صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۵۸۱
تیشه زد بر پای خود هر کس که زد بر پای کوه صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۷۵۱
وقت مجنون خوش که پا در دامن صحرا کشید رهی معیری : چند قطعه
دلدادگان من (اقتباس از ترانه های بیلیتس)
چون که دلداده نخستم، دید صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۶۱۷
بر سر حرف، گر آن چشم فسون ساز آید مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۳۰۱
من سرخوش و تو دلخوش، غم بیدل و بیسر به فردوسی : پادشاهی بهمن اسفندیار صد و دوازده سال بود
بخش ۵
پسر بد مر او را یکی همچو شیر مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۸۸۲
تیغ را گر تو چو خورشید دمی رنده زنی سعدی : غزلیات
غزل ۳۲۰
یاری به دست کن که به امید راحتش صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۷۷
عیب نادان در زمان خامشی گویاترست صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۱۵۶
جایی مرو نخوانده که گر خانه خداست مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۷۶۸
ساقی انصاف خوش لقایی جامی : اعتقادنامه
بخش ۱۰ - اشارت به کلام
وآخرین وصف کان کلام بود سعدی : غزلیات
غزل ۲۵
اگر خدای نباشد ز بندهای خشنود مولوی : دفتر سوم
بخش ۶ - امر حق به موسی علیه السلام که مرا به دهانی خوان کی بدان دهان گناه نکردهای
گفت ای موسی ز من میجو پناه خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات شمارهٔ ۱۴۴
الهی آب عنایت تو بسنگ رسید، سنگ بار گرفت، از سنگ میوه رُست میوه طعم و مزه گرفت. پروردگارا یاد تو دل را زنده کرد و تخم مهر افگند، درخت شادی رویانید و میوه آزادی داد. عطار نیشابوری : حکایت صعوه
حکایت یعقوب و فراق یوسف
چون جدا افتاد یوسف از پدر عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۹۱
آتش عشق آب کارم برد عطار نیشابوری : بخش پانزدهم
(۲) حکایت شیخ و مرغ همای
مگر میرفت شیخی کاردیده جامی : دفتر اول
بخش ۲۷ - حکایت آن غوری که در مناره پنهان شده بود و فریاد می کرد که مرا مجویید که من اینجا نیستم
روستایی ز دست باران جست عطار نیشابوری : هیلاج نامه
جواب دادن منصور شیخ جنید را از حالات
بدو منصور گفت ای ذات بیچون
غزل شمارهٔ ۶۵۸۱
تیشه زد بر پای خود هر کس که زد بر پای کوه صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۷۵۱
وقت مجنون خوش که پا در دامن صحرا کشید رهی معیری : چند قطعه
دلدادگان من (اقتباس از ترانه های بیلیتس)
چون که دلداده نخستم، دید صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۶۱۷
بر سر حرف، گر آن چشم فسون ساز آید مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۳۰۱
من سرخوش و تو دلخوش، غم بیدل و بیسر به فردوسی : پادشاهی بهمن اسفندیار صد و دوازده سال بود
بخش ۵
پسر بد مر او را یکی همچو شیر مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۸۸۲
تیغ را گر تو چو خورشید دمی رنده زنی سعدی : غزلیات
غزل ۳۲۰
یاری به دست کن که به امید راحتش صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۷۷
عیب نادان در زمان خامشی گویاترست صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۱۵۶
جایی مرو نخوانده که گر خانه خداست مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۷۶۸
ساقی انصاف خوش لقایی جامی : اعتقادنامه
بخش ۱۰ - اشارت به کلام
وآخرین وصف کان کلام بود سعدی : غزلیات
غزل ۲۵
اگر خدای نباشد ز بندهای خشنود مولوی : دفتر سوم
بخش ۶ - امر حق به موسی علیه السلام که مرا به دهانی خوان کی بدان دهان گناه نکردهای
گفت ای موسی ز من میجو پناه خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات شمارهٔ ۱۴۴
الهی آب عنایت تو بسنگ رسید، سنگ بار گرفت، از سنگ میوه رُست میوه طعم و مزه گرفت. پروردگارا یاد تو دل را زنده کرد و تخم مهر افگند، درخت شادی رویانید و میوه آزادی داد. عطار نیشابوری : حکایت صعوه
حکایت یعقوب و فراق یوسف
چون جدا افتاد یوسف از پدر عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۹۱
آتش عشق آب کارم برد عطار نیشابوری : بخش پانزدهم
(۲) حکایت شیخ و مرغ همای
مگر میرفت شیخی کاردیده جامی : دفتر اول
بخش ۲۷ - حکایت آن غوری که در مناره پنهان شده بود و فریاد می کرد که مرا مجویید که من اینجا نیستم
روستایی ز دست باران جست عطار نیشابوری : هیلاج نامه
جواب دادن منصور شیخ جنید را از حالات
بدو منصور گفت ای ذات بیچون
