میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۷۹ - شاهنشاهی کسری ملقب به نوشیروان
چو کسری نشست از بر تخت عاج کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شمارهٔ ۴۳
کسی که دل به سر زلف یار در بندد اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۹۲
معراج ما به روح و روان بود صبح دم نورعلیشاه : بخش دوم
شمارهٔ ۹۰
نه این زمان ز می جلوه تو من مستم انوری : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۰
بوطالب نعمه طالب نعمت نیست امامی هروی : غزلیات
شمارهٔ ۳
ز دل بگذر کرا پروای جانست صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۹۲۶
دلی که آتش روی تواش کباب کند صائب تبریزی : ابیات منتسب
شمارهٔ ۳۶
آرزو خار و خسی نیست که آخر گردد صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۲۶۶
امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافل رشیدالدین میبدی : ۶۰- سورة الممتحنة- مدنیة
النوبة الثانیة
این سوره سیزده آیت است و سیصد و چهل و هشت کلمه و هزار و پانصد حرف‏ جمله به مدینه فرو آمد باجماع مفسّران، و درین سوره سه آیت منسوخ است بجاى خویش آن را شرح دهیم. و در بیان فضیلت آن ابى بن کعب روایت کند از سلیم تهرانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۴۸
خوش آن دمی که لبم گردد آشنای قدح کمال خجندی : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۴
گر جانب محب نظری با حبیب هست اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۳۱۸
سرو بر خاک ره از رشک قد یار نشست اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۵۰ - الرجاء
بنیاد دل ما غم تو ویران کرد صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۴۵
بنای خانه‌بدوشی بلند کردهٔ ماست نهج البلاغه : نامه ها
آموزش تاكتيك هاى نظامى به لشکریان
<strong> و كان يقول عليه‌السلام لأصحابه عند الحرب </strong> لاَ تَشْتَدَّنَّ عَلَيْكُمْ فَرَّةٌ بَعْدَهَا كَرَّةٌ وَ لاَ جَوْلَةٌ بَعْدَهَا حَمْلَةٌ صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۸۱۰
چه خستگی است که در چشم ناتوان تو نیست؟ سیدای نسفی : غزلیات
شمارهٔ ۲۹۰
در روزگار ما اثری از سخا نماند اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۳۵۶
حیات تشنه لبان وصل آن مسیح دم است قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۶۰۷
چه ذوق نیستی یابی؟ که هستی