امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۸۷۶
گاهم ز غمزه ها هدف تیر می کنی خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۲
رخت خورشید را یات جمالست صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۹۶۵
از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدان جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۳۳۸
مرا جز درگه لطف تو می دانی پناهی نیست قرآن کریم : با ترجمه مهدی الهی قمشهای
سورة الحشر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۳۱
باغم عشق تو می سازیم ما قرآن کریم : با ترجمه مهدی الهی قمشهای
سورة المجادلة
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۳۷
گرچه باشد در بر ما دلبر می نوش ما صفای اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۶
با زلف تو صد پیمان دل بست بدستانها جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۶۴۵
طعن ها زاهد به عشق پاک دامن می زند امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۹۷ - تتبع خواجه
گفتم شراب لعل تو یاقوت احمر است جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۲۸۵
رفتن از خویش به یادش سفر مردان است جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۳۰
خیال تندخویی با دلم سر می کند بازی امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۵۲۸
ای میر همه شکر فروشان محمد بن منور : فصل اول - حکایات کرامات شیخ
حکایت شمارهٔ ۱۰۱
یک روز شیخ در میهنه مجلس میگفت درویشی بر پای خاست و یک من گوشت التماس کرد شیخ گفت ای درویش این گوشت چه خواهی کرد؟ گفت شوربایی خواهم پخت شیخ گفت چرا گفتی شوربا که شوری در خویش افکندی! درویش گوشت را بخانه برد، مردی بیگانه را دید با زن نشسته نه بصواب، خویشتن رانگاه نتوانست داشتن کارد بر کشید و زن و مرد را در حال هلاک گردانید و گوشت آنجا بگذاشت و بگریخت. رشیدالدین میبدی : ۱۰۴- سورة- الهمزة- مکیة
النوبة الثانیة
این سوره صد و سى حرفست. سى و سه کلمه. نه آیت، جمله به مکه فرو آمد. امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۷۱۳
شب ز سوزی که برین جان حزین می گذرد احمد شاملو : هوای تازه
آوازِ شبانه برای کوچهها
خداوندانِ دردِ من، آه! خداوندانِ دردِ من! مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۱۷
ای کرده به پنج شمع روشن هر شش جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۹۵۴
لرزد از جورت دل خلق خدا بر خویشتن
شمارهٔ ۱۸۷۶
گاهم ز غمزه ها هدف تیر می کنی خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۲
رخت خورشید را یات جمالست صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۹۶۵
از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدان جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۳۳۸
مرا جز درگه لطف تو می دانی پناهی نیست قرآن کریم : با ترجمه مهدی الهی قمشهای
سورة الحشر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۳۱
باغم عشق تو می سازیم ما قرآن کریم : با ترجمه مهدی الهی قمشهای
سورة المجادلة
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۳۷
گرچه باشد در بر ما دلبر می نوش ما صفای اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۶
با زلف تو صد پیمان دل بست بدستانها جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۶۴۵
طعن ها زاهد به عشق پاک دامن می زند امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۹۷ - تتبع خواجه
گفتم شراب لعل تو یاقوت احمر است جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۲۸۵
رفتن از خویش به یادش سفر مردان است جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۳۰
خیال تندخویی با دلم سر می کند بازی امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۵۲۸
ای میر همه شکر فروشان محمد بن منور : فصل اول - حکایات کرامات شیخ
حکایت شمارهٔ ۱۰۱
یک روز شیخ در میهنه مجلس میگفت درویشی بر پای خاست و یک من گوشت التماس کرد شیخ گفت ای درویش این گوشت چه خواهی کرد؟ گفت شوربایی خواهم پخت شیخ گفت چرا گفتی شوربا که شوری در خویش افکندی! درویش گوشت را بخانه برد، مردی بیگانه را دید با زن نشسته نه بصواب، خویشتن رانگاه نتوانست داشتن کارد بر کشید و زن و مرد را در حال هلاک گردانید و گوشت آنجا بگذاشت و بگریخت. رشیدالدین میبدی : ۱۰۴- سورة- الهمزة- مکیة
النوبة الثانیة
این سوره صد و سى حرفست. سى و سه کلمه. نه آیت، جمله به مکه فرو آمد. امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۷۱۳
شب ز سوزی که برین جان حزین می گذرد احمد شاملو : هوای تازه
آوازِ شبانه برای کوچهها
خداوندانِ دردِ من، آه! خداوندانِ دردِ من! مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۱۷
ای کرده به پنج شمع روشن هر شش جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۹۵۴
لرزد از جورت دل خلق خدا بر خویشتن
