فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۷۴ - در مدح شمس الکفاة خواجه ابوالقاسم احمد بن حسن میمندی
یکروز مانده باز زماه بزرگوار جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۸۶ - تنها نه همین یارم گوش سبکی دارد
تنها نه همین یارم گوش سبکی دارد مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۵۳ - ای عشرت نزدیک ز ما دور مشو
ای عشرت نزدیک ز ما دور مشو مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۳۴ - عشق آمد و بر دلم شبیخون آورد
عشق آمد و بر دلم شبیخون آورد میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۱۹ - دوش مستی را همآغوش جنون میساختم
دوش مستی را همآغوش جنون میساختم نهج البلاغه : حکمت ها
بهترین شهر برای زندگی
وَ قَالَ عليهالسلام لَيْسَ بَلَدٌ بِأَحَقَّ بِكَ مِنْ بَلَدٍ خَيْرُ اَلْبِلاَدِ مَا حَمَلَكَ فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
رسیدن آذین از ویش به رامین
خوشا بادا که از مشرق در آید جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۸۹ - آنانکه میل وصل تو خود کام می کنند
آنانکه میل وصل تو خود کام می کنند میرزاده عشقی : هزلیات
شمارهٔ ۶ - قهر کردن مؤتمن الملک
دوش شنیدم که گفت «مؤتمن الملک »: ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴٧٩ - هر کرا همت بلند بود
هر کرا همت بلند بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۶۳ - صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتاب
صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتاب حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۶۷ - نخواهد از شکنج دام هرگز کرد آزادم
نخواهد از شکنج دام هرگز کرد آزادم کوهی : غزلیات
شماره ۱۰۹ - زلف تو شب به دیده دیدار در رود
زلف تو شب به دیده دیدار در رود مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۴۷ - با ما ز در صلح درآ تا کی جنگ
با ما ز در صلح درآ تا کی جنگ واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۱۵ - . . .
. . . سعیدا : غزلیات
شماره ۱۶۴ - ز عالمش چه خبر آن که او پریشان نیست
ز عالمش چه خبر آن که او پریشان نیست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷۵۴ - مرا بکوی تو شوق از در نیاز آورد
مرا بکوی تو شوق از در نیاز آورد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۲۸ - ای میر همه شکر فروشان
ای میر همه شکر فروشان الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۱۱ - وصیت کردن معاویه به بزرگان و سفارش یزید در هنگام مرگ خود
زهجرت به شصت اندر آمد چو سال یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۱۶۹ - به یکی از دوستان نزدیک نگاشته
فرزند من؛ غالب این است که مرا از کویت که قبله توحید است و کعبه تجرید به ضرورت سفری پیش آید. اعتمادی بر حیات ندارم خاصه اکنون که قوت حرمان و حسرت یار جوان نیز ضمیمه ضعف پیری شد. نه مرا استیفای خدمت تو مقدور است نه ترا التفات سرافرازی من میسور. از تقدیر آگاه نیم، اگر ملاقات را علاجی دانی و حیلتی توانی بر نگار و خبر ده، که از آن راه برآیم و دولت دست بوست حاصل شود. چنانچه طریق درمان مسدود است و اسباب مزیت مفقود، محبت و زحمت های مشقت مرا از در خداوندی و پرهیزگاری قربت و آمرزگاری فرمای. نه چندان از حسن سلوک و پاس مهر و وفور محبت و محامد اخلاق و بسط دل جوئی و دیگر محاسن احوال حضرت خجل و روسیاهم و شرم آگین و عذر خواه که به صد دفتر گفتن توان و به هزار گوش شنفتن، فراموش مکن و خامه از پرسش حالم خاموش مخواه، بیت:
شمارهٔ ۷۴ - در مدح شمس الکفاة خواجه ابوالقاسم احمد بن حسن میمندی
یکروز مانده باز زماه بزرگوار جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۸۶ - تنها نه همین یارم گوش سبکی دارد
تنها نه همین یارم گوش سبکی دارد مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۵۳ - ای عشرت نزدیک ز ما دور مشو
ای عشرت نزدیک ز ما دور مشو مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۳۴ - عشق آمد و بر دلم شبیخون آورد
عشق آمد و بر دلم شبیخون آورد میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۱۹ - دوش مستی را همآغوش جنون میساختم
دوش مستی را همآغوش جنون میساختم نهج البلاغه : حکمت ها
بهترین شهر برای زندگی
وَ قَالَ عليهالسلام لَيْسَ بَلَدٌ بِأَحَقَّ بِكَ مِنْ بَلَدٍ خَيْرُ اَلْبِلاَدِ مَا حَمَلَكَ فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
رسیدن آذین از ویش به رامین
خوشا بادا که از مشرق در آید جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۸۹ - آنانکه میل وصل تو خود کام می کنند
آنانکه میل وصل تو خود کام می کنند میرزاده عشقی : هزلیات
شمارهٔ ۶ - قهر کردن مؤتمن الملک
دوش شنیدم که گفت «مؤتمن الملک »: ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴٧٩ - هر کرا همت بلند بود
هر کرا همت بلند بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۶۳ - صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتاب
صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتاب حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۶۷ - نخواهد از شکنج دام هرگز کرد آزادم
نخواهد از شکنج دام هرگز کرد آزادم کوهی : غزلیات
شماره ۱۰۹ - زلف تو شب به دیده دیدار در رود
زلف تو شب به دیده دیدار در رود مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۴۷ - با ما ز در صلح درآ تا کی جنگ
با ما ز در صلح درآ تا کی جنگ واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۱۵ - . . .
. . . سعیدا : غزلیات
شماره ۱۶۴ - ز عالمش چه خبر آن که او پریشان نیست
ز عالمش چه خبر آن که او پریشان نیست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷۵۴ - مرا بکوی تو شوق از در نیاز آورد
مرا بکوی تو شوق از در نیاز آورد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۲۸ - ای میر همه شکر فروشان
ای میر همه شکر فروشان الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۱۱ - وصیت کردن معاویه به بزرگان و سفارش یزید در هنگام مرگ خود
زهجرت به شصت اندر آمد چو سال یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۱۶۹ - به یکی از دوستان نزدیک نگاشته
فرزند من؛ غالب این است که مرا از کویت که قبله توحید است و کعبه تجرید به ضرورت سفری پیش آید. اعتمادی بر حیات ندارم خاصه اکنون که قوت حرمان و حسرت یار جوان نیز ضمیمه ضعف پیری شد. نه مرا استیفای خدمت تو مقدور است نه ترا التفات سرافرازی من میسور. از تقدیر آگاه نیم، اگر ملاقات را علاجی دانی و حیلتی توانی بر نگار و خبر ده، که از آن راه برآیم و دولت دست بوست حاصل شود. چنانچه طریق درمان مسدود است و اسباب مزیت مفقود، محبت و زحمت های مشقت مرا از در خداوندی و پرهیزگاری قربت و آمرزگاری فرمای. نه چندان از حسن سلوک و پاس مهر و وفور محبت و محامد اخلاق و بسط دل جوئی و دیگر محاسن احوال حضرت خجل و روسیاهم و شرم آگین و عذر خواه که به صد دفتر گفتن توان و به هزار گوش شنفتن، فراموش مکن و خامه از پرسش حالم خاموش مخواه، بیت: