شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۴۰ - نور او را به نور او بیند
نور او را به نور او بیند
فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۵۶ - حسن رخ مه رویان از روی تو می‌بینم
حسن رخ مه رویان از روی تو می‌بینم
امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۵۶۹ - تنگ نبات چون بود؟ لب بگشا که همچنین
تنگ نبات چون بود؟ لب بگشا که همچنین
عمان سامانی : گنجینة الاسرار
بخش ۴۰ - در بیان خطابه‌ی آن امام مهربان و موعظت مخالفان با حقیقت، گو زبان، از راه رحمت و از در شفقت و هدایت بر سبیل اجمال گوید:
در بیان خطابه‌ی آن امام مهربان و موعظت مخالفان با حقیقت، گو زبان، از راه رحمت و از در شفقت و هدایت بر سبیل اجمال گوید:
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۱۷۱ - ظرافت آتش افروز جدایی است
ظرافت آتش افروز جدایی است
عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۴۰ - حیف است که دستی به نمکدان تو یابند
حیف است که دستی به نمکدان تو یابند
حافظ : غزلیات
غزل ۱۲۲ - هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد
هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد
فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۱۰۳ - زغفلت تو ترا صد حجاب در پیش است
زغفلت تو ترا صد حجاب در پیش است
اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۷۹ - الحقیقة
بر حال منت دسترسی نیست که نیست
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۵۷ - مشاطه تا به روی تو زلف دوتا نهاد
مشاطه تا به روی تو زلف دوتا نهاد
اوحدالدین کرمانی : رباعیات الحاقی
شماره ۵ - آن را که زبان و سینه یکتاست کجاست
آن را که زبان و سینه یکتاست کجاست
اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۴۰۵ - صاحب روی خوب و زلف دراز
صاحب روی خوب و زلف دراز
حافظ : غزلیات
غزل ۱۳۷ - دل از من برد و روی از من نهان کرد
دل از من برد و روی از من نهان کرد
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
دل دریا سکون بیگانه از تست
دل دریا سکون بیگانه از تست
رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۵۷ - در مدح ملک اتسز
ای تو بر آزادگان عصر خداوند
ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۵۵ - عنکبوت و مگس!
نگه کن بدان زشت‌خو جانور
فردوسی : داستان سیاوش
بخش ۲ - چنین گفت موبد که یک روز طوس
چنین گفت موبد که یک روز طوس
میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۷۷ - شرح الم دوری، در خامه نمی‌گنجد
شرح الم دوری، در خامه نمی‌گنجد
اقبال لاهوری : پیام مشرق
اگر آگاهی از کیف و کم خویش
اگر آگاهی از کیف و کم خویش
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۲۰۰ - رویت ز عرق همچو گل تازه در آب است
رویت ز عرق همچو گل تازه در آب است