کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۷۳ - وله ایضا
زهی به ذروة کیوان رسیده ایوانت ابوالحسن فراهانی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۵۵
رخت چون دیوانگان صحرا به صحرا می کشم صغیر اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۱
جان عشق و محبت است جانرا بشناس کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۳۲۱
انگام سحر باد صبا می آمد نهج البلاغه : حکمت ها
اختلاف مسلمانان و انحراف يهوديان
<strong> وَ قَالَ لَهُ بَعْضُ اَلْيَهُودِ مَا دَفَنْتُمْ نَبِيَّكُمْ حَتَّى اِخْتَلَفْتُمْ فِيهِ </strong> فَقَالَ عليهالسلام لَهُ إِنَّمَا اِخْتَلَفْنَا عَنْهُ لاَ فِيهِ وَ لَكِنَّكُمْ مَا جَفَّتْ أَرْجُلُكُمْ مِنَ اَلْبَحْرِ حَتَّى قُلْتُمْ لِنَبِيِّكُمْ اِجْعَلْ لَنٰا إِلٰهاً كَمٰا لَهُمْ آلِهَةٌ قٰالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل شمارهٔ ۳
اگر دل است به جان میخرد هوای تو را کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۱۴۰
بی روی تو غمگسار من جز غم نیست اقبال لاهوری : پیام مشرق
چو ذوق نغمه ام در جلوت آرد
چو ذوق نغمه ام در جلوت آرد مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۳۸
پای تو گرفتهام ندارم ز تو دست مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۴
آری صنما بهانه خود کم بودت حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۹۳۸
مسلمانان مسلمانان مسلمانی کدام است آن حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۷۳۰
برخیز تا کنیم صبوحی هوای باغ اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۲۱
تا ندانی ز جسم و جان مردن ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۵۹
سخن بنگرش (ملاحظه و تامل) کوی، چه سخنی است ( که) گفتن به و سخنی هست که پاییدن (تأمل) و آن پاییدن به از آن گفتن. مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۲۸۸
شحنهٔ عشق میکشد از دو جهان مصادره حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۶۹۸
مرغِ دلم که زلفِ تو باشد نشیمنش اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شمارهٔ ۱۹۰
حُسنی که گواه حسن معبود بود مجد همگر : رباعیات
شمارهٔ ۲۳۰
تا درد تو شد با دل حیرانم جفت ادیب صابر : مقطعات
شمارهٔ ۱۲
رئیس و سید شرق و خراسان ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل شماره ۱۲۷
دهید شیشهٔ صهبای سالخورده بدستم
شمارهٔ ۷۳ - وله ایضا
زهی به ذروة کیوان رسیده ایوانت ابوالحسن فراهانی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۵۵
رخت چون دیوانگان صحرا به صحرا می کشم صغیر اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۱
جان عشق و محبت است جانرا بشناس کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۳۲۱
انگام سحر باد صبا می آمد نهج البلاغه : حکمت ها
اختلاف مسلمانان و انحراف يهوديان
<strong> وَ قَالَ لَهُ بَعْضُ اَلْيَهُودِ مَا دَفَنْتُمْ نَبِيَّكُمْ حَتَّى اِخْتَلَفْتُمْ فِيهِ </strong> فَقَالَ عليهالسلام لَهُ إِنَّمَا اِخْتَلَفْنَا عَنْهُ لاَ فِيهِ وَ لَكِنَّكُمْ مَا جَفَّتْ أَرْجُلُكُمْ مِنَ اَلْبَحْرِ حَتَّى قُلْتُمْ لِنَبِيِّكُمْ اِجْعَلْ لَنٰا إِلٰهاً كَمٰا لَهُمْ آلِهَةٌ قٰالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل شمارهٔ ۳
اگر دل است به جان میخرد هوای تو را کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۱۴۰
بی روی تو غمگسار من جز غم نیست اقبال لاهوری : پیام مشرق
چو ذوق نغمه ام در جلوت آرد
چو ذوق نغمه ام در جلوت آرد مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۳۸
پای تو گرفتهام ندارم ز تو دست مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۴
آری صنما بهانه خود کم بودت حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۹۳۸
مسلمانان مسلمانان مسلمانی کدام است آن حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۷۳۰
برخیز تا کنیم صبوحی هوای باغ اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۲۱
تا ندانی ز جسم و جان مردن ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۵۹
سخن بنگرش (ملاحظه و تامل) کوی، چه سخنی است ( که) گفتن به و سخنی هست که پاییدن (تأمل) و آن پاییدن به از آن گفتن. مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۲۸۸
شحنهٔ عشق میکشد از دو جهان مصادره حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۶۹۸
مرغِ دلم که زلفِ تو باشد نشیمنش اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شمارهٔ ۱۹۰
حُسنی که گواه حسن معبود بود مجد همگر : رباعیات
شمارهٔ ۲۳۰
تا درد تو شد با دل حیرانم جفت ادیب صابر : مقطعات
شمارهٔ ۱۲
رئیس و سید شرق و خراسان ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل شماره ۱۲۷
دهید شیشهٔ صهبای سالخورده بدستم
