فرخی سیستانی : قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۹ - در مدح فخر الدوله ابو المظفر احمد بن محمد والی چغانیان و توصیف شعر
با کاروان حله برفتم ز سیستان فرخی سیستانی : قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید
شمارهٔ ۵ - نیز او راست
چه کنم دل که همه درد و غم من زدلست امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۷ - گر در شراب عشقم از تیغ میزنی حد
گر در شراب عشقم از تیغ میزنی حد قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۱۷ - ای پرتو جمال الهی،چه گویمت؟
ای پرتو جمال الهی،چه گویمت؟ عطار نیشابوری : هیلاج نامه
در اسرار عشق و نموداری هیلاج فرماید
کمال عشق داند یافت عاشق صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۵۴ - مکن ملاحظه ازآهم ای بهشت وجود
مکن ملاحظه ازآهم ای بهشت وجود فرخی سیستانی : ابیات پراکنده
شماره ۴۳ - ای دیده ها چو دیده غوک آمده برون
ای دیده ها چو دیده غوک آمده برون فرخی سیستانی : قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید
شمارهٔ ۳۲ - و نیز اوراست
ای عاشقان گیتی یاری دهید یاری طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۵۴ - ساقی پیاله داد به چنگ هوس مرا
ساقی پیاله داد به چنگ هوس مرا جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۰۱ - زبان تیغ تو در حشر عذرخواه من است
زبان تیغ تو در حشر عذرخواه من است اوحدالدین کرمانی : الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن
شماره ۳ - آخر نه به عالم آدمی زآن آمد
آخر نه به عالم آدمی زآن آمد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۱۹ - برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنی
برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنی سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۹۵ - حکایت لب شیرین عبارتت به عبارت
حکایت لب شیرین عبارتت به عبارت سعدی : غزلیات
غزل ۱۳۸ - عشق در دل ماند و یار از دست رفت
عشق در دل ماند و یار از دست رفت صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۴۲۰ - شادم به مرگ خود که هلاک تو میشوم
شادم به مرگ خود که هلاک تو میشوم سنایی غزنوی : طریق التحقیق
اولئک کالانعام بل هم اضل واُولئک هم الغافلون
رنگ و بویی که در جان بینی ملکالشعرای بهار : ترکیبات
انتقاد از دولت
یاران روش دگر گرفتند حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۶۹ - بی نشانی همه شان است به عنقا مفروش
بی نشانی همه شان است به عنقا مفروش نهج البلاغه : حکمت ها
نتیجه پیمودن راه ناصواب
وَ قَالَ عليهالسلام كَمْ مِنْ أَكْلَةٍ مَنَعَتْ أَكَلاَتٍ مولوی : دفتر پنجم
بخش ۱۵۴ - دگربار استدعاء شاه از ایاز کی تاویل کار خود بگو و مشکل منکران را و طاعنان را حل کن کی ایشان را در آن التباس رها کردن مروت نیست
این سُخَن از حَدّ و اندازهست بیش
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۹ - در مدح فخر الدوله ابو المظفر احمد بن محمد والی چغانیان و توصیف شعر
با کاروان حله برفتم ز سیستان فرخی سیستانی : قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید
شمارهٔ ۵ - نیز او راست
چه کنم دل که همه درد و غم من زدلست امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۷ - گر در شراب عشقم از تیغ میزنی حد
گر در شراب عشقم از تیغ میزنی حد قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۱۷ - ای پرتو جمال الهی،چه گویمت؟
ای پرتو جمال الهی،چه گویمت؟ عطار نیشابوری : هیلاج نامه
در اسرار عشق و نموداری هیلاج فرماید
کمال عشق داند یافت عاشق صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۵۴ - مکن ملاحظه ازآهم ای بهشت وجود
مکن ملاحظه ازآهم ای بهشت وجود فرخی سیستانی : ابیات پراکنده
شماره ۴۳ - ای دیده ها چو دیده غوک آمده برون
ای دیده ها چو دیده غوک آمده برون فرخی سیستانی : قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید
شمارهٔ ۳۲ - و نیز اوراست
ای عاشقان گیتی یاری دهید یاری طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۵۴ - ساقی پیاله داد به چنگ هوس مرا
ساقی پیاله داد به چنگ هوس مرا جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۰۱ - زبان تیغ تو در حشر عذرخواه من است
زبان تیغ تو در حشر عذرخواه من است اوحدالدین کرمانی : الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن
شماره ۳ - آخر نه به عالم آدمی زآن آمد
آخر نه به عالم آدمی زآن آمد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۱۹ - برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنی
برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنی سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۹۵ - حکایت لب شیرین عبارتت به عبارت
حکایت لب شیرین عبارتت به عبارت سعدی : غزلیات
غزل ۱۳۸ - عشق در دل ماند و یار از دست رفت
عشق در دل ماند و یار از دست رفت صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۴۲۰ - شادم به مرگ خود که هلاک تو میشوم
شادم به مرگ خود که هلاک تو میشوم سنایی غزنوی : طریق التحقیق
اولئک کالانعام بل هم اضل واُولئک هم الغافلون
رنگ و بویی که در جان بینی ملکالشعرای بهار : ترکیبات
انتقاد از دولت
یاران روش دگر گرفتند حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۶۹ - بی نشانی همه شان است به عنقا مفروش
بی نشانی همه شان است به عنقا مفروش نهج البلاغه : حکمت ها
نتیجه پیمودن راه ناصواب
وَ قَالَ عليهالسلام كَمْ مِنْ أَكْلَةٍ مَنَعَتْ أَكَلاَتٍ مولوی : دفتر پنجم
بخش ۱۵۴ - دگربار استدعاء شاه از ایاز کی تاویل کار خود بگو و مشکل منکران را و طاعنان را حل کن کی ایشان را در آن التباس رها کردن مروت نیست
این سُخَن از حَدّ و اندازهست بیش