خاقانی : قطعات
شماره ۱۵۹ - هر که در قوم بردگ است امامش خوانند
هر که در قوم بردگ است امامش خوانند سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۲۸ - تا زحال دل من دلبر من غافل بود
تا زحال دل من دلبر من غافل بود ادیب صابر : غزلیات
شماره ۳۰ - زان دو لب چون عقیق یارم
زان دو لب چون عقیق یارم سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۱۹ - واعظ
دلبر واعظ گشاده صفحه افسونگری اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۲۴۷ - دریا نمی ز اشک نمک پرور من است
دریا نمی ز اشک نمک پرور من است فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۱۰۰ - اگر شکسته دلانت هزار جان دارند
اگر شکسته دلانت هزار جان دارند سلیم تهرانی : رباعیات
شماره ۳۰ - بی جذبه ی دوستان ز جا نتوان رفت
بی جذبه ی دوستان ز جا نتوان رفت سیدای نسفی : مسمطات
شماره ۱۱ - صبا را بر سر کویت توانایی چه می باشد
صبا را بر سر کویت توانایی چه می باشد طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۵۴ - مرا بتیست که دلها ازین ستم شکند
مرا بتیست که دلها ازین ستم شکند طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۴ - دربان نکند جرأت و خاصان ملک هست
دربان نکند جرأت و خاصان ملک هست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۴۲۷ - رفتن عمر ز رفتار نفسها پیداست
رفتن عمر ز رفتار نفسها پیداست وفایی شوشتری : چند مرثیهٔ دیگر
بند سیزدهم - دگر چو نوبت آن کودک صغیر آمد
دگر چو نوبت آن کودک صغیر آمد امیر پازواری : سهبیتیها
شماره ۷ - امیر گنه: مِهْ تاج سَرْ! مه دِلُ و تَنْ!
امیر گنه: مِهْ تاج سَرْ! مه دِلُ و تَنْ! سیدای نسفی : مسمطات
شماره ۲۰ - اگر چو غنچه کف زر نگار داشتمی
اگر چو غنچه کف زر نگار داشتمی قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۸۱ - عاشق چو شدی، ناله جانکاه نگه دار
عاشق چو شدی، ناله جانکاه نگه دار نهج البلاغه : حکمت ها
اقسام بردبارى
وَ قَالَ عليهالسلام اَلصَّبْرُ صَبْرَانِ صَبْرٌ عَلَى مَا تَكْرَهُ وَ صَبْرٌ عَمَّا تُحِبُّ جمالالدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۱۰۰ - در مرثیه امام سعید جمال الدین محمود
چه شد که عالم معنی خراب میبینم مشتاق اصفهانی : ماده تاریخ
شمارهٔ ۴۰ - تاریخ جلوس نادرشاه
هزار شکر که آمد بهار و رفت خزان فضولی : غزلیات
شماره ۱۴۵ - ملک را گر نظر بر قد آن سرو روان افتد
ملک را گر نظر بر قد آن سرو روان افتد سیدای نسفی : مسمطات
شماره ۲۵ - اشک حسرت تا کی ای گل در کنارم می کنی
اشک حسرت تا کی ای گل در کنارم می کنی
شماره ۱۵۹ - هر که در قوم بردگ است امامش خوانند
هر که در قوم بردگ است امامش خوانند سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۲۸ - تا زحال دل من دلبر من غافل بود
تا زحال دل من دلبر من غافل بود ادیب صابر : غزلیات
شماره ۳۰ - زان دو لب چون عقیق یارم
زان دو لب چون عقیق یارم سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۱۹ - واعظ
دلبر واعظ گشاده صفحه افسونگری اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۲۴۷ - دریا نمی ز اشک نمک پرور من است
دریا نمی ز اشک نمک پرور من است فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۱۰۰ - اگر شکسته دلانت هزار جان دارند
اگر شکسته دلانت هزار جان دارند سلیم تهرانی : رباعیات
شماره ۳۰ - بی جذبه ی دوستان ز جا نتوان رفت
بی جذبه ی دوستان ز جا نتوان رفت سیدای نسفی : مسمطات
شماره ۱۱ - صبا را بر سر کویت توانایی چه می باشد
صبا را بر سر کویت توانایی چه می باشد طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۵۴ - مرا بتیست که دلها ازین ستم شکند
مرا بتیست که دلها ازین ستم شکند طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۴ - دربان نکند جرأت و خاصان ملک هست
دربان نکند جرأت و خاصان ملک هست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۴۲۷ - رفتن عمر ز رفتار نفسها پیداست
رفتن عمر ز رفتار نفسها پیداست وفایی شوشتری : چند مرثیهٔ دیگر
بند سیزدهم - دگر چو نوبت آن کودک صغیر آمد
دگر چو نوبت آن کودک صغیر آمد امیر پازواری : سهبیتیها
شماره ۷ - امیر گنه: مِهْ تاج سَرْ! مه دِلُ و تَنْ!
امیر گنه: مِهْ تاج سَرْ! مه دِلُ و تَنْ! سیدای نسفی : مسمطات
شماره ۲۰ - اگر چو غنچه کف زر نگار داشتمی
اگر چو غنچه کف زر نگار داشتمی قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۸۱ - عاشق چو شدی، ناله جانکاه نگه دار
عاشق چو شدی، ناله جانکاه نگه دار نهج البلاغه : حکمت ها
اقسام بردبارى
وَ قَالَ عليهالسلام اَلصَّبْرُ صَبْرَانِ صَبْرٌ عَلَى مَا تَكْرَهُ وَ صَبْرٌ عَمَّا تُحِبُّ جمالالدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۱۰۰ - در مرثیه امام سعید جمال الدین محمود
چه شد که عالم معنی خراب میبینم مشتاق اصفهانی : ماده تاریخ
شمارهٔ ۴۰ - تاریخ جلوس نادرشاه
هزار شکر که آمد بهار و رفت خزان فضولی : غزلیات
شماره ۱۴۵ - ملک را گر نظر بر قد آن سرو روان افتد
ملک را گر نظر بر قد آن سرو روان افتد سیدای نسفی : مسمطات
شماره ۲۵ - اشک حسرت تا کی ای گل در کنارم می کنی
اشک حسرت تا کی ای گل در کنارم می کنی
