اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۵۶
در صدد هلاک من شیوهٔ چشم مست تو صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۳۶۵
آسایش تن غافلم از یاد خداکرد غزالی : رکن اول - در عبادات
بخش ۲۳ - پیدا کردن حقیقت و روح نماز
بدان که آنچه گفتیم کالبد و صورت نماز است و این صورت را حقیقتی است که آن روح وی است بر جمله، آنگاه هر عملی را از اعمال نماز و هر ذکری را از اذکار روحی دیگر است خاص که اگر اصل روح نباشد نماز همچون آدمی مرده باشد، کالبدی بی جان و اگر اصل باشد ولیکن آداب و اعمال تمام نباشد همچون آدمی چشم کنده و گوش و بینی بریده باشد و اگر اعمال باشد ولیکن روح و حقیقت آن با وی به هم نباشد، همچنان بود که چشم دارد و بینایی ندارد و گوش دارد و شنوایی ندارد. فرخی یزدی : غزلیات
شمارهٔ ۸
به هنگام سیه روزی علم کن قد مردی را ملا احمد نراقی : باب چهارم
حق معلوم و حق حصاد
چهارم: حق معلوم و حق حصاد و حد او و اولی عبارت است: از آنچه که آدمی با خود قرار بگذارد که هر روز، یا هر هفته، یا هر ماه و یا هر سال، از مال خود به فقرا بدهد یا صله رحم به جا آورد، غیر از آنچه واجب است. قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۹۱
روی زمین لعل بدخشان شدست احمد شاملو : مرثیههای خاک
شبانه
پچپچه را رهی معیری : منظومهها
سنگریزه
روزی به جای لعل و گوهر سنگریزه ای سعیدا : غزلیات
شمارهٔ ۴۸۰
از دم تیغ غم او هر نفس خون می خورم رضیالدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی شماره ۵۶
تا کی ز جفای چرخ باشم من زار احمد شاملو : مرثیههای خاک
مرثیه
در خاموشیِ فروغ فرخزاد فردوسی : داستان رستم و اسفندیار
بخش ۶
به شبگیر هنگام بانگ خروس بلند اقبال : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۵
گفتم که چرا طبع تو ازمن بری آید اهلی شیرازی : رباعیات
شمارهٔ ۷۳
آن شاهد بین که نغزی عجبست حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۸
خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد اهلی شیرازی : رباعیات
شمارهٔ ۶۰
یاد تو حریف من دیوانه بس است اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۵۴۱
نه آه از جان زار من برآمد سعدی : باب چهارم در تواضع
حکایت
به خشم از ملک بندهای سربتافت طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۶۶۱
طرح وارونی نشد در ساغرم اکنون پدید اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۲۹
تا تو چو شمع می کنی تیز نظر بسوی ما
غزل شمارهٔ ۶۵۶
در صدد هلاک من شیوهٔ چشم مست تو صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۳۶۵
آسایش تن غافلم از یاد خداکرد غزالی : رکن اول - در عبادات
بخش ۲۳ - پیدا کردن حقیقت و روح نماز
بدان که آنچه گفتیم کالبد و صورت نماز است و این صورت را حقیقتی است که آن روح وی است بر جمله، آنگاه هر عملی را از اعمال نماز و هر ذکری را از اذکار روحی دیگر است خاص که اگر اصل روح نباشد نماز همچون آدمی مرده باشد، کالبدی بی جان و اگر اصل باشد ولیکن آداب و اعمال تمام نباشد همچون آدمی چشم کنده و گوش و بینی بریده باشد و اگر اعمال باشد ولیکن روح و حقیقت آن با وی به هم نباشد، همچنان بود که چشم دارد و بینایی ندارد و گوش دارد و شنوایی ندارد. فرخی یزدی : غزلیات
شمارهٔ ۸
به هنگام سیه روزی علم کن قد مردی را ملا احمد نراقی : باب چهارم
حق معلوم و حق حصاد
چهارم: حق معلوم و حق حصاد و حد او و اولی عبارت است: از آنچه که آدمی با خود قرار بگذارد که هر روز، یا هر هفته، یا هر ماه و یا هر سال، از مال خود به فقرا بدهد یا صله رحم به جا آورد، غیر از آنچه واجب است. قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۹۱
روی زمین لعل بدخشان شدست احمد شاملو : مرثیههای خاک
شبانه
پچپچه را رهی معیری : منظومهها
سنگریزه
روزی به جای لعل و گوهر سنگریزه ای سعیدا : غزلیات
شمارهٔ ۴۸۰
از دم تیغ غم او هر نفس خون می خورم رضیالدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی شماره ۵۶
تا کی ز جفای چرخ باشم من زار احمد شاملو : مرثیههای خاک
مرثیه
در خاموشیِ فروغ فرخزاد فردوسی : داستان رستم و اسفندیار
بخش ۶
به شبگیر هنگام بانگ خروس بلند اقبال : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۵
گفتم که چرا طبع تو ازمن بری آید اهلی شیرازی : رباعیات
شمارهٔ ۷۳
آن شاهد بین که نغزی عجبست حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۸
خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد اهلی شیرازی : رباعیات
شمارهٔ ۶۰
یاد تو حریف من دیوانه بس است اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۵۴۱
نه آه از جان زار من برآمد سعدی : باب چهارم در تواضع
حکایت
به خشم از ملک بندهای سربتافت طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۶۶۱
طرح وارونی نشد در ساغرم اکنون پدید اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۲۹
تا تو چو شمع می کنی تیز نظر بسوی ما
