امام خمینی : غزلیات
فراق یار
از تو ای می‏زده، در میکده نامی نشنیدم
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۴۵ - دل ز دست من برفت و آرزوی دل بماند
دل ز دست من برفت و آرزوی دل بماند
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۹۶ - بی تربیت حکیم چیزی نشوی
بی تربیت حکیم چیزی نشوی
صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۱۳ - الرقیقه
رقیقه چیست نیکودان لطیفه
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۸۷ - دی در رهش چو دیدم بس شرمناک گشتم
دی در رهش چو دیدم بس شرمناک گشتم
صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۲۴ - باب السین السابقه
کنند از سابقه اهل گواهی
یغمای جندقی : رباعیات
شماره ۲۳ - سردار مرا بتی که هفت آمد و هشت
سردار مرا بتی که هفت آمد و هشت
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۹۲۸ - به راه عشق سلامت چگونه در گنجد؟
به راه عشق سلامت چگونه در گنجد؟
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۹۷۶ - وقت آن شد که گل شکفته شود
وقت آن شد که گل شکفته شود
واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۴۴۵ - روشنایی از شب وصل تو اندوزد چراغ
روشنایی از شب وصل تو اندوزد چراغ
عطار نیشابوری : باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن
شماره ۲۰ - هر دل که تمام از سردردی برخاست
هر دل که تمام از سردردی برخاست
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۱۶ - گر به کوثر نظر ز نیکو عملی است
گر به کوثر نظر ز نیکو عملی است
سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۰۴ - طنبوری
شوخ طنبوری شبی با من ترنم کرد و رفت
سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۰۴ - ماهی گیر
شوخ ماهی گیر باشد دلربای شوخ و شنگ
جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۸۰ - وله
چو شاه زنگ راند ابلق زمکمن
ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧٠ - ایدل هوشیار اگر چه سپهر
ایدل هوشیار اگر چه سپهر
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۳۵ - ما از آن مستان که پنداری نِه‌ایم
ما از آن مستان که پنداری نِه‌ایم
صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۴۳۴ - منقطع الوحدائی
دگر از منقطع وحدانیت طمع
ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۵۰ - مژه‌اش صف زد و با خنجر و بس تیز آمد
مژه‌اش صف زد و با خنجر و بس تیز آمد
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۹۰ - نیست عیب از لاله گر لافد به گلبرگ ترش
نیست عیب از لاله گر لافد به گلبرگ ترش