بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۳۶۴ - برکاغذ آتش زده هر چند سواریم
برکاغذ آتش زده هر چند سواریم
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۹۴۳ - من تو را دارم و جز لطف توام نیست کسی
من تو را دارم و جز لطف توام نیست کسی
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۵۳۳ - توئی جانا که عین هر وجودی
توئی جانا که عین هر وجودی
مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۹۰ - سلب العشق فؤادی، حصل الیوم مرادی
سَلَبَ الْعِشْقُ فُؤادی، حَصَلَ الْیَوْمَ مُرادی
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۲۳۲ - چرخ و مه و مهر در تمنای تواند
چرخ و مه و مهر در تمنای تواند
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۴۴۸ - جهدی بکنم که دل زجان برگیرم
جهدی بکنم که دل زجان برگیرم
ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - اجتناب از کذب، و طریقه خلاصی از آن
چون حرمت کذب را دانستی، پس اگر اعتقاد به خدا و رسول، و ایمان به روز جزا داری، باید از آن اجتناب کنی و خود را از آن نگاه داری.
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۴۲۳ - تا چند به گرد سر ایمان گردم
تا چند به گرد سر ایمان گردم
عین‌القضات همدانی : لوایح
فصل ۱۸۶
غیرت صمصام جان انجام است اول صبر را از راه بردارد تا عاشق ناصبور شود و ازولایت خود دور شود چون ابر و باد در تک و پوی آید و چون مرگ و رزق درجست و جوی آید و می‌گوید:
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۵۲ - ببینم تاکی‌ام آرد جنون زین دامگه بیرون
ببینم تاکی‌ام آرد جنون زین دامگه بیرون
مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۶۰ - زندگر تیغ و ریزد خون من عین مراد است این
زندگر تیغ و ریزد خون من عین مراد است این
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۴۴ - چشم فتانت که داد دلبریایی می دهد
چشم فتانت که داد دلبریایی می دهد
عیوقی : ورقه و گلشاه
بخش ۲۱ - رفتن ورقه بهٔمن
چو از مسکن خویش دل را بتافت
مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۱ - هان ای طبیب عاشقان سودایی‌یی دیدی چو ما؟
هان ای طَبیبِ عاشقان سودایی‌یی دیدی چو ما؟
فروغی بسطامی : تضمین‌ها
شماره ۶ - زیب غزل کردم این سه بیت ملک را
زیب غزل کردم این سه بیت ملک را
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۱۹ - پیش هر تلخی نریزم آبروی خویشتن
پیش هر تلخی نریزم آبروی خویشتن
مجیرالدین بیلقانی : قصاید
شماره ۲۲ - این نادره بین باز کز ایام بر آمد
این نادره بین باز کز ایام بر آمد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۶۳ - خانه دل به صفا از نظر بسته بود
خانه دل به صفا از نظر بسته بود
عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۵۱ - همیشه دانش ازو شاکرست و زر بگله
همیشه دانش ازو شاکرست و زر بگله
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۷۳ - سرسبز شده جهان ز فیض نوروز
سرسبز شده جهان ز فیض نوروز