مولوی : رباعیات
رباعی ۱۴۹۱ - طبع تو چو سنگست و دلت چون آهن
طبع تو چو سنگست و دلت چون آهن هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۲۵۶ - با تو خواهم شرح غمهای دل محزون کنم
با تو خواهم شرح غمهای دل محزون کنم رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۶ - گلبن چهارم در تبیین ذکر و فکر اهل عرفان
بدان که طریقهٔ اهل معرفت و سلوک، ذکر و فکر است و بیشتر ذکر خفی است که به اجازه مشغول به آن میباشند و ایشان میگویند که ذکر خفی از جلی، افضل است. اولاً بر طبق اخبار، ثانیاً به طریق عقل و ذکر بر چهار قسم است چنانکه قالَ اللّهُ تَعالَی وَاذْکُرْرَبَّکَ فی نَفْسِکَ تَضَرُّعاً و خِیْفَةً وَدُوْنَ الجَهْرِ مِنَ القَوْلِ. در بعضی تفاسیر تضرعاً را تفسیر به جهر و علانیه، و دون الجهر من القول را به حد وسط میان سر و جهر کردهاند و از این آیه سه قسم ذکر جهر و خفی و متوسط بیرون میآید. و این قول را از ابن عباس استاد مفسرین نقل کردهاند و علی بن ابراهیم در آیهٔ اُدْعُوا رَبَّکُمْتَضَرُّعاً وَخُفْیَةً. تضرعاً را به جهر و علانیه تفسیر کرده و خُفْیَةً را به سر و آهسته و خفی از لغات اضداد است به معنی جهر و سر هر دو آمده. عطار نیشابوری : باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به
شماره ۱۱ - هرگاه که سِرِّ معرفت یابی باز
هرگاه که سِرِّ معرفت یابی باز فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۶۹ - تا کی کشم جفای تو؟ این نیز بگذرد
تا کی کشم جفای تو؟ این نیز بگذرد سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۵۷ - آنی که کس بخوبی تو من ندیده ام
آنی که کس بخوبی تو من ندیده ام ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۶۷ - ای مهر و مه نتیجه رای منیر تو
ای مهر و مه نتیجه رای منیر تو انوری : غزلیات
غزل ۲۷۱ - یا بدان رخ نظری بایستی
یا بدان رخ نظری بایستی رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۳۲ - اندر آن شهری که موش آهن خورد
اندر آن شهری که موش آهن خورد عطار نیشابوری : بخش بیست و دوم
الحکایه و التمثیل
نکو گفتست آن درویش حالی آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۳۸۳ - هر که در گلشن دل سرو سمن بردارد
هر که در گلشن دل سرو سمن بردارد ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۹۳ - جنگ رام با راون و بیهوش شدن راون به زخم تیر رام و گریزاندن بهلبان رت راون در قلعۀ لنکا
برادر را به میدان چون زبون دید اقبال لاهوری : زبور عجم
رمز عشق تو به ارباب هوس نتوان گفت
رمز عشق تو به ارباب هوس نتوان گفت اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۹۵ - زر در قدمت ریزم و حیفم ناید
زر در قدمت ریزم و حیفم ناید شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۵۶۹ - عاشق و یار خویش خوش باشد
عاشق و یار خویش خوش باشد عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۴۶ - ای دل! دیدی که هرچه دیدی هیچ است
ای دل! دیدی که هرچه دیدی هیچ است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۰۹ - سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی
سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۲۱۵ - خامش نشود همی ز غلغل بلبل
خامش نشود همی ز غلغل بلبل کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۸۰ - در مطلعی که وصف دهانش بیان کنم
در مطلعی که وصف دهانش بیان کنم خاقانی : غزلیات
غزل ۱۹۴ - رحم کن رحم، نظر باز مگیر
رحم کن رحم، نظر باز مگیر
رباعی ۱۴۹۱ - طبع تو چو سنگست و دلت چون آهن
طبع تو چو سنگست و دلت چون آهن هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۲۵۶ - با تو خواهم شرح غمهای دل محزون کنم
با تو خواهم شرح غمهای دل محزون کنم رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۶ - گلبن چهارم در تبیین ذکر و فکر اهل عرفان
بدان که طریقهٔ اهل معرفت و سلوک، ذکر و فکر است و بیشتر ذکر خفی است که به اجازه مشغول به آن میباشند و ایشان میگویند که ذکر خفی از جلی، افضل است. اولاً بر طبق اخبار، ثانیاً به طریق عقل و ذکر بر چهار قسم است چنانکه قالَ اللّهُ تَعالَی وَاذْکُرْرَبَّکَ فی نَفْسِکَ تَضَرُّعاً و خِیْفَةً وَدُوْنَ الجَهْرِ مِنَ القَوْلِ. در بعضی تفاسیر تضرعاً را تفسیر به جهر و علانیه، و دون الجهر من القول را به حد وسط میان سر و جهر کردهاند و از این آیه سه قسم ذکر جهر و خفی و متوسط بیرون میآید. و این قول را از ابن عباس استاد مفسرین نقل کردهاند و علی بن ابراهیم در آیهٔ اُدْعُوا رَبَّکُمْتَضَرُّعاً وَخُفْیَةً. تضرعاً را به جهر و علانیه تفسیر کرده و خُفْیَةً را به سر و آهسته و خفی از لغات اضداد است به معنی جهر و سر هر دو آمده. عطار نیشابوری : باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به
شماره ۱۱ - هرگاه که سِرِّ معرفت یابی باز
هرگاه که سِرِّ معرفت یابی باز فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۶۹ - تا کی کشم جفای تو؟ این نیز بگذرد
تا کی کشم جفای تو؟ این نیز بگذرد سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۵۷ - آنی که کس بخوبی تو من ندیده ام
آنی که کس بخوبی تو من ندیده ام ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۶۷ - ای مهر و مه نتیجه رای منیر تو
ای مهر و مه نتیجه رای منیر تو انوری : غزلیات
غزل ۲۷۱ - یا بدان رخ نظری بایستی
یا بدان رخ نظری بایستی رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۳۲ - اندر آن شهری که موش آهن خورد
اندر آن شهری که موش آهن خورد عطار نیشابوری : بخش بیست و دوم
الحکایه و التمثیل
نکو گفتست آن درویش حالی آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۳۸۳ - هر که در گلشن دل سرو سمن بردارد
هر که در گلشن دل سرو سمن بردارد ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۹۳ - جنگ رام با راون و بیهوش شدن راون به زخم تیر رام و گریزاندن بهلبان رت راون در قلعۀ لنکا
برادر را به میدان چون زبون دید اقبال لاهوری : زبور عجم
رمز عشق تو به ارباب هوس نتوان گفت
رمز عشق تو به ارباب هوس نتوان گفت اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۹۵ - زر در قدمت ریزم و حیفم ناید
زر در قدمت ریزم و حیفم ناید شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۵۶۹ - عاشق و یار خویش خوش باشد
عاشق و یار خویش خوش باشد عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۴۶ - ای دل! دیدی که هرچه دیدی هیچ است
ای دل! دیدی که هرچه دیدی هیچ است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۰۹ - سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی
سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۲۱۵ - خامش نشود همی ز غلغل بلبل
خامش نشود همی ز غلغل بلبل کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۸۰ - در مطلعی که وصف دهانش بیان کنم
در مطلعی که وصف دهانش بیان کنم خاقانی : غزلیات
غزل ۱۹۴ - رحم کن رحم، نظر باز مگیر
رحم کن رحم، نظر باز مگیر
