اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
ز من هنگامه ئی وه این جهان را
ز من هنگامه ای وه این جهان را
جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۲۶۳
جز بوی سر زلف تو با باد صبا نیست
جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۴
ای به روی تو دیده باز مرا
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۱۰۱
دی گفت مرا اسب در آنت چه شکست
همام تبریزی : رباعیات
شمارهٔ ۱۵
میلت به من ای یار موافق عجب است
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۰
از بار گنه شد تن مسکینم پست
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
نه نیروی خودی را زمودی
نه نیروی خودی رازمودی
جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۹۸
ما خود ز که ایم و از کدامیم
واعظ قزوینی : غزلیات
شمارهٔ ۴۵۰
خانه ها کرده است ویران در جهان بسیار برق
رودکی : ابیات به جا مانده از مثنوی بحر متقارب
پاره ۹
که بر آب و گل نقش ما یاد کرد
ابوالحسن فراهانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰
مطلب هرکس که بینی مالی و جاهی بود
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۷۸۴
بر هر دریکه رفتیم بر ما روان گشودند
عرفی شیرازی : غزلها
غزل شمارهٔ ۳۹۷
دوش در صومعه آمد صنم باده فروش
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
شب این کوه و دشت سینه تابی
شب این کوه و دشت سینه تابی
ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شمارهٔ ۶
بیا ماهرویا شکر لب نگارا
نشاط اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۵۰
دل دگر با که سپارم که تو در جان منی
اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۸
ما پرتو عکس نور مشکات توییم
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۶۹
داد اجازه بر سخن آن لب نوشخند را
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۱۷۴
تن مایل درد و روح مایلتر از آن
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۶
گنجم چو گهر در دل گنجینه شکست