جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۴۲ - شد از یاد گل رویی دلم حسرت نصیب امشب
شد از یاد گل رویی دلم حسرت نصیب امشب آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۳ - بسته بر آفتاب چو مشکین نقاب را
بسته بر آفتاب چو مشکین نقاب را بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۳۷۲ - حسرت زلف توام بود شکستم دادند
حسرت زلف توام بود شکستم دادند انوری : رباعیات
رباعی ۴۳۱ - ای دل طمعم زان همه سرگردانی
ای دل طمعم زان همه سرگردانی میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۱۸۹ - در دشت مرو بصید نخجیر
در دشت مرو بصید نخجیر رشیدالدین میبدی : ۹۲- سورة اللیل- مکیة
النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان. سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۳۷ - شربتگر
مه شربتگر من هر زمان در قهر می گردد طغرل احراری : غزلیات
شماره ۷۰ - رفتن هوش از سرم تا ساربان محمل است
رفتن هوش از سرم تا ساربان محمل است صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۱۴۴ - زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهاد
زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهاد عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۴۱ - صد تلخ شنیدم ز یکی رزق پرست
صد تلخ شنیدم ز یکی رزق پرست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۵۰ - نه تخت جم، نه ملک سلیمانم آرزوست
نه تخت جم، نه ملک سلیمانم آرزوست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶ - ره مده در خط مشکین، شانه ی شمشاد را
ره مده در خط مشکین، شانه ی شمشاد را طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۷۴ - قامتم خم گشت آخر از غم بالای ناز
قامتم خم گشت آخر از غم بالای ناز عطار نیشابوری : هیلاج نامه
حکایت - بزرگی گفته است این سر مرا باز
بزرگی گفته است این سر مرا باز اوحدالدین کرمانی : الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
شماره ۶۸ - صد سال اگر در آتشم مَهل بود
صد سال اگر در آتشم مَهل بود مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۲۷ - ای روی تو در جهان نمودار بهشت
ای روی تو در جهان نمودار بهشت محمد بن منور : منقولات
شماره ۶۹ - شیخ گفت: ارادة الحقّ فی الخلق بلاخلق. پس گفت این تغیر و تلون و شورش و اضطراب همه
شیخ گفت: ارادة الحقّ فی الخلق بلاخلق. پس گفت این تغیر و تلون و شورش و اضطراب همه نفسیست آنجا که اثری از انوار حقّیقت کشف شود آنجا نه ولوله بود ونه دمدمه ونه تغیر و نه تلون لیس مع اللّه وحشة ولامع النفس راحة. پس گفت: محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۵۷ - پا چون کشم ز کوی تو کانجا زمان زمان
پا چون کشم ز کوی تو کانجا زمان زمان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۰۹ - هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟
هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟ جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۳۹ - سخن بی غرض از من بشنو
سخن بی غرض از من بشنو
شماره ۱۴۲ - شد از یاد گل رویی دلم حسرت نصیب امشب
شد از یاد گل رویی دلم حسرت نصیب امشب آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۳ - بسته بر آفتاب چو مشکین نقاب را
بسته بر آفتاب چو مشکین نقاب را بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۳۷۲ - حسرت زلف توام بود شکستم دادند
حسرت زلف توام بود شکستم دادند انوری : رباعیات
رباعی ۴۳۱ - ای دل طمعم زان همه سرگردانی
ای دل طمعم زان همه سرگردانی میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۱۸۹ - در دشت مرو بصید نخجیر
در دشت مرو بصید نخجیر رشیدالدین میبدی : ۹۲- سورة اللیل- مکیة
النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان. سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۳۷ - شربتگر
مه شربتگر من هر زمان در قهر می گردد طغرل احراری : غزلیات
شماره ۷۰ - رفتن هوش از سرم تا ساربان محمل است
رفتن هوش از سرم تا ساربان محمل است صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۱۴۴ - زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهاد
زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهاد عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۴۱ - صد تلخ شنیدم ز یکی رزق پرست
صد تلخ شنیدم ز یکی رزق پرست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۵۰ - نه تخت جم، نه ملک سلیمانم آرزوست
نه تخت جم، نه ملک سلیمانم آرزوست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶ - ره مده در خط مشکین، شانه ی شمشاد را
ره مده در خط مشکین، شانه ی شمشاد را طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۷۴ - قامتم خم گشت آخر از غم بالای ناز
قامتم خم گشت آخر از غم بالای ناز عطار نیشابوری : هیلاج نامه
حکایت - بزرگی گفته است این سر مرا باز
بزرگی گفته است این سر مرا باز اوحدالدین کرمانی : الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
شماره ۶۸ - صد سال اگر در آتشم مَهل بود
صد سال اگر در آتشم مَهل بود مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۲۷ - ای روی تو در جهان نمودار بهشت
ای روی تو در جهان نمودار بهشت محمد بن منور : منقولات
شماره ۶۹ - شیخ گفت: ارادة الحقّ فی الخلق بلاخلق. پس گفت این تغیر و تلون و شورش و اضطراب همه
شیخ گفت: ارادة الحقّ فی الخلق بلاخلق. پس گفت این تغیر و تلون و شورش و اضطراب همه نفسیست آنجا که اثری از انوار حقّیقت کشف شود آنجا نه ولوله بود ونه دمدمه ونه تغیر و نه تلون لیس مع اللّه وحشة ولامع النفس راحة. پس گفت: محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۵۷ - پا چون کشم ز کوی تو کانجا زمان زمان
پا چون کشم ز کوی تو کانجا زمان زمان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۰۹ - هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟
هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟ جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۳۹ - سخن بی غرض از من بشنو
سخن بی غرض از من بشنو