سعدی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۰
فردا که به نامهٔ سیه درنگری سلیم تهرانی : قطعات
شمارهٔ ۳۹ - هجو کاتب
کاتبی دارم که چون بر دست گیرد خامه را نهج البلاغه : نامه ها
سفارش به محمد بن ابى بكرهنگام عزیمت برای حکومت مصر
<strong> و من عهد له عليهالسلام إلى محمد بن أبي بكر رضي الله عنه حين قلده مصر </strong> مسعود سعد سلمان : رباعیات
شمارهٔ ۳۶۱
روزی که چو باد پیش من برگذری قدسی مشهدی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۸
کسی چگونه دلم را پی سراغ شود بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۱۶۰
عمریست ز اسباب غنا هیچ ندارم هلالی جغتایی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۱۸
چند رسوا شوم از عشق من شیدایی؟ امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۳۲
غمم بکشت که از یار مانده ام، چه کنم؟ نورعلیشاه : بخش اول
شمارهٔ ۸
خوش درآمد سحری مهوشی از در ما را نهج البلاغه : غرائب
قیام امام زمان علیه السلام
<strong> فصل نذكر فيه شيئا من غريب كلامه المحتاج إلى التفسير و في حديثه عليهالسلام </strong> فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ ضَرَبَ يَعْسُوبُ اَلدِّينِ بِذَنَبِهِ فَيَجْتَمِعُونَ إِلَيْهِ كَمَا يَجْتَمِعُ قَزَعُ اَلْخَرِيفِ <strong> قال الرضي </strong> اليعسوب السيد العظيم المالك لأمور الناس يومئذ و القزع قطع الغيم التي لا ماء فيها سعدی : غزلیات
غزل ۱۵۵
زان گه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۳۰۹
خوش آنکه دلم آینه سیمای تو باشد بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۱
فراوشم شود چندان کزو بیداد می آید رشیدالدین میبدی : ۹۷- سورة القدر- مکیة
النوبة الثالثة
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ «بسم اللَّه» کلمة سماعها یوجب احد امرین امّا صحوا امّا محوا، صحوا لمن سمعها بشاهد العلم فیستبصر بواضح برهانه و محوا لمن سمع بشاهد المعرفة لانّه یتحیّر فی جلال سلطانه: ترانه های کودکانه : بخش اول
قهر نکن تو با من
مثل شبنم که نمی مونه رو گل و پونه رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۶۳ - در مدح خاقان ارسلان خاقان کما الدین ابوالقاسم محمود و شکر کنیزکان که بوی داده
آفتاب جلال و عالم جود رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۲۱ - ابوعلی رودباری قُدِّسَ سِرُّه
آن جناب شیخ احمدبن محمد ابن قاسم بن منصور و ارادتش به جناب شیخ ابوالقاسم جنید بغدادی مشهور است. از قدمای مشایخ و از علمای راسخ است. شیخ ابوعلی کاتب که از کبار متقدمین و محققین است، اخلاص و عقیدت او پذیرفته ودر شأن او گفته که مارَأَیْتُ أجْمَعَ لِعِلْمِ الشَّرِیْعَةِ و الطَّرِیقَةِ و الْحَقِیقَةِ مِنْأبی عَلیّ الرّودباری، غرض، وفاتش در سنهٔ سیصد و بیست و یک و از آن جناب است: اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۱۳
دیده دریا چو شد از گریه چه تدبیر کنم شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۱۵
دل به دلبر جان به جانان دادهایم عنصری بلخی : رباعیات
شمارهٔ ۵۰
در عشق تو پای کس ندارد جز من
رباعی شمارهٔ ۵۰
فردا که به نامهٔ سیه درنگری سلیم تهرانی : قطعات
شمارهٔ ۳۹ - هجو کاتب
کاتبی دارم که چون بر دست گیرد خامه را نهج البلاغه : نامه ها
سفارش به محمد بن ابى بكرهنگام عزیمت برای حکومت مصر
<strong> و من عهد له عليهالسلام إلى محمد بن أبي بكر رضي الله عنه حين قلده مصر </strong> مسعود سعد سلمان : رباعیات
شمارهٔ ۳۶۱
روزی که چو باد پیش من برگذری قدسی مشهدی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۸
کسی چگونه دلم را پی سراغ شود بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۱۶۰
عمریست ز اسباب غنا هیچ ندارم هلالی جغتایی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۱۸
چند رسوا شوم از عشق من شیدایی؟ امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۳۲
غمم بکشت که از یار مانده ام، چه کنم؟ نورعلیشاه : بخش اول
شمارهٔ ۸
خوش درآمد سحری مهوشی از در ما را نهج البلاغه : غرائب
قیام امام زمان علیه السلام
<strong> فصل نذكر فيه شيئا من غريب كلامه المحتاج إلى التفسير و في حديثه عليهالسلام </strong> فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ ضَرَبَ يَعْسُوبُ اَلدِّينِ بِذَنَبِهِ فَيَجْتَمِعُونَ إِلَيْهِ كَمَا يَجْتَمِعُ قَزَعُ اَلْخَرِيفِ <strong> قال الرضي </strong> اليعسوب السيد العظيم المالك لأمور الناس يومئذ و القزع قطع الغيم التي لا ماء فيها سعدی : غزلیات
غزل ۱۵۵
زان گه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۳۰۹
خوش آنکه دلم آینه سیمای تو باشد بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۱
فراوشم شود چندان کزو بیداد می آید رشیدالدین میبدی : ۹۷- سورة القدر- مکیة
النوبة الثالثة
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ «بسم اللَّه» کلمة سماعها یوجب احد امرین امّا صحوا امّا محوا، صحوا لمن سمعها بشاهد العلم فیستبصر بواضح برهانه و محوا لمن سمع بشاهد المعرفة لانّه یتحیّر فی جلال سلطانه: ترانه های کودکانه : بخش اول
قهر نکن تو با من
مثل شبنم که نمی مونه رو گل و پونه رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۶۳ - در مدح خاقان ارسلان خاقان کما الدین ابوالقاسم محمود و شکر کنیزکان که بوی داده
آفتاب جلال و عالم جود رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۲۱ - ابوعلی رودباری قُدِّسَ سِرُّه
آن جناب شیخ احمدبن محمد ابن قاسم بن منصور و ارادتش به جناب شیخ ابوالقاسم جنید بغدادی مشهور است. از قدمای مشایخ و از علمای راسخ است. شیخ ابوعلی کاتب که از کبار متقدمین و محققین است، اخلاص و عقیدت او پذیرفته ودر شأن او گفته که مارَأَیْتُ أجْمَعَ لِعِلْمِ الشَّرِیْعَةِ و الطَّرِیقَةِ و الْحَقِیقَةِ مِنْأبی عَلیّ الرّودباری، غرض، وفاتش در سنهٔ سیصد و بیست و یک و از آن جناب است: اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۱۳
دیده دریا چو شد از گریه چه تدبیر کنم شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۱۵
دل به دلبر جان به جانان دادهایم عنصری بلخی : رباعیات
شمارهٔ ۵۰
در عشق تو پای کس ندارد جز من
