیستانی : رباعیات
شماره ۱۲ - صد ره گفتم که با من از عهد مخند
صد ره گفتم که با من از عهد مخند ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۳۵ - بر سپهر حسن رویش آفتابی دیگرست
بر سپهر حسن رویش آفتابی دیگرست
