سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۴۵ - در مدح صاحب ملک الدهاقین
صاحب عادل بنیکی از سفر آمد عطار نیشابوری : باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شماره ۳۸ - بر چهرهٔ گل شبنم نوروز خوشست
بر چهرهٔ گل شبنم نوروز خوشست فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۹۳ - مشهور به عشق تو ستمگر گشتم
مشهور به عشق تو ستمگر گشتم جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۲۰ - دردم ز وصل دوست به درمان نمی رسد
دردم ز وصل دوست به درمان نمی رسد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۳۱ - ای دل ما را به دردت حال خوش
ای دل ما را به دردت حال خوش مولوی : دفتر پنجم
بخش ۳۱ - در بیان آنک عقل و روح در آب و گل محبوساند همچون هاروت و ماروت در چاه بابل
همچو هاروت و چو ماروت آن دو پاک بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۱۱ - آمد بهار و دل بمی و جام تازه شد
آمد بهار و دل بمی و جام تازه شد فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۴۱ - تا سر مژگان تماشا دیده بر هم چیده بود
تا سر مژگان تماشا دیده بر هم چیده بود سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۱۶۷ - ای زده بر فلک سراپرده
ای زده بر فلک سراپرده جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۹۳ - شادمان گشت دلم کز درم آن یار آمد
شادمان گشت دلم کز درم آن یار آمد بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۲۵ - سرشک لعل من حاصل گل آزار می آرد
سرشک لعل من حاصل گل آزار می آرد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۰۹ - با وجود صد هنر، لافم ز شعر دلکش است
با وجود صد هنر، لافم ز شعر دلکش است قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۴۸۵ - گردون زند از کین تو هر صبحی دم
گردون زند از کین تو هر صبحی دم نظام قاری : مخیّلنامه (در جنگ صوف و کمخا)
بخش ۱۹ - سوگند دادن صوف بسقرلاط و سنجاب
سقرلاط و سنجاب را خواندند جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۹۷ - رسید مژده ی شادی که شاه باز آمد
رسید مژده ی شادی که شاه باز آمد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۹۶ - ببازد غنچه رنگ از خجلت لعل قدح نوشت
ببازد غنچه رنگ از خجلت لعل قدح نوشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۸۶ - می زند موج پریزاد، صنمخانه صبح
می زند موج پریزاد، صنمخانه صبح غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۷۸ - پیدا کردن رخصت اندر اظهار طاعت
بدان که اندر پنهان داشتن طاعت فایده آن است که از ریا خلاص یابد و اندر اظهار فایده بزرگ است و آن اقتدای خلق است به وی و تحریک رغبت خلق است اندر خیر و برای این است که حق تعالی بر هردو ثنا گفته است که ان تبدوا الصدقات فنعما هی و ان توتوها الفقراء فهو خیر لکم. گفت، «اگر صدقه آشکارا دهی نیک است و اگر پوشیده کنی نیکوتر». سنایی غزنوی : قصاید
قصیده ۱۱۰ - زهی پشت و پناه هر دو عالم
زهی پشت و پناه هر دو عالم مجد همگر : رباعیات
شماره ۶۶ - گفتم که به اندیشه و با رای درست
گفتم که به اندیشه و با رای درست
شمارهٔ ۴۵ - در مدح صاحب ملک الدهاقین
صاحب عادل بنیکی از سفر آمد عطار نیشابوری : باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شماره ۳۸ - بر چهرهٔ گل شبنم نوروز خوشست
بر چهرهٔ گل شبنم نوروز خوشست فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۹۳ - مشهور به عشق تو ستمگر گشتم
مشهور به عشق تو ستمگر گشتم جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۲۰ - دردم ز وصل دوست به درمان نمی رسد
دردم ز وصل دوست به درمان نمی رسد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۳۱ - ای دل ما را به دردت حال خوش
ای دل ما را به دردت حال خوش مولوی : دفتر پنجم
بخش ۳۱ - در بیان آنک عقل و روح در آب و گل محبوساند همچون هاروت و ماروت در چاه بابل
همچو هاروت و چو ماروت آن دو پاک بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۱۱ - آمد بهار و دل بمی و جام تازه شد
آمد بهار و دل بمی و جام تازه شد فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۴۱ - تا سر مژگان تماشا دیده بر هم چیده بود
تا سر مژگان تماشا دیده بر هم چیده بود سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۱۶۷ - ای زده بر فلک سراپرده
ای زده بر فلک سراپرده جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۹۳ - شادمان گشت دلم کز درم آن یار آمد
شادمان گشت دلم کز درم آن یار آمد بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۲۵ - سرشک لعل من حاصل گل آزار می آرد
سرشک لعل من حاصل گل آزار می آرد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۰۹ - با وجود صد هنر، لافم ز شعر دلکش است
با وجود صد هنر، لافم ز شعر دلکش است قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۴۸۵ - گردون زند از کین تو هر صبحی دم
گردون زند از کین تو هر صبحی دم نظام قاری : مخیّلنامه (در جنگ صوف و کمخا)
بخش ۱۹ - سوگند دادن صوف بسقرلاط و سنجاب
سقرلاط و سنجاب را خواندند جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۹۷ - رسید مژده ی شادی که شاه باز آمد
رسید مژده ی شادی که شاه باز آمد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۹۶ - ببازد غنچه رنگ از خجلت لعل قدح نوشت
ببازد غنچه رنگ از خجلت لعل قدح نوشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۸۶ - می زند موج پریزاد، صنمخانه صبح
می زند موج پریزاد، صنمخانه صبح غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۷۸ - پیدا کردن رخصت اندر اظهار طاعت
بدان که اندر پنهان داشتن طاعت فایده آن است که از ریا خلاص یابد و اندر اظهار فایده بزرگ است و آن اقتدای خلق است به وی و تحریک رغبت خلق است اندر خیر و برای این است که حق تعالی بر هردو ثنا گفته است که ان تبدوا الصدقات فنعما هی و ان توتوها الفقراء فهو خیر لکم. گفت، «اگر صدقه آشکارا دهی نیک است و اگر پوشیده کنی نیکوتر». سنایی غزنوی : قصاید
قصیده ۱۱۰ - زهی پشت و پناه هر دو عالم
زهی پشت و پناه هر دو عالم مجد همگر : رباعیات
شماره ۶۶ - گفتم که به اندیشه و با رای درست
گفتم که به اندیشه و با رای درست
