جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۲۲ - انسان که ز جسم طوطیی در قفس است
انسان که ز جسم طوطیی در قفس است اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۵ - گر نامه بی نام خوشت بوسد زبان خامه را
گر نامه بی نام خوشت بوسد زبان خامه را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۸۷ - تا دست من به گردن مینا رسیده است
تا دست من به گردن مینا رسیده است کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۵۳ - هر گه که ز جور تو من دل خسته
هر گه که ز جور تو من دل خسته صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۸۳ - شرم گناه رهبر توفیق بوده است
شرم گناه رهبر توفیق بوده است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۴۵ - هر جا حدیث خامه من بر زبان رود
هر جا حدیث خامه من بر زبان رود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۸۷ - درگذر زین خاکدان، گرد سپاهی بیش نیست
درگذر زین خاکدان، گرد سپاهی بیش نیست سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۵۸ - خاک قدمت به تاج خورشید ارزد
خاک قدمت به تاج خورشید ارزد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۸۱ - دل بی غبار از لب خاموش می شود
دل بی غبار از لب خاموش می شود سعیدا : غزلیات
شماره ۱۶۹ - نیست روزی که این منادی نیست
نیست روزی که این منادی نیست ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۰۵ - تغزل درمنقبت ولی عصر حجة بن الحسن (ع)
خیز وطعنه برمه و پروین زن اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۴ - زان شب که نهاد روی بر بالش ما
زان شب که نهاد روی بر بالش ما جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۵۹ - زهر چشم آلوده بود این باده کاندر جام ریخت
زهر چشم آلوده بود این باده کاندر جام ریخت کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۴۹۷ - بلبل که پریر از دل شاداش
بلبل که پریر از دل شاداش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۱۴ - هیچ جوینده ندانست که جای تو کجاست
هیچ جوینده ندانست که جای تو کجاست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۲۶ - ساقی از جامی اگر خاطر ما شاد کند
ساقی از جامی اگر خاطر ما شاد کند امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۷۷ - باد صبا ز نافه چینت نمی رسد
باد صبا ز نافه چینت نمی رسد انوری : غزلیات
غزل ۲۳۳ - تا رخت دل اندر سر زلف تو نهادیم
تا رخت دل اندر سر زلف تو نهادیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۲۳ - کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟
کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟ اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۳۵ - در بادیهٔ عشق دویدن چه خوش است
در بادیهٔ عشق دویدن چه خوش است
شماره ۲۲ - انسان که ز جسم طوطیی در قفس است
انسان که ز جسم طوطیی در قفس است اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۵ - گر نامه بی نام خوشت بوسد زبان خامه را
گر نامه بی نام خوشت بوسد زبان خامه را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۸۷ - تا دست من به گردن مینا رسیده است
تا دست من به گردن مینا رسیده است کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۵۳ - هر گه که ز جور تو من دل خسته
هر گه که ز جور تو من دل خسته صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۸۳ - شرم گناه رهبر توفیق بوده است
شرم گناه رهبر توفیق بوده است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۴۵ - هر جا حدیث خامه من بر زبان رود
هر جا حدیث خامه من بر زبان رود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۸۷ - درگذر زین خاکدان، گرد سپاهی بیش نیست
درگذر زین خاکدان، گرد سپاهی بیش نیست سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۵۸ - خاک قدمت به تاج خورشید ارزد
خاک قدمت به تاج خورشید ارزد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۸۱ - دل بی غبار از لب خاموش می شود
دل بی غبار از لب خاموش می شود سعیدا : غزلیات
شماره ۱۶۹ - نیست روزی که این منادی نیست
نیست روزی که این منادی نیست ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۰۵ - تغزل درمنقبت ولی عصر حجة بن الحسن (ع)
خیز وطعنه برمه و پروین زن اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۴ - زان شب که نهاد روی بر بالش ما
زان شب که نهاد روی بر بالش ما جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۵۹ - زهر چشم آلوده بود این باده کاندر جام ریخت
زهر چشم آلوده بود این باده کاندر جام ریخت کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۴۹۷ - بلبل که پریر از دل شاداش
بلبل که پریر از دل شاداش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۱۴ - هیچ جوینده ندانست که جای تو کجاست
هیچ جوینده ندانست که جای تو کجاست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۲۶ - ساقی از جامی اگر خاطر ما شاد کند
ساقی از جامی اگر خاطر ما شاد کند امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۷۷ - باد صبا ز نافه چینت نمی رسد
باد صبا ز نافه چینت نمی رسد انوری : غزلیات
غزل ۲۳۳ - تا رخت دل اندر سر زلف تو نهادیم
تا رخت دل اندر سر زلف تو نهادیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۲۳ - کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟
کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟ اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۳۵ - در بادیهٔ عشق دویدن چه خوش است
در بادیهٔ عشق دویدن چه خوش است