امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۳۷۴
گلستان نسیم سحر یافته ست
غروی اصفهانی : مدایح و مراثی سید الانبیاء محمد المصطفی صلی الله علیه و آله و سلم
شمارهٔ ۱ - فی ولادة سید المرسلین صلی الله علیه و آله و سلم
عنقاء طبعم یاد کرد، از قلۀ قاف قِدم
شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۹
بردار نقاب و می نگر آن رویش
اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۳۷۳
گر یار مرا میل من خسته بسی نیست
انوری : مقطعات
شمارهٔ ۱۹ - در شکایت گوید
به جای بادهٔ نابم تو سرکه دادی ناب
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۸۲۱
مقبول میفروش گر افتاد خدمتم
جلال عضد : غزلیّات
شمارهٔ ۲۸
پایم مبند از آنکه سرم زیر دست تست
قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۷۱
ز درد عشق اگر جان غریق بحر بلاست
میرداماد : رباعیات
شمارهٔ ۱۰۵
این دنیی پیر را جوان خواهی کرد
حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۴۵۹
خیالش گر چنین در خاطرم جاگیر می گردد
نورعلیشاه : بخش اول
شمارهٔ ۶۶
ما را که بجز بر رخ خوبت نظری نیست
انوری : مقطعات
شمارهٔ ۴۲
به خدایی که در ولایت غیب
رشیدالدین میبدی : ۳۷- سورة الصافات - مکیة
۱ - النوبة الثانیة
این سوره و الصافات صد و هشتاد و دو آیت است و هشتصد کلمه و سه هزار و هشتصد و بیست و شش حرف جمله به مکه فرو آمد باتفاق مفسّران آن را مکّى شمرند و در این سوره ناسخ و منسوخ نیست مگر چهار آیت، از ان چهار هر دو آیت متلاصق یکدیگر، یکى: «وَ تَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِینٍ وَ أَبْصِرْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ» دیگر: «وَ تَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِینٍ وَ أَبْصِرْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ» این چهار آیت بآیت سیف منسوخ‏اند. و در بیان فضیلت این سوره ابىّ کعب روایت کند از مصطفى علیه الصّلاة و السّلام‏
ناصرخسرو : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۵
بر جانور و نبات و ارکان
ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۱۰۴ - نشستن رام بر تخت پرّان و رخصت شدن از دریا و رفتن در شهر اَود
دلش عزم وطن کرد از سر و جان
خاقانی : قصاید و قطعات عربی
در مدح خلیفه المهتدی بالله
غض الزمان و غض عین کماله
صامت بروجردی : غزلیات
شمارهٔ ۶۲
روزگاریست که ما طالب دیدار توئیم
فضولی : مقطعات
شمارهٔ ۳۶
درین حدیقه حرمان ز کثرت اندوه
صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۸۱
آنچه می دانیش روی به خون اندوده ای است
مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۲۹۷
چو در دل پای بنهادی،  بشد از دست اندیشه